ΑΘΗΝΑ:
-Παρασκευή 30.10 Εκδήλωση ” Η επιλογή της συνέχειας της ένοπλης πάλης μετά τη δικτατορία”
-Σάββατο 31.10 Πορεία μνήμης για τον αναρχικό αγωνιστή Κυριάκο Ξυμητήρη
-Κυριακή 01.11 Συγκέντρωση αλληλεγγύης στις Φυλακές Θήβας, σε αλληλεγγύη με τις αναρχικές Μαριάννα Μανουρά και Δήμητρα Ζαραφέτα
>Σάββατο 31/10: ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 19:00 Καμάρα, ΗΡΑΚΛΕΙΟ 19:00 Λιοντάρια
ΑΘΗΝΑ: Τριήμερο μνήμης για τον αναρχικό σύντροφο Κυριάκο Ξυμητήρη
ΟΣΟΙ ΧΑΝΟΝΤΑΙ ΣΤΗ ΦΩΤΙΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ, ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΠΟΤΕ
Στις 31/10/24, μέρα που θα μείνει για πάντα χαραγμένη στην καρδιά κάθε αγωνιστή/-στριας, ύστερα από έκρηξη σε διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους, έπεσε στην μάχη για την κοινωνική και ταξική απελευθέρωση ο αναρχικός ένοπλος αγωνιστής Κυριάκος Ξυμητήρης. Η αναρχική συντρόφισσα Μαριάννα Μανουρά, που επίσης βρισκόταν στο διαμέρισμα, κατέληξε πολυτραυματίας στη ΜΕΘ του «Ευαγγελισμού» και 15 μέρες μετά – και παρά το ότι η κατάσταση της υγείας της εξακολουθούσε να είναι κρίσιμη- μεταφέρθηκε στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού. Η κρατική προπαγάνδα και τα πληρωμένα φερέφωνά της στα ΜΜΕ επιχείρησαν, ως συνήθως, την αποπολιτικοποίηση της επαναστατικής δράσης και την απονοηματοδότηση των περιεχομένων της, παρουσιάζοντας τους συλληφθέντες για την υπόθεση και τον ίδιο τον Κυριάκο ως «επικίνδυνους για το κοινωνικό σύνολο». Από την πρώτη στιγμή, το ριζοσπαστικό κίνημα, ο αναρχικός χώρος έθεσαν ως στόχο να υπερασπιστούν τη μνήμη του και τις επιλογές αναρχικού συντρόφου Ξυμητήρη και στο πρόσωπό του την βαθιά ριζωμένη παράδοση του αγώνα με όλα τα μέσα ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο. Το ίδιο -και με κόστος τις πολυετείς ποινές που τους επιβλήθηκαν- έκαναν οι συντρόφισσες Μαριάνα Μανουρά και Δήμητρα Ζαραφέτα από την πρώτη στιγμή αλλά και κατά διάρκεια της ιστορικής δίκης για την «υπόθεση των Αμπελοκήπων», ενάμιση χρόνο μετά. Εν τελεί, η ιστορία και η παρακαταθήκη του Κυριάκου γράφτηκαν και εξακολουθούν να γράφονται μέχρι σήμερα από αυτούς και αυτές που τον γνώρισαν και αγωνίστηκαν στο πλάι του, από ανθρώπους σε όλον τον κόσμο που στο πρόσωπό του αναγνώρισαν τα αγωνιστικά ιδανικά, το ήθος και την αφοσίωση που χαρακτηρίζουν εκείνους και εκείνες που αποφασίζουν να κάνουν το επαναστατικό όραμα, πράξη.
Ο σύντροφος Κυριάκος αποτέλεσε την πραγματική ενσάρκωση του πολύμορφου αγώνα. Ήταν για χρόνια αδιάλειπτα παρών σε εγχειρήματα αλληλεγγύης κρατουμένων, στο αντιπολεμικό-διεθνιστικό κίνημα, στον αγώνα για την παλαιστινιακή αντίσταση, σε δράσεις για την υπεράσπιση της γειτονιάς των Εξαρχείων, στους αγώνες εντός των πανεπιστημίων, στην υπεράσπιση των απελευθερωμένων χώρων, των καταλήψεων και σε κάθε κοινωνικό και ταξικό αγώνα. Εναπόθεσε την ψηφίδα του εμπλουτίζοντας το πολύπλοκο μωσαϊκό της αντίστασης, αμφισβήτησε εμπράκτως το αφήγημα του τέλους της ιστορίας αγκαλιάζοντας επαναστατικές πρακτικές που διασαλεύουν την ένοπλη “ειρήνη” των κυριάρχων. Την “ειρήνη” των αλλεπάλληλων κρίσεων και της μονιμοποιημένης κατάστασης έκτακτης ανάγκης, της στρατιωτικοποίησης της καθημερινότητας, του δόγματος “νόμος και τάξη”, της στρατηγικής της μηδενικής ανοχής, της αστικής δικαιοσύνης που ενταφιάζει φτωχοδιαβόλους σε σωφρονιστικά κολαστήρια-νεκροταφεία ψυχών ενώ στρουθοκαμηλίζει μπροστά στα οικονομικά και πολιτικά σκάνδαλα, των νεκρών εργατών στα κάτεργα της μισθωτής σκλαβιάς ως θυσία στο βωμό του κέρδους. Την “ειρήνη” της αιματοβαμμένης Μεσογείου από τα κορμιά μεταναστ(-ρι)ών που δέχονται τις σφαίρες του λιμενικού στο όνομα της Ευρώπης-Φρούριο και της λευκής υπεροχής, των ρατσιστικών πογκρόμ και της ανόδου της ακροδεξιάς σε παγκόσμιο επίπεδο, των ιμπεριαλιστικών πολέμων και των γενοκτονιών.
Ο Κυριάκος, την περίοδο της οπισθοχώρησης και αποριζοσπαστικοποίησης των κοινωνικών κινημάτων, της εσωτερίκευσης του φόβου που ενσταλάζει η καταστολή μέσα από το αίσθημα της παντοδυναμίας του κράτους, της διάχυτης ηττοπάθειας και της αδράνειας, επέλεξε να στρατευτεί στις πιο προωθημένες γραμμές του αναρχικού αγώνα τοποθετώντας τον εαυτό του στο προσκήνιο της σύγκρουσης μέσα από την ένοπλη προπαγάνδα. Αφοσοιώθηκε στην επαναστατική Υπόθεση με το αγνό όραμα μιας αδούλωτης ζωής, ενός κόσμου ελευθερίας, ισότητας και αλληλεγγύης. Οπλίστηκε με θάρρος, αποφασιστικότητα και επαναστατική συνείδηση και επέλεξε να διατρέξει το δύσβατο μονοπάτι της ένοπλης σύγκρουσης με τους γδάρτες των ονείρων μας, τους δεσμώτες των ζωών μας, μέχρι τέλους. Και πέθανε μαχόμενος για την κοινωνική και ταξική απελευθέρωση, κυοφορώντας την ελπίδα για την καταστροφή αυτού του αδηφάγου συστήματος, διατηρώντας ζωντανό το στοίχημα της ένοπλης αμφισβήτησης του κρατικού μονοπωλίου στη βία και ανασύροντας στην επιφάνεια την αναγκαιότητα της επαναστατικής αντιβίας στον αντίποδα της κινηματικής ύφεσης.
Ο σύγχρονος ολοκληρωτισμός που χαρακτηρίζει τον παγκόσμιο χάρτη διαφυλάσσεται μέσα από την πολύπτυχη θωράκιση των κρατών η οποία αποκρυσταλλώνεται μέσω της εντεινόμενης καταστολής για την προάσπιση των συμφερόντων της πολιτικής και οικονομικής ελίτ και τη φίμωση οποιασδήποτε φωνής ορθώνεται για ελευθερία. Η Ελλάδα, συγκεκριμένα, την αιματοβαμμένη περίοδο των διακρατικών πολέμων και ανταγωνισμών, της γενοκτονίας στην Παλαιστίνη με τίμημα εκατοντάδες χιλιάδες εκτοπισμένους και νεκρούς, των συντονισμένων επιθέσεων ΗΠΑ-Ισραήλ σε Ιράν, Λίβανο και Υεμένη, μετατρέπεται σε απέραντη ΝΑΤΟϊκή βάση και διαφημίζει τις συμφωνίες δισεκατομμυρίων που συνάπτει με το σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ στο επίπεδο της αμυντικής-πολεμικής βιομηχανίας. Την ώρα που η παγκόσμια οικονομία είναι αντιμέτωπη με μια νέα φούσκα χρέους έτοιμη να σκάσει, η κοινωνική βάση βρίσκεται με τη θηλιά της οικονομικής αφαίμαξης στο λαιμό, τραυματίζεται και σκοτώνεται στα εργασιακά κάτεργα Βαρδινογιάννηδων και Τζιωρτζιώτηδων, στοιβάζεται στα υποστελεχωμένα νοσοκομεία και δολοφονείται σε συγκρούσεις τρένων στον βωμό της ιδιωτικοποίησης. Η ζωή μας, ένα νόμισμα στα χέρια των κυριάρχων που παίζεται κορώνα-γράμματα. Σ’ αυτό το κλίμα έντονης κοινωνικής και πολιτικής αστάθειας, καραδοκεί και η φασιστική απειλή που σαν το μακρύ χέρι του κράτους απλώνεται για να χτυπήσει τόσο τους/τις μετανάστες/στριες για τη διάσωση της εθνικής ομοιογένειας και καθαρότητας όσο και τα αντιστεκόμενα κομμάτια της κοινωνίας. Στην πολύπλευρη κρίση που διανύουμε, με το αίσθημα της κοινωνικής δυσαρέσκειας να διογκώνεται, βλέπουμε ότι η σπίθα της εξέγερσης αναζωπυρώνεται, με μεγάλα μητροπολιτικά κέντρα να παραλύουν και να φλέγονται από οδοφράγματα και συγκρούσεις και με ανθρώπους να αντιστέκονται μαχητικά στη ζοφερή πραγματικότητα που επιβάλλει το κράτος και το κεφάλαιο υπενθυμίζοντάς μας ότι οι περίοδοι κρίσεων μπορούν να αποτελέσουν σημαντικά σημεία καμπής για την επαναστατική προοπτική.
Κουβαλώντας την επαναστατική μας ιστορία, υπερασπιζόμενοι/ες/α όλα τα μέσα αγώνα μέσω ατομικών και συλλογικών υπερβάσεων και με οδοδείκτη τον αναρχικό ένοπλο αγωνιστή Κυριάκο Ξυμητήρη, επιλέγουμε να βγούμε ξανά στον δρόμο. Να σταθούμε πλάι στις φυλακισμένες συντρόφισσες στέλνοντάς τους ένα ηχηρό μήνυμα αλληλεγγύης, δίνοντας την υπόσχεση για συνέχιση του αγώνα ως τη μοναδική απελευθερωτική απόφαση. Χρειάζεται νέα χέρια να απλωθούν να πάρουν τη σκυτάλη, με επιμονή και δέσμευση, για να παραμείνει ζωντανό το επαναστατικό όραμα, κόντρα στον εφησυχασμό και τον συμβιβασμό. Χρειάζεται αδιάκοπος αγώνας για την περιφρούρηση των ζωών μας απέναντι στην τυραννία του κράτους, του κεφαλαίου και της πατριαρχίας, αγώνας πολύμορφος, μη αφομοιώσιμος και μη περιχαρακωμένος από την αστική νομιμότητα. Η διάσωση της μνήμης των νεκρών μας συντρόφων και η στήριξη των επιλογών τους, καθώς και η υπεράσπιση των αιχμάλωτων του κοινωνικού και ταξικού πολέμου είναι η πρώτη ευθύνη που έχουμε απέναντι στους ίδιους και στο δίκαιο του αγώνα.
Με τα λόγια της συντρόφισσας Μαριάννας:
« ..η θέση του Κυριάκου είναι στον δρόμο, σε κάθε πορεία, κάθε σύγκρουση, κάθε οδόφραγμα, κάθε τοίχο. Βρίσκεται σε κάθε ενέργεια που διαρρηγνύει την επίπλαστη ειρήνη τους, κάθε φλόγα που ανάβει φωτίζοντας τα βράδια μας, κάθε σύνθημα που φωνάζεται σπάζοντας τη σιωπή, κάθε εκκωφαντικό θόρυβο που αναγκάζει τον φόβο να αλλάξει στρατόπεδο. Μα πάνω απ’ όλα βρίσκεται στην καρδιά και το μυαλό κάθε επαναστατημένου ανθρώπου. Κάθε ανθρώπου που επιλέγει τη συλλογικοποίηση αντί της ιδιώτευσης, τον αγώνα αντί της υποχώρησης, την ελευθερία αντί της συναίνεσης, τη ζωή αντί της ασφάλειας. Δίνοντας με αυτόν τον τρόπο απαντήσεις στα πιο δύσκολα διλήμματα, ρίχνοντας φως στα πιο δύσβατα μονοπάτια, προτείνοντας τρόπους αντεπίθεσης με φαντασία, αισιοδοξία, ρίσκο»
ΚΑΛΟΥΜΕ:
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 30/10, ΕΚΔΗΛΩΣΗ : “Η επιλογή της συνέχειας της ένοπλης πάλης μετά τη δικτατορία”, ΠΕΖΟΔΡΟΜΟΣ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ 18:00
ΣΑΒΒΑΤΟ 31/10, ΠΟΡΕΙΑ ΜΝΗΜΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΚΥΡΙΑΚΟ ΞΥΜΗΤΗΡΗ, ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ, 13:00
ΚΥΡΙΑΚΗ 01/11, ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΘΗΒΑΣ, 10:30
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΞΥΜΗΤΗΡΗΣ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ, ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ
ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΕΝΟΠΛΟΥΣ ΑΝΤΑΡΤΕΣ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΙΣ ΑΝΑΡΧΙΚΕΣ ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΕΣ ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΜΑΝΟΥΡΑ ΚΑΙ ΔΗΜΗΤΡΑ ΖΑΡΑΦΕΤΑ
Συνέλευση αλληλεγγύης στους φυλακισμένους, φυγόδικους και διωκόμενους αγωνιστές και αγωνίστριες
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: Συγκέντρωση μνήμης στον αναρχικό Κυριάκο Ξυμητήρη
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΜΝΗΜΗΣ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ ΚΥΡΙΑΚΟ ΞΥΜΗΤΗΡΗ
«Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν΄αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκαιο. Θα βγείς στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα ματώσουν απ΄ τις φωνές, το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες – μα ούτε βήμα πίσω.Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων.Κάθε χειρονομία σου σα να γκρεμίζει την αδικία.[…]Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος θα πρέπει να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό.[…]Να μπορείς να σταθείς μπροστά στα έξη ντουφέκια σα να στεκόσουνα μπροστά σ΄ολάκαιρο το μέλλον. Να μπορείς, απάνω απ΄την ομοβροντία που σε σκοτώνει εσύ ν΄ακούς τα εκατομμύρια των απλών ανθρώπων που τραγουδώντας πολεμάνε για την ειρήνη» Τ. Λειβαδίτης
Έχουν περάσει δύο χρόνια από τον θάνατο του αναρχικού συντρόφου μας και ένοπλου αγωνιστή Κυριάκου Ξυμητήρη, ο οποίος έχασε τη ζωή του στις 31/10/24 μετά από έκρηξη σε διαμέρισμα της οδού Αρκαδίας ενώ επεξεργαζόταν εκρηκτικές ύλες. Δύο χρόνια που αυτός ο πολύτιμος άνθρωπος δεν είναι πια μαζί μας αλλά η μνήμη του μας συντροφεύει σε κάθε στιγμή αγώνα, ενώ παράλληλα φωτίζει το μονοπάτι της επαναστα-τικής προοπτικής, μαζί με τόσους και τόσες άλλες που έδωσαν την ζωής τους για το όραμα ενός καλύτερου κόσμου: ενός κόσμου που δεν θα ασφυκτιούμε καθημερινά και η ελευθερία δεν θα είναι κάποιο δικαί-ωμα αλλά η βασική προϋπόθεση της ύπαρξης μας. Ο σύντροφός μας αγωνίστηκε με συνέπεια και αφοσίωση στον πολύμορφο αναρχικό αγώ-να επιλέγοντας να δράσει σε αμέτρητα πεδία του: από την αλληλεγγύη στους φυλακισμένους/ες, την υπεράσπιση καταλήψεων και γειτονιών, τους αντιπατριαρχικούς και αντιφασιστικούς αγώνες μέχρι και την ένο-πλη πάλη όπου και έδωσε την τελευταία του πνοή.
Ο κρατικός μηχανισμός, όπως και σε κάθε περίπτωση που μια συνθήκη ξεφεύγει από τα όρια επιτήρησης του, έπρεπε να «απαντήσει» άμεσα ώστε να υπενθυμίσει την παντοδυναμία του και τον βαθμό ελέγχου που έχει πάνω σε ό,τι γίνεται κάτω από την επιρροή του. Έτσι μέσα σε ένα μικρό χρονικό διάστημα προχωράει στις συλλήψεις πέντε ατόμων. Πέρα από τη συντρόφισσα Μαριάννα που βρισκόταν εκείνη την ώρα στο διαμέρισμα με τον Κυριάκο, η συντρόφισσα Δήμητρα και ο Δημήτρης συνελήφθησαν στην ουσία για τις φιλικές και συντροφικές σχέσεις που διατηρούσαν με τον Κυριάκο, ενώ οι άλλοι δύο, ο Α. και ο Ν. Ρωμανός συνελήφθησαν για μισό αποτύπωμα σε μια σακούλα που βρέθηκε στο διαμέρισμα. Με τις διώξεις αυτές λοιπόν που ακολούθησαν την απρόσμενη έκρηξη της 31 Οκτώβρη το κράτος επιχείρησε να κρατήσει μια παραδειγματική στάση απέναντι σε όποιο επιλέγει πιο αναβαθμισμένα μέσα αγώνα, προφυλα-κίζοντας με σαθρά στοιχεία τέσσερις ανθρώπους που δεν είχαν σχέση με την υπόθεση. Η αντιτρομοκρατική συνέλαβε την συντρόφισσα Μαριάν-να, που βρισκόταν εκείνη την ώρα στο διαμέρισμα με τον Κυριάκο και, όσο ήταν πολυτραυματίας, της πήρε υποχρεωτικά DNA ενώ μαζί με την εισαγγελέα πίεσαν να της γίνει ανάκριση όσο ακόμη ήταν στο νοσο-κομείο.
Παρ’ όλες τις πρακτικές εκφοβισμού της αντιτρομοκρατικής και της διαπόμπευσης από τα ΜΜΕ των προσώπων όλων των διωκόμενων για την υπόθεση, οι συντρόφισσες Μαριάννα και Δήμητρα στάθηκαν αξι-οπρεπώς τόσο κατά τη διάρκεια της προφυλάκισής τους όσο και στην δίκη. Μέσα από τις απολογίες τους υπερασπίστηκαν τη δράση του Κυ-ριάκου και την επιλογή του να ακολουθήσει το μονοπάτι της ένοπλης αντίστασης. Με μια αναδρομή στην ιστορία των κινημάτων, των αναρ-χικών αγώνων και των ένοπλων οργανώσεων τόσο σε τοπικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο, ανέδειξαν πως όσο υπάρχει η εξουσία και η εκμε-τάλλευση πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι θα αντιστέκονται. Οι βαρύτατες ποινές με τις οποίες η αστική δικαιοσύνη καταδίκασε τις συντρόφισσες (19 χρόνια στη Μαριάννα και 8 στη Δήμητρα, παρά την μη εμπλοκή της δεύτερης) έδειξαν τον ρεβανσισμό του κράτους απένα-ντί τους. Καθώς με περηφάνεια μίλησαν στο εδώλιο για την αγωνιστική δράση και μνήμη του επαναστάτη Κυριάκου αλλά και τη δική τους αναρ-χική ταυτότητα, το κράτος αφού δεν κατάφερε να τις φιμώσει, μέσα από τα πρόσωπα του προέδρου και της εισαγγελέως, επιδόθηκε σε καθαρά εκδικητικές και παραδειγματικές καταδίκες. Σημασία έχει και η σύλληψη και προφυλάκιση του αγωνιστή Νίκου Ρωμανού, ο οποίος σαφώς μετά το πέρας της δίκης αθωώθηκε. Πέρα από τον εκδικητικό χαρακτήρα που δείχνει η εξουσία ως προς τον ίδιο και τις επιλογές του, το όνομα του χρησιμοποιήθηκε λόγω ιστορικού και πολιτικού βάρους ώστε να στηθεί ένα μιντιακό αφήγημα. Σκοπός ήταν να περαστεί η εικόνα πως η τάση ανθρώπων να επιλέγουν αυτές της μορφές δράσης ανήκει σε μια προ-ηγούμενη γενιά που ο κρατικός μηχανισμός είχε καταστείλει επιτυχώς.
Οι διώξεις για την υπόθεση της 01/07 στη Θεσσαλονίκη
Ερχόμενα στην υπόθεση της Θεσσαλονίκης, στις 10/07 η «αντι»τρομο-κρατική συλλαμβάνει μία συντρόφισσα, έναν σύντροφο και ένα τρίτο άτομο με αφορμή την επίθεση στο σπίτι της βουλεύτριας της ΝΔ Αφρο-δίτης Νέστορα, για την οποία και τους κατηγορεί. Λίγες μέρες μετά στις 16/10 ύστερα από την ψευδή μαρτυρία του τρίτου ατόμου, και μόνο με αυτή, ως «στοιχείο», συλλαμβάνεται ένας ακόμη σύντροφος, ενώ ποι-νικοποιούνται οι συντροφικές και φιλικές σχέσεις που είχε με τα άλλα δύο συντρόφια. Στήνεται ένα βαρύ κατηγορητήριο απέναντι και στους 3 καθώς τα συντρόφια κατηγορούνται για ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο, τετελεσμένη και σε απόπειρα, συμμετοχή σε τρομοκρατική οργά-νωση, έκρηξη, εμπρησμό και παράβαση νόμου περί όπλων που περιλαμ-βάνει κατοχή εκρηκτικών. Από την πρώτη στιγμή τα κανάλια επιδόθηκαν σε αντιαναρχική προπαγάνδα: διέσυραν τα πρόσωπα των συντροφιών μας, φτιάχνοντάς τους το προφίλ των «σκληρών» αναρχικών και έχοντας προδικάσει μια απόφαση, τους βάφτισαν δολοφόνους. Να πούμε εδώ πως δεν θα αφήσουμε κανένα κρατικό αφήγημα περί «καλών» και «κακών» αναρχικών να μας διαχωρίσει και να ευτελίσει αν-θρώπους που δόθηκαν και συνεχίζουν να δίνονται ολόψυχα στον αγώνα. Οι κρατικές διώξεις με βάση τους «αντι»τρομοκρατικούς νόμους κατα-δικάζουν σε αυθαίρετα μεγάλες ποινές αγωνιστές και αγωνίστριες, προ-σπαθώντας να τους εξοστρακίσουν από το υπόλοιπο σύνολο της κοινω-νίας και να τους διασύρουν ως κάτι επικίνδυνο προς αυτήν. Προφανώς αυτό συμβαίνει σε μία περίοδο συνεχόμενων κρίσεων για το κράτος και το κεφάλαιο, όπου το προλεταριάτο και το περιθώριο της κοινωνίας ζο-ρίζεται να επιβιώσει και έχει συσσωρευμένη οργή. Έτσι, με τους νέους ποινικούς και σωφρονιστικούς κώδικες των τελευταίων ετών βλέπουμε το ποσοστό των κρατουμένων να έχει αυξηθεί πολύ σε σημείο που οι ελληνικές φυλακές να είναι υπερπλήρεις και κατά συνέπεια οι ζωές των κρατουμένων να δυσχεραίνονται ακόμη περισσότερο, ενώ παράλληλα ανοίγει και ο δρόμος για τη δημιουργία ιδιωτικών φυλακών. Με λίγα λό-για άνθρωποι του κοινωνικού περιθωρίου μπαίνουν πιο εύκολα φυλακή ακόμη και για μικροπαραβάσεις κατά τον ποινικό κώδικα, ενώ έχουν γί-νει πολύ πιο δύσκολες οι συνθήκες αποφυλάκισης.
Κράτος και κεφάλαιο οι μόνοι τρομοκράτες
Το κράτος και το κεφάλαιο εξαθλιώνουν τις ζωές μας. Στην τωρινή συ-γκυρία δεν μπορεί να κρυφτεί το ποιος επωφελείται από την καταπίεση της ταξικής/κοινωνικής βάσης. Είναι ξεκάθαρο πως οι ζωές των ανθρώ-πων διαχωρίζονται σε αυτές που έχουν αξία και σε αυτές που δεν έχουν, ανάλογα με το ποιος παράγει και ποιος κερδοφορεί από αυτό… Εμείς μπορεί να αντιλαμβανόμαστε τη κατάσταση στην οποία ζούμε ως προπο-λεμική αλλά αυτό δεν πρέπει να μας αποπροσανατολίζει από την παγκό-σμια συνθήκη. Σε χώρες όπως η Παλαιστίνη ή ο Λίβανος επιχειρείται μια συνεχιζόμενη γενοκτονία με τους ανθρώπους εκεί να βιώνουν καθημερι-νά την βαρβαρότητα του πολέμου καθώς και να αντιστέκονται σε αυτόν. Το ελληνικό κράτος βρίσκεται όλο και πιο βαθιά στο πλευρά των ΗΠΑ και του Ισραήλ αφού ολοένα συνάπτει και νέες διακρατικές συμφωνίες οι οποίες συντηρούν την πολεμική μηχανή. Εντός λοιπόν αυτής της πολεμι-κής προετοιμασίας, η καθημερινότητα γίνεται όλο και πιο αβίωτη με την ακρίβεια και την επισφάλεια. Για αυτό το λόγο προάγεται το αφήγημα της εθνικής ενότητας ως η λύση στα προβλήματά μας, για να επιτευχθεί η σύγχυση στο ποιος είναι ο πραγματικός εχθρός του προλεταριάτου. Με τη φασιστικοποίηση που έχει επέλθει, έχει αποκρυσταλλωθεί ως κάτι κα-θημερινό και συνηθισμένο η εικόνα πνιγμένων μεταναστών στα ανοιχτά του Αιγαίου. Παράλληλα τα αφεντικά θέτουν σε κίνδυνο τις ζωές των εργατριών ενώ μετράμε 200 και πλέον εργοδοτικές δολοφονίες το χρόνο. Η Βιο-λάντα, η Motor Oil, η πυρκαγιά στον Ασπρόπυργο δεν είναι μεμονωμέ-να παραδείγματα αλλά αποτελέσματα της πολιτική του κράτους και του κεφαλαίου. Και εδώ διαφαίνεται για ακόμη μία φορά η ταξική φύση της αστικής δικαιοσύνης: ο εκάστοτε Βαρδινογιάννης και ο εκάστοτε Τζιωρ-τζιώτης δεν θα πληρώσουν ποτέ για τα εγκλήματά τους από το σύστημα που συντηρεί τα κέρδη τους και που την ίδια στιγμή εξαπολύει ανθρωπο-κυνηγητό σε όποια επιλέγει το δρόμο του αγώνα και της αντίστασης σε αυτό το σάπιο κόσμο.
Είμαστε εδώ να πιάσουμε το νήμα της αντίστασης από εκεί που το άφησε ο σύντροφός μας…
Η δράση και μόνο του συντρόφου μας Κυριάκου είναι εκεί για να υπεν-θυμίζει πως η ένοπλη αντιπαράθεση με την εξουσία δεν αποτελεί κά-ποιου είδους πρωτοπορίας, αποκομμένη από τους ευρύτερους ταξικούς και κοινωνικούς αγώνες αλλά αναπόσπαστο κομμάτι ενός κινήματος που θέλει να λέγεται επαναστατικό. Δεν λειτουργεί αντιπαραθετικά η αντα-γωνιστικά με τους δημοσίους αγώνες αλλά συνδυαστικά και σκοπός εί-ναι η επίτευξη μιας δυναμικής και αλληλοτροφοδοτούμενης σχέσης. Υπε-ρασπιζόμενες όλα τα μέσα αντίστασης στο κατεστημένο, θα συνεχίσουμε με πείσμα και επιμονή να παλεύουμε για μια ζωή αδούλωτη. Γιατί η ζωή αποκτά αξία όταν μαθαίνεις να μάχεσαι και για αυτή της διπλανής σου.
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΞΥΜΗΤΗΡΗΣ ΠΑΝΤΑ ΠΑΡΩΝ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ
ΣΑΡΑ ΚΑΙ ΣΑΝΤΡΟ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΖΩΝΤΑΝΟΙ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΙΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΩΝ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΚΑΙ ΔΗΜΗΤΡΑ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΑ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑ-ΛΟΝΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ 01/07
Ανοιχτή συνέλευση αλληλεγγύης στα 3 προφυλακισμένα συντρόφια για την υπόθεση της 01/07 στη Θεσσαλονίκη
Αποσπάσματα από την πολιτική δήλωση της Μαριάννας στη δίκη των Αμπελοκήπων
«Βρίσκομαι, σήμερα ενώπιον σας 1,5 χρόνο μετά την έκρηξη, τον θάνατο του συντρόφου μου, Κυριάκου Ξυμητήρη, και τον δικό μου βαρύ τραυμα-τισμό. Δεν νιώθω όμως κατηγορούμενη, επειδή δεν θα μου το επέτρεπε η συνείδησή μου και η πολιτική μου υπόσταση. Δεν μπορώ να νιώσω κατη-γορούμενη απέναντι σε έναν καταπιεστικό μηχανισμό, που είναι εδώ για να εξυπηρετεί τις επιταγές του συστήματος. Ένα σύστημα που και εγώ, τα τελευταία 15 χρόνια της ζωής μου, αγωνίζομαι εναντίον του, αλλά και ο ίδιος μου ο σύντροφος αγωνιζόταν.Είμαι εδώ πιο πολύ από τη θέση της κατήγορης, ενάντια στην εργα-λοιοποίηση του θανάτου του συντρόφου μου, της δικής μου απαράδεκτης και εκδικητικής μεταχείρισης από την αντιτρομοκρατική· κατήγορη για το διογκωμένο κατηγορητήριο και την αυθαίρετη δίωξη των υπολοίπων συγκατηγορουμένων μου. Βρίσκομαι εδώ όμως και για να αναδείξω και να υπερασπιστώ το δικαίωμα στην αντίσταση, ειδικά σε συνθήκες όπου η καθημερινότητα χαρακτηρίζεται κατά κύριο λόγο από τη βία, ο πόλεμος αποτελεί για τα περισσότερα κράτη μία λύση, και μόνο η επιβίωσή μας είναι πραγματικά ένα μεγάλο στοίχημα […][…] Από τους Αναρχικούς της Βαρκελώνης και τους ΕΛΑΣΙΤΕΣ της Αντί-στασης που πολέμησαν ενάντια στο τέρας του ναζισμού. Από τους Μαπού-τσε και τις Κούρδισσες που αγωνίστηκαν για το δικαίωμα στη γη ενάντια στους αποικιοκράτες και ιμπεριαλιστές. Από τους Αϊτινούς και τις Παλαι-στίνιες που δεν άντεξαν τον δυτικό επεκτατισμό. Αλλά και από τους πεσό-ντες της RAF, Ulrike Meinhof Baader, Ensslin που αγωνίστηκαν στη κοιλιά του κτήνους υπερασπίζοντας στους αγώνες σε όλα τα μήκη και πλάτη της υφηλίου. Από τη Margarita Cagol των Ερυθρών Ταξιαρχιών και από τους ένοπλους προλεταριακούς πυρήνες που φέραν τις συγκρούσεις στις σύγ-χρονες Μητροπόλεις. Τους/τις πεσόντες του IRA και της ΕΤΑ που αγω-νίστηκαν κατά χιλιάδες για αυτοδιάθεση και αυτοθέσμιση. Αλλά και τους νεκρούς συντρόφους που έπεσαν στα στενάκια της Αθήνας, του Ρέντη, του Γκύζη, της Δάφνης. Τον Χρήστο Κασίμη, τον Χρήστο Τσουτσουβή, το Χρι-στόφορο Μαρίνο, το Μιχάλη Πρέκα και το Λάμπρο Φούντα. Ανθρώπων των οποίων το ήθος, η επιμονή και η ευρηματικότητα δεν τους επέτρε-ψε να παραιτηθούν από το δικαίωμά τους στη ζωή, την αξιοπρέπεια, την ελευθερία. Πίστεψαν σε έναν κόσμο όπου ο ανθρώπινος σκοπός δεν θα εί-ναι η εργαλειακή αντιμετώπιση των σχέσεων, της γνώσης και της φύσης. Η κοινωνία δεν θα είναι αντικείμενο εκμετάλλευσης. Ο άνθρωπος δεν θα αντιμετωπίζεται ως φορέας δεξιοτήτων και προσόντων χρήσιμα μόνο για εκμετάλλευση. Ανθρώπους που πίστεψαν σε έναν κόσμο ο οποίος δεν με-τρά τα πάντα με όρους αποτελεσματικότητας και κυριαρχίας.Και ο θάνατός τους, όπως και ο θάνατος του Κυριάκου Ξυμητήρη, είναι μια απέραντη κατάφαση ζωής, μια ανανέωση της ελπίδας. Δεν είναι ήττα ούτε διακοπή, είναι μια παύση που δίνει αφορμή για νέο ξεκίνημα. Διότι αυτοί οι άνθρωποι, οι τόσο ξεχωριστοί ζουν ανθρώπινα. Και ζουν ανθρώπι-να διότι ζουν επικίνδυνα. Και ζουν επικίνδυνα γιατί η καλοσύνη δεν είναι ασφαλής, αλλά αξίζει διότι το να αγαπάς, το να αναλαμβάνεις ευθύνη, το να δεσμεύεσαι είναι ηθικά αναγκαίο. Διότι η ηθική απαιτεί δέσμευση. Η δέσμευση απαιτεί ρίσκο και το ρίσκο φέρνει ευαλωτότητα. Η ευαλωτότητα όμως δεν είναι ελάττωμα. Είναι το τίμημα της ανθρωπινότητας. Και ο σύ-ντροφός μου αυτό το επέλεξε. Το να είναι, ακόμη και σήμερα, άνθρωπος. Και εγώ δεν μπορώ παρά να στέκομαι περήφανα δίπλα του. Με οποιοδή-ποτε κόστος, με σταθερότητα, και με όση φωνή αντέχει ακόμα να μιλάει».
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΞΥΜΗΤΗΡΗΣ ΠΑΝΤΑ ΠΑΡΩΝ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΙΣ ΑΝΑΡΧΙΚΕΣ ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΕΣ ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΜΑΝΟΥΡΑ ΚΑΙ ΔΗΜΗΤΡΑ ΖΑΡΑΦΕΤΑ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΑ 3 ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ 01/07 ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ
Συμβούλιο Αναρχικών
«Οπλίσου και γίνε βίαιος, όμορφα βίαιος, μέχρι όλα να εκραγούν. Γιατί, πρέπει να θυμάσαι πως κάθε βίαιη δράση ενάντια σε αυτούς τους προωθητές της ανισότητας είναι ξεκάθαρα δικαιολογημένη από τους αιώνες της άπειρης βίας που μας έχουν υποβάλλει».
Μαουρίσιο Μοράλες
Στις 31/10/2024 σημειώνεται έκρηξη σε διαμέρισμα στη περιοχή των Αμπελοκήπων στην οδό Αρκαδίας από εκρηκτικό μηχανισμό, με συνέπεια τον θανάσιμο τραυματισμό του αγωνιστή και συντρόφου μας Κυριάκου Ξυμητήρη και τον βαρύ τραυματισμό της αναρχικής συντρόφισσας Μαριάννας Μ. Ακολουθεί κυνήγι μαγισσών που στέλνει συντρόφους και φιλικά πρόσωπα του Κυριάκου στη φυλακή με μηδαμινά στοιχεία, στερώντας αυθαίρετα, τιμωρητικά και σαδιστικά, χρόνο απ’ τις ζωές ανθρώπων που τόλμησαν να μην καταδικάσουν των αγώνα ενάντια στην εξουσία. Δύο χρόνια αργότερα, έχοντας αθωώσει τους Ν. Ρωμανό, Δημήτρη και Α.Κ., η Μαριάννα και η Δήμητρα μετά από τις βασανιστικές τους συλλήψεις, κατ’ επανάληψη στέρηση ιατρικής περίθαλψης, άθλιες συνθήκες εγκλεισμού με ποινές 19 και 8 χρόνια, συνεχίζουν τον αγώνα του Κυριάκου από μέσα.
Η δύναμή τους και ο αγώνας τους ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο, διατηρώντας τη μνήμη του Κυριάκου και της απόφασής του να αναβαθμίσει την επίθεση απέναντι στο μονοπώλιο της κρατικής βίας εν μέσω ακραίας καταστολής, είναι η υπενθύμισή μας ότι αγωνιζόμαστε για να μην υποφέρουμε άλλο. Ο αγώνας του Κυριάκου θα μείνει για πάντα χαραγμένος στη μνήμη μας ως αναπόσπαστο κομμάτι του συνολικού αγώνα για το γκρέμισμα αυτού του κόσμου βαρβαρότητας. Αυτός ο Οκτώβρης θα μείνει για πάντα στην ιστορία καθώς ένα ακόμα άστρο έσβησε νωρίς, καρφώνοντας χιλιάδες μαύρα βέλη στα βάθη της ψυχής μας.
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΞΥΜΗΤΗΡΗΣ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ, ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ
ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΕΝΟΠΛΟΥΣ ΑΝΤΑΡΤΕΣ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΙΣ ΑΝΑΡΧΙΚΕΣ ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΕΣ ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΜΑΝΟΥΡΑ ΚΑΙ ΔΗΜΗΤΡΑ ΖΑΡΑΦΕΤΑ
Ταμείο Αλληλεγγύης φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστ(ρι)ών
ΗΡΑΚΛΕΙΟ: Συγκέντρωση μνήμης για τον αναρχικό σύντροφο Κυριάκο Ξυμητήρη
Συγκέντρωση μνήμης για τον αναρχικό σύντροφο Κυριάκο Ξυμητήρη
Σάββατο 31/10 19:00 Πλ. Λιονταριών
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΞΥΜΗΤΗΡΗΣ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ
ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΙΣ ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΕΣ ΜΑΡΙΑΝΝΑ Μ. ΚΑΙ ΔΗΜΗΤΡΑ Ζ.
Κατάληψη Ευαγγελισμού
31/10-Ημέρα μνήμης για τον αναρχικό σύντροφο Κυριάκο Ξυμητήρη
Αυτήν την νύχτα…
ένα αστέρι έπεσε νωρίς,
άγρυπνος πάλι,χωρίς ήχο
δίχως εικόνα,στο κενό…
Η σκέψη, σε σένα,που
περπατήσαμε μαζί στην φωτιά,
Ο ήχος ,για σένα,που ο κρότος
διαπέρασε τα περιπολικά,
Η εικόνα ,την κρατάω για μένα,
που δεν θα σε ξαναδώ πια,
την θλίψη θα κάνω οργή
και ο θάνατος δεν θα νικήσει..
Η στάχτη από τα αποκαΐδια, τα
πνευμόνια της εξουσίας θα πνίξει,
θυμός και επιμονή
σε αυτόν τον αγώνα ,
που ποτέ δεν θα τελειώσει,
ξανά στους δρόμους θα βγούμε,
μέχρι να έρθει η μέρα,
που η νέα εξέγερση,θα μας
φέρει πιο κοντά στην
Ελευθερία…μέχρι τότε δεν
θα πάψω να μιλάω για σένα…
στο υπόσχομαι…πάντα παρών
στην καρδιά και
στους αγώνες!
ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΕΝΟΠΛΟΥΣ ΑΝΤΑΡΤΕΣ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΙΣ ΑΝΑΡΧΙΚΕΣ ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΕΣ ΜΑΡΙΑΝΝΑ & ΔΗΜΗΤΡΑ
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΞΥΜΗΤΗΡΗΣ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ, ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ
Κατάληψη Ευαγγελισμού
