ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΜΑΣ ΕΝΩΝΕΙ ΜΟΝΟ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ
στα τρένα. στις βάρκες. στα εργοστάσια.
Κάλεσμα σε εκδήλωση: Τρίτη 17 Μαρτίου 2026, ώρα 20:30, στο Αμφιθέατρο Β’ της Νέας Φιλοσοφικής ΑΠΘ.
Στη συζήτηση θα τοποθετηθούν:
Ανυσία Λιούρη, Υποψήφια Διδ. ΑΠΘ, επιζήσασα του Intercity 62
Παύλος Ασλανίδης, Πρόεδρος του Συλλόγου Πληγέντων Δυστυχήματος Τεμπών 2023
Χρήστος Αβραμίδης, Δημοσιογράφος, Διδάσκων ΑΠΘ
Τη συζήτηση θα συντονίζει η:
• Κωνσταντίνα Ριτσάτου, Καθηγήτρια Τμήματος Θεάτρου ΑΠΘ, Πρωτοβουλία Πανεπιστημιακών ΑΠΘ-ΠΑΜΑΚ-ΔΙΠΑΕ
Στα Τέμπη, στη Χίο, στη Βιολάντα, στην Παλαιστίνη και σε άλλα μέρη “μακριά απο ‘μας” το σύστημα σκοτώνει για να παράξει το αίμα που χρειάζεται για να γυρίσουν τα γρανάζια του.
“Έτσι είναι αυτά τα πράγματα, συμβαίνουν. Τι να κάνουμε;”
“Εμείς να ‘μαστε καλά!”
Κάποια στιγμή, όμως, απλώνει το μακρύ του χέρι και σε βρίσκει και σένα: στο λεωφορείο όταν παίρνει φωτιά επειδή δεν συντηρείται, στη δουλειά σου όταν σου συμβεί ένα “τυχαίο ατύχημα” λόγω έλλειψης/μη τήρησης μέτρων ασφαλείας, στο σπίτι όταν σου το πάρει η τράπεζα γιατί δεν έχεις λεφτά και μένεις άστεγη, στο δημόσιο νοσοκομείο όταν αρρωστήσεις και δεν υπάρχει γιατρός,
εξοπλισμός και χώρος για σένα, στο πανεπιστήμιο με τις ετοιμόρροπες συχνά υποδομές.
Ταυτόχρονα, το τμήμα της κοινωνίας που διεκδικεί έναν καλύτερο κόσμο βαφτίζεται “εξτρεμιστικό και ταραχοποιό στοιχείο”, ξυλοκοπείται (μερικές φορές μέχρι θανάτου), εκτίθεται σε καρκινογόνα χημικά όπλα και συλλαμβάνεται, σε μία προσπάθεια να φύγει απο την μέση και να αφήσει το κράτος και το κεφάλαιο να κάνουν την δουλειά τους.
Οι φοιτητές, οι εργαζόμενες και οι απόφοιτοι ΑΠΘ παρατηρούμε εδώ και καιρό να στήνεται μέσα στο φυσικό μας χώρο, τον χώρο που κινούμαστε εμείς, οι ιδέες μας και το ακαδημαϊκό μας έργο, ένα παιχνίδι εντυπώσεων και κρυφτοπολέμου μεταξύ της διοίκησης, της αστυνομίας, της κυβέρνησης και δυνάμεων που βλάπτουν σοβαρά την ελευθερία μας. Ούσες και οι ίδιες επιζήσαντα θύματα του κρατικού-καπιταλιστικού εγκλήματος στα Τέμπη, οικογένειες, φίλοι και συντρόφια επιζησάντων θυμάτων, αλλά και άλλα που πήραν το τρένο έστω και μια φορά στη ζωή τους ή θα μπορούσαν να το έχουν πάρει, οργανώνουμε μια εκδήλωση με αφορμή την επικείμενη αρχή της κεντρικής δίκης για τα Τέμπη στη Λάρισα στις 23 Μαρτίου.
Μετά απο 3 χρόνια, η Πρυτανεία του ΑΠΘ θεωρεί ότι η ήδη αποφασισμένη υλοποίηση ενός μνημείου για τα Τέμπη δεν θα πρέπει να προχωρήσει, μέχρι να καταλήξει η δικαιοσύνη για το ποιος ήταν ο “φταίχτης” για τη δολοφονία. Παραδόξως, η ίδια διοίκηση πρόσφατα προχώρησε σε μια “αναμνηστική χάρη” για τα νεκρά φοιτητά. Επιλέγει, λοιπόν, να τοποθετήσει στην καρδιά του πανεπιστημίου -στην κεντρική βιβλιοθήκη- μία αγριοκερασιά και μία αξιοθρήνητη πλαστική ταμπέλα που γράφει “Στη μνήμη των δεκατριών φοιτητών και φοιτητριών μας που χάθηκαν αδόκητα στα Τέμπη”, λόγια που προκαλούν οργή και οδύνη στα επιζήσαντα θύματα των Τεμπών που συνεχίζουν να βρίσκονται στους χώρους του.
Οι φοιτήτριες που σκοτώθηκαν στα Τέμπη δεν χάθηκαν “αδόκητα”, όπως τελικά αποφαίνεται η διοίκηση του ΑΠΘ, για μια υπόθεση που ακόμα δεν έχει φτάσει στις δικαστικές αίθουσες. Για εμάς είναι ξεκάθαρο ότι, με τον τροπο αυτό, αντιμετωπίζει τις ολέθριες συνέπειες του καπιταλισμού ως φυσικό φαινόμενο. Πρόκειται για μια ξεκάθαρη πολιτική επιλογή, που υποτάσσει την πανεπιστημιακή δραστηριότητα στην λογική της επιχειρηματικότητας και στη μηχανή του πολέμου.
Έχουμε, πλέον, συνηθίσει τις υποκριτικές χειρονομίες ή φοβηθεί αρκετά ώστε να μην τολμάμε να μιλήσουμε ανοιχτά για τις καταπιέσεις και τον αυταρχισμό που υφιστάμεθα, στο τρομακτικό και πολεμικό σκηνικό που στήνεται μπροστά μας;
Η εκδήλωση αυτή είναι η προσπάθεια να συνδεθεί το έγκλημα των Τεμπών και η συγκάληψη του με το ΑΠΘ και τα υποκείμενα του.
Θα υπάρχει διερμηνεία στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα.
Εκτός Γραμμών | Θεσσαλονίκη – Μάρτιος 2026
