Συγκέντρωση ενάντια στην καταδίκη σε θάνατο των απεργών πείνας των Προσφυγικών, Πέμπτη 28/5 στις 19:00 στο σταθμό ΗΣΑΠ Μοναστηράκι

ΠΕΜΠΤΗ 28/05, ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΔΙΑ ΣΤΟΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ ΜΑΡΙΝΑΚΗ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΧΑΝΤΖΗ ΚΑΙ ΤΗ SUZON DOPPAGNE

Σχεδόν 4 μήνες μετά την έναρξη της μέχρι θανάτου απεργίας πείνας του Αριστοτέλη Χαντζή (από 5/2), με αφορμή τη γνωστοποίηση της απόφασης της έγκρισης σύναψης και των όρων της προγραμματικής σύμβασης μεταξύ Περιφέρειας Αττικής – Υπουργείου Πολιτισμού – Δ.ΥΠ.Α, που προβλέπει την εκκένωση της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών και τη λεηλασία των κτηρίων στον βωμό του καπιταλιστικού κέρδους, η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιβεβαίωσε για μια ακόμη φορά τη θανατοπολιτική της: Καταδικάζει, μέσω των δηλώσεων του κυβερνητικού εκπροσώπου της, Μαρινάκη, σε θάνατο τους απεργούς πείνας Αριστοτέλη Χαντζή και Suzon Doppagne, όσους από τους 400 κατοίκους των Προσφυγικών ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες και φροντίζονται αποκλειστικά από την Κοινότητα, αλλά και τους επόμενους απεργούς πείνας που θα ακολουθήσουν το αμέσως επόμενο διάστημα, διότι όπως χαρακτηριστικά λέει “ο Νόμος είναι πάνω από κάθε άποψη”.

Εμείς από μεριά μας δηλώνουμε για μια ακόμη φορά ότι ο αγώνας αυτός θα πάει μέχρι τέλους. Γιατί από την πρώτη στιγμή ξέραμε πως είναι ένας αγώνας ζωής ή θανάτου, αξιοπρέπειας ή υποταγής, αντίστασης ή καταστροφής.

Γιατί έχουμε βιώσει στο πετσί μας τι σημαίνει “ο Νόμος πάνω από το καθετί και πάνω από τον καθένα”. Το βιώσαμε τη μέρα του εγκλήματος των Τεμπών και όλα τα χρόνια που έχουν ακολουθήσει με την τόσο μεθοδευμένη και απροκάλυπτη συγκάλυψη. Στα σκάνδαλα που σκάνε το ένα μετά το άλλο, στις παρακολουθήσεις, στον ΟΠΕΚΕΠΕ και τόσα άλλα. Το βιώσαμε τη μέρα του εγκλήματος στην Πύλο, στα γεγονότα του Έβρου το 2020 και κάθε φορά που δολοφονούνται πρόσφυγες και μετανάστες/τριες στα σύνορα, χερσαία ή υδάτινα, στα ΑΤ, στις φυλακές, στα εργασιακά κάτεργα. Κάθε μέρα που μετράμε τους νεκρούς μας από τις αστυνομικές δολοφονίες: τον Γρηγορόπουλο, τη Ζάκι, τον Φραγκούλη, τον Σαμπάνη, τον Μιχαλόπουλο, τον Μανιουδάκη, τον Μάγγο. Κάθε μέρα που ιδιωτικοποιούνται και ξεπουλιούνται τα κοινωνικά αγαθά και οι παροχές και οι άνθρωποι ωθούνται στην εξαθλίωση. Το βιώνουμε στη διάλυση του δημόσιου συστήματος υγείας, στους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας, στην ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης, στη ρευστοποίηση της εργασίας, στις αστρονομικές αυξήσεις τιμών σε ενοίκια, τρόφιμα και ενέργεια, στην ποινικοποίηση και την καταστολή σε κάθε πεδίο της ζωής. Στην εκμετάλλευση κάθε δημοσίου χώρου, στην καταστροφή και εκκένωση κάθε αυτοοργανωμένης δομής και απελευθερωμένου εδάφους, στη λεηλασία της φύσης. Στην εμπλοκή στους γενοκτονικούς πολέμους και στις τεράστιες δαπάνες στους πολεμικούς εξοπλισμούς τη στιγμή που η κοινωνία στενάζει.

Η συλλογική απόφαση της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών για την απεργία πείνας μέχρι θανάτου και η απόφαση των δύο συντρόφων μας να είναι οι πρώτοι που θα την πραγματώσουν, αναδεικνύει αυτό που το ελληνικό κράτος, οι κυβερνήσεις του και οι μηχανισμοί καταστολής του εδώ και χρόνια προσπαθούν με κάθε τρόπο να ξεριζώσουν από τη μνήμη των κινημάτων, των αγωνιστών/τριών και συνολικά της κοινωνίας: τον αγώνα έξω από τα όριά του, τον αγώνα μέχρι τέλους, με συνείδηση του κόστους και ακλόνητη πίστη στη νίκη του Δίκιου.

Καλούμε σε στήριξη της συγκέντρωσης στο Μοναστηράκι, την Πέμπτη 28/05, στις 19:00. Καλούμε κάθε άνθρωπο με συνείδηση, κάθε οργανωμένη δύναμη του κινήματος, κάθε κοινωνικό φορέα και οργάνωση, να δώσει για μια ακόμη φορά το παρόν, ώστε να δώσουμε ένα ακόμη ηχηρό μήνυμα στο ελληνικό κράτος, στο καθεστώς Μητσοτάκη, στον Χαρδαλιά και τους εντολείς τους:

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ, ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ

ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ Ή ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ

Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών (ΣΥ.ΚΑ.ΠΡΟ.)

Τα κράτη και ο καπιταλισμός έχουν ως βασικό τους πυλώνα αναπαραγωγής και ύπαρξης την ιδιοκτησία. Ανεξαρτήτου κυβέρνησης, πάγια κρατική στρατηγική είναι η προσπάθεια να ξεριζωθεί κάθε τι που εναντιώνεται και απειλεί τον καλοστημένο σάπιο κόσμο τους. Έτσι, η πολιτική επιλογή της κατάληψης και της υπεράσπισής της, ως αιχμή στην αμφισβήτηση της ιδιοκτησίας και όλα τα πολύμορφα κινήματα και δράσεις που αναπτύσσονται γύρω από αυτήν, κάνει ξεκάθαρους τους λόγους για τους οποίους κράτος, φασιστές και αφεντικά έχουν τις καταλήψεις στο στόχαστρο.

Σε αυτό το πλαίσιο και ως κομμάτι της συνολικής κρατικής κατασταλτικής πολιτικής αντιλαμβανόμαστε τη στοχοποίηση και την επίθεση στα κατειλημμένα Προσφυγικά, η οποία έχει ενταθεί το τελευταίο διάστημα.

Οι καταλήψεις δεν συνάδουν με τον κρατικό-καπιταλιστικό σχεδιασμό για τον εξευγενισμό των αστικών κέντρων, αλλά και συνολικότερα των ζωών μας. Αποτελούν ορμητήρια αγώνα, προτάσσοντας έμπρακτα την αυτοοργάνωση και την κοινοτική αλληλέγγυα ζωή. Αποτελούν χώρους συνάντησης, οργάνωσης της επίθεσης σε κάθε τι που εκμεταλλεύεται και καταπιέζει τα από τα κάτω. Προωθούν τη συνδιαμόρφωση και την ισότητα μακριά από λογικές ανάθεσης και διαμεσολάβησης, φέρνοντας στο σήμερα κάτι από το κόσμο που ονειρευόμαστε. Είναι εκείνα τα απελευθερωμένα εδάφη που σπάνε τις διακρίσεις -έμφυλες, σεξουαλικού προσανατολισμού, εθνοτικές/εθνικές, σωματικής αρτιμέλειας, ψυχικής υγείας. Προωθώντας την αντικουλτούρα, ενισχύοντας την αυτοοργάνωση σε κάθε πτυχή της ζωής και την ελεύθερη έκφραση, ενάντια σε κάθε λογική εμπορευματοποίησης και αναπαραγωγής των κυρίαρχων προτύπων. Και ως τέτοιες θα τις υπερασπιστούμε.

Για τους λόγους αυτούς στεκόμαστε αλληλέγγυες και αλληλέγγυοι στην κοινότητα των κατειλημμένων Προσφυγικών που βρίσκεται στο στόχαστρο κράτους και καπιταλισμού, και στα δύο συντρόφια απεργούς πείνας Αρίστο Χαντζή (από τις 05/02) και Suzon Doppagne (από 1/5) τα οποία έχουν ξεκινήσει «απεργία πείνας μέχρι θανάτου για την υπεράσπιση της ζωής». Ο Αρίστος Χαντζής και η Suzon Doppagne είναι κάτοικοι και μέλη της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών και έχουν προχωρήσει σε αυτή την απεργία πείνας, πάνω στη βάση της συλλογικής απόφασής, την οποία έχουν πάρει ως Κοινότητα να δώσουν αυτόν τον αγώνα μέχρι τέλους. Με σεβασμό στη ζωή και για την υπεράσπιση της Κοινότητας, των δομών της, των ανθρώπων, των σχέσεων, του δικαίου και συνολικά της κοινωνικής πρότασης της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών.

Απέναντι στην κρατική καταστολή, στον εξευγενισμό των γειτονιών, στην ακρίβεια, στην καταπίεση, απαντάμε με τη συνέχεια του αγώνα ενάντια στην ιδιοκτησία, την πειθάρχηση, την καταστολή, και την ταξική εκμετάλλευση. Θα γίνουμε ανάχωμα στην κρατική πολιτική που θέλει να χτίσει μια βιτρίνα ενός καλογυαλισμένου κόσμου. Απέναντι στον κόσμο της εξουσίας, έναν κόσμο εξατομικευμένης θλίψης και υποταγής, ηττοπάθειας και μοιρολατρίας, προτάσσουμε τους συλλογικούς αγώνες, με γνώμονα την αλληλεγγύη, την συντροφικότητα και την αλληλοβοήθεια. Μέχρι την καταστροφή του υπάρχοντος και την οικοδόμηση μιας άλλης ζωής. Έως την αναρχία.

Αλληλεγγύη στην κοινότητα των κατειλημμένων Προσφυγικών και στους απεργούς πείνας Αρίστο Χαντζή (από 05/02) και Suzon Doppagne (από 01/05).

Οι καταλήψεις είναι αναχώματα στα σχέδια κράτους, κεφαλαίου.

Κάτω τα ξερά σας από τις καταλήψεις.

Συγκέντρωση αλληλεγγύης ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ 28/05, 19:00 μ.μ. στην κοινότητα των κατειλημμένων Προσφυγικών και στους απεργούς πείνας Αρίστο Χαντζή (από 05/02) και Suzon Doppagne (από 01/05).

αναρχική συλλογικότητα Acte

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

Σε μια περίοδο που τα κράτη παραδέχονται ανοιχτά πως δεν έχουν να υποσχεθούν στις κοινωνίες τίποτα περισσότερο από πόλεμο, φτώχεια, θάνατο και καταστολή, βλέπουμε άμεσα τη μορφή του κόσμου τον οποίο τα πολιτικά και οικονομικά αφεντικά μας ετοιμάζουν: πόλεμο στο εξωτερικό και μονιμοποίηση της συνθήκης έκτακτης ανάγκης στο εσωτερικό. Μια περίοδο όπου, παράλληλα, τα δημόσια κοινωνικά αγαθά απαξιώνονται και ιδιωτικοποιούνται, οι δολοφονίες στα κάτεργα της μισθωτής σκλαβιάς αυξάνονται, η εκμετάλλευση στους χώρους δουλειάς εντείνεται και η εγκληματική αντιμεταναστευτική πολιτική οδηγεί σε μαζικές δολοφονίες στα χερσαία και υδάτινα σύνορα. Σε αυτό το πλαίσιο, τα κράτη θωρακίζονται ενάντια στους «εσωτερικούς εχθρούς»• όσους και όσες, δηλαδή, δεν αποδέχονται αυτήν την πραγματικότητα ως νομοτελειακή συνθήκη και αγωνίζονται εναντίον της.
Η Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών βρίσκεται το τελευταίο διάστημα στο στόχαστρο της κρατικής καταστολής μέσω μιας νέας σύμβασης η οποία έχει προκηρυχθεί και η οποία εντάσσει τα κτίρια της κοινότητας στα διαθέσιμα προς εκμετάλλευση και ανάπλαση. Πληροφορίες που έχουν μοιραστεί στα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης κάνουν λόγο για άμεση εκκένωση των κτιρίων που τελούν υπό κατάληψη. Οι καταλήψεις -ως τα πιο ορατά σημεία αναφοράς του αυτοοργανωμένου αγώνα, τα εφαλτήρια της κοινωνικής και ταξικής αντεπίθεσης και τα σημεία εδαφικοποίησης των προταγμάτων της μαχητικής αντίστασης, της ταξικής αλληλεγγύης και κοινωνικής αυτοοργάνωσης- δίνουν το σύνθημα μιας διαρκούς σύγκρουσης με τον κόσμο της εξατομίκευσης, της ατομικής ιδιοκτησίας και της υποταγής. Βρίσκονται, έτσι, πάγια στο στόχαστρο της κρατικής καταστολής, η οποία εφαρμόζει σταθερά και μεθοδευμένα την προληπτική αντιεξεγερτική πολιτική του κράτους.
Η επίθεση που δέχονται οι καταλήψεις και οι αυτοοργανωμένοι χώροι αγώνα αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της επίθεσης στις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις συνολικά: από τα αλλεπάλληλα χτυπήματα σε διαδηλώσεις στα κέντρα των πόλεων και τις μαζικές συλλήψεις αγωνιστών/τριών, μέχρι τη στρατοπέδευση δυνάμεων καταστολής σε πλατείες, πάρκα και λόφους, τη σταθερή πλέον καταπάτηση του κοινωνικού ασύλου των πανεπιστημίων και τις κρατικές σκευωρίες που στήνονται εις βάρος αγωνιστών/τριών από τα κέντρα εξουσίας.
Από την πλευρά μας, από το επί 38 χρόνια κατειλημμένο έδαφος της Λέλας Καραγιάννη 37, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε δίπλα στους κατοίκους και τα μέλη της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι και αλληλέγγυες με τον αγώνα τους για την υπεράσπιση των σπιτιών και των αυτοοργανωμένων δομών τους ενάντια στην κρατική-καπιταλιστική βαρβαρότητα, και στηρίζουμε τον Αριστοτέλη Χαντζή απεργό πείνας από 5/2, ο οποίος την 24η Μάη διακομίστηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο Αιγινήτειο και μετέπειτα στο Ελπίς λόγω της διαρκώς κλιμακούμενης επιδείνωσης της υγείας του και την Suzon Doppagne απεργό πείνας από 1/5, απαιτώντας την εκπλήρωση όλων των αιτημάτων τους. Μπροστά στην κρατική επιθετικότητα, δεν παραδινόμαστε, μαχόμαστε. Με όπλο μας την αλληλεγγύη και την αυτοοργάνωση θα συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε ενάντια στην καταπίεση και την αδικία, γνωρίζοντας πως οι αγώνες μας δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα. Συνεχίζουμε με την ίδια ένταση και θέληση την οργάνωση της κοινωνικής αντεπίθεσης στην προοπτική της Κοινωνικής Επανάστασης, για τη δημιουργία ενός κόσμου ισότητας και ελευθερίας.