ΈΞΩ ΤΑ ΚΑΖΑΝΙΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΑΜΑ
ΜΕΤΡΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΜΕΤΡΑ ΥΓΕΙΑΣ ΤΏΡΑ
Η έκρηξη από τα καζάνια του θανάτου στο Πέραμα επανέφερε στον δημόσιο διάλογο αυτό που οι εργάτες και οι κάτοικοι του Περάματος ξέρουν πολύ καλά τόσα χρόνια. Πώς τα καζάνια των εταιριών πετρελαιοειδών είναι μια ωρολογιακή βόμβα τοποθετημένη μέσα στον αστικό ιστό.
Οι φωτιές, που έφτασαν σε ύψος 20 μέτρων, λόγω διαρροής όπως λένε οι πρώτες εκτιμήσεις, θα μπορούσαν να είναι θανάσιμες, καθώς αλυσιδωτές εκρήξεις ή και το ωστικό κύμα, το τοξικό νέφος κλπ είναι μια καταστροφή που θα μετρήσει ζωές.
Για τα αφεντικά της Coral gas (που ανήκει πλέον στον όμιλο Βαρδινογιάννη) και τις συνένοχες κυβερνήσεις, η ασφάλεια των εργατών και των κατοίκων της περιοχής είναι όχι απλά σε δεύτερη μοίρα, είναι ένας αριθμός που ζυγίζεται στην ζυγαριά κέρδους – κόστους των βαρόνων του πετρελαίου. Δεν ξεχνάμε τα Τέμπη, το πρόσφατο εργατικό δυστύχημα στο εργοστάσιο της Βιολάντα, τους νεκρούς ντελιβεράδες και οικοδόμους. Όσο τα αφεντικά βάζουν την ασφάλεια μας κάτω από την τσέπη τους, τόσο εμείς θα μετράμε θύματα
Τα καζάνια στο Πέραμα σώθηκαν, χάρη μιας φωτογραφικής ρύθμισης – ξεφτίλας του ΣΥΡΙΖΑ το 2018, το γνωστό πολυνομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα. Χωρίς τις μνημονιακές απαιτήσεις, η νέα Δημοκρατία φρόντισε να συνεχίσει το έργο, καταργώντας και την υποχρέωση μετεγκατάστασης των βιομηχανιών εντός δωδεκαετίας.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση του σωματείου ΕΝΕΔΕΠ, “οι εργαζόμενοι στο λιμάνι συνέχιζαν να δουλεύουν κανονικά την ίδια ώρα που η φωτιά έκαιγε και ο κίνδυνος έκρηξης ήταν τεράστιος και άμεσος”. Καταγγέλει επίσης πως η εργοδοσία κρατούσε εγκλωβισμένους τους εργαζόμενους που σταμάτησαν να δουλεύουν στο πάρκινγκ του ΣΕΜΠΟ, πιο ΚΟΝΤΑ στην εστία της πυρκαγιάς.
Η θανατοπολιτική του κράτους – καπιταλιστών δεν περιορίζεται εδώ μονάχα στα ελλειπή μέτρα ασφαλείας των εργαζομένων. Υπάρχει μονάχα μια έξοδος διαφυγής για την περιοχή (που οδηγεί στην Σαλαμίνα!), κακοστημένοι δρόμοι χωρίς σημάνσεις, καμιά πρόβλεψη για την ασφαλή μεταφορά των κατοίκων. Σε ένα περιστατικό σαν αυτό που από τύχη δεν ήτανε μοιραίο, μέσα στον πανικό, οι κάτοικοι κινδυνεύουν κυριολεκτικά να καούν ζωντανοί ή να πνιγούν από τους καπνούς. Ακόμα και το 112 εκείνη την μέρα δεν ανταποκρίθηκε έγκαιρα. Το αίτημα να χτιστεί δεύτερη έξοδος διαφυγής είναι χρόνιο, από τον Δήμο, από τις τοπικές ομάδες τα σωματεία και τα εργατικά Κέντρα.
Αξίζει να αναφέρουμε πως η Motor oil, ο ορκισμένος εχθρός των εργατών (αρκεί να ανατρέξουμε στα εργατικά ατυχήματα που πολλάκις έχουν συμβεί στα κάτεργα που διαχειρίζεται), κερδοσκοπεί όχι μόνο απομυζώντας την εργατική δύναμη από τους “αναλώσιμους” εργαζομένους της, αλλά και από την γενοκτονία στην Παλαιστίνη. Έχει πολλαπλασιάσει τα κέρδη του τροφοδοτώντας την Ισραηλινή πολεμική μηχανή με πετρέλαιο, και αέριο (το πλοίο Overseas Sun Coast πχ)
Δεν θα πεθάνουμε για τα κέρδη τους
Άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων των εργατών για ασφαλή μέτρα
ΝΑ ΦΤΙΑΧΤΕΊ ΑΜΕΣΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΞΟΔΟΣ ΑΣΦΑΛΕΊΑΣ
Πρωτοβουλία για την Ταξική και Πολιτική Ανασυγκρότηση
