Στις 14 Σεπτέμβρη 2026, δεκάδες συντρόφια (από την Αττική κι από άλλες
πόλεις) υποδέχτηκαν αγωνιστικά με συγκέντρωση, πανό και συνθήματα έξω
από την πύλη της φυλακής, τον αναρχικό σύντροφο Νίκο Μαζιώτη που
αποφυλακίστηκε από τις φυλακές της ελληνικής δημοκρατίας, μετά την
ολοκλήρωση της ποινής στην οποία είχε καταδικαστεί για τη δράση της
οργάνωσης αντάρτικου πόλης Επαναστατικός Αγώνας.
Επιπλέον, η συγκεκριμένη ημέρα σηματοδοτεί μια κομβική στιγμή για τον
α/α/ε χώρο, καθώς ο σύντροφος Νίκος είναι μέχρι σήμερα, ο μακροβιότερος
αναρχικός αιχμάλωτος στην ελληνική επικράτεια που στη διάρκεια της
αγωνιστικής κι επαναστατικής του δράσης στον αναρχικό χώρο, έμεινε
αιχμάλωτος για τουλάχιστον συνολικά 18μισι χρόνια «κλειστής» φυλακής
(μαζί με την ποινή που εξέτισε για τον Επαναστατικό Αγώνα).*
Ο σύντροφος Νίκος Μαζιώτης που μόλις αποφυλακίστηκε, όπως και η
συντρόφισσα Πόλα Ρούπα, υπερασπίστηκαν μέχρι το τέλος της πολύχρονης
αιχμαλωσίας τους, με πολιτικά αδιάλλακτη συνέπεια, την υπόθεση της
επαναστατικής προοπτικής για τη δημιουργία ενός κόσμου πολιτικής
ελευθερίας, ισότητας και κοινωνικής αλληλεγγύης. Σε καιρούς που η
βαρβαρότητα κράτους και κεφαλαίου αναδιαρθρώνεται όλο και πιο αυταρχικά
κι ολοκληρωτικά, η διϊστορική αγωνιστική πορεία των επαναστατ(ρι)ών κι ο
ανυποχώρητος αγώνας για την ανατροπή του ιδίου του καθεστώτος, συνιστούν
αιχμές για τους αγώνες του παρόντος και του μέλλοντος.
ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΥΝΤΡΟΦΕ
ΛΑΜΠΡΟΣ ΦΟΥΝΤΑΣ ΠΑΡΩΝ!
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΑ ΑΙΧΜΑΛΩΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΑΝΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΜΕΧΡΙ ΤΟ
ΓΚΡΕΜΙΣΜΑ ΚΑΘΕ ΦΥΛΑΚΗΣ
ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ
*ΣΗΜ.: Η 14η Σεπτέμβρη σηματοδοτεί μια ιστορική στιγμή. Κατά τη διάρκεια
της αγωνιστικής κι επαναστατικής του δράσης στον αναρχικό χώρο, ο
σύντροφος Νίκος Μαζιώτης έμεινε αιχμάλωτος για τουλάχιστον συνολικά
18μισι χρόνια «κλειστής φυλακής»: αιχμαλωτίστηκε για πρώτη φορά σε
στρατιωτικές φυλακές το 1991 καθώς και τον Οκτώβριο του 1992, ως ολικός
αρνητής στράτευσης. Αφέθηκε ελεύθερος τον Γενάρη του 1993, μετά από
πολυήμερη απεργία πείνας (57 ημέρες). Πέντε χρόνια μετά, το 1998,
φυλακίστηκε πάλι, αυτή τη φορά για τη βομβιστική επίθεση στο υπουργείο
Βιομηχανίας, την οποία και πραγματοποίησε τον Δεκέμβρη του 1997.
Επρόκειτο για μια ενέργεια έμπρακτης αλληλεγγύης με τους/τις
αγωνιζόμενους/ες κατοίκους της Β.Α. Χαλκιδικής που μάχονταν ενάντια στα
σχέδια της καναδικής εταιρείας TVX Gold, την εξόρυξη χρυσού από τα
ορυχεία της περιοχής τους και την ολική καταστροφή του περιβάλλοντος
στον τόπο τους. Για την ενέργεια αυτή, εξέτισε 3μισι χρόνια «κλειστής»
φυλακής (πρωτόδικα καταδικάστηκε σε 15ετή ποινή φυλάκισης) και
αποφυλακίστηκε –μετά τη μείωση της ποινής από δευτεροβάθμιο δικαστήριο–,
τον Αύγουστο του 2001.
Στη συνέχεια, ο αναρχικός σύντροφος Νίκος Μαζιώτης επέλεξε –όπως και η
συντρόφισσα Πόλα Ρούπα– το επαναστατικό μονοπάτι της σύγκρουσης και της
ρήξης με το κρατικο-καπιταλιστικό σύστημα εξουσίας, μέσα από τις γραμμές
της αντάρτικης οργάνωσης ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ που έδρασε από το 2003 έως
το 2017, με τη σύλληψη και της συντρόφισσας Πόλας. Για τη δράση τους,
καταδικάστηκαν τελεσίδικα κατά συγχώνευση σε 20ετή ποινή κάθειρξης, την
οποία και εξέτισαν. Ο σύντροφος Νίκος Μαζιώτης αποφυλακίστηκε με λήξη
ποινής, έχοντας εκτίσει 14 χρόνια «κλειστής» φυλακής και 6 χρόνια με
μεροκάματα, ενώ η συντρόφισσα Πόλα Ρούπα αποφυλακίστηκε τον Νοέμβριο του
2023 με περιοριστικούς όρους που είναι σε ισχύ έως το 2030.
Συντροφικά,
Συνέλευση Αλληλεγγύης στα καταδικασμένα συντρόφια του Επαναστατικού
Αγώνα Πόλα Ρούπα και Νίκο Μαζιώτη
