ΠΑΡΑΤΙΘΕΝΤΑΙ ΤΑ ΚΑΛΕΣΜΑΤΑ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ
Καλούμε σε στήριξη της Σ., στα δικαστήρια Ευελπίδων, κτ9 την Τετάρτη 13/5, στις 9.00 όπου θα συνεχίσει η δικαστική διαδικασία καταγγελίας βιαστών-μπάτσων του Α.Τ. Ομόνοιας
Καμία αμφιβολία δεν έχουμε ότι τον Οκτώβρη του ’22 στο Α.Τ. δύο μπάτσοι εκμεταλλευόμενοι την ντροπή που λένε δουλειά και με πλήρη κάλυψη από τον κρατικό-πατριαρχικό μηχανισμό, με τις υπηρεσιακές κάμερες στη στολή τους να καταγράφουν και όλα τα μέτρα ασφάλειας και τάξης να λειτουργούν ρολόι, βίασαν την Σ. Καμία αμφιβολία ότι ο τρίτος μπάτσος που δικάζεται, όπως και ολόκληρο το τμήμα, γνώριζαν και συγκάλυψαν το τι συνέβαινε. Καμία απολύτως εμπιστοσύνη δεν έχουμε στους μηχανισμούς καταστολής και κακοποίησης που ρόλος τους είναι να αστυνομεύουν και να καραδοκούν, να επιτηρούν και να τιμωρούν, να διαχειρίζονται σώματα, να εφαρμόζουν το νόμο της κρατικά οργανωμένης πατριαρχίας και να διαφυλάσσουν ένα κοινωνικό συμβόλαιο ρύθμισης της έμφυλης βίας. Το κράτος επιδιώκει μια εικόνα προοδευτισμού και την διατήρηση της κοινωνικής συνοχής, όμως δεν αμελεί ποτέ να υπενθυμίζει σε όσες χαρακτηρίζει ως γυναίκες, την υποχρέωση που έχουν να σηκώσουν το βάρος της κοινωνικής αναπαραγωγής, ανεξαρτήτως από το κόστος για αυτές. Πρέπει έτσι να είμαστε ανεκτικές σε κάθε σχόλιο και άγγιγμα που θα δεχτούμε ή να φροντίσουμε να μην το δεχτούμε, να μην αντιδράμε υπερβολικά, να είμαστε ευγνώμονες που δεν πάθαμε κάτι χειρότερο και στο τέλος, αν αναγκαστούμε να εξηγήσουμε τι μας συνέβη, θα πρέπει να δικαιολογήσουμε το γιατί δεν ήμασταν πιο ξεκάθαρες με τις προθέσεις μας.
Όπως έχουμε ξαναδεί τόσες φορές, έτσι και σε αυτή την υπόθεση, η έδρα επιτέθηκε στην Σ. Ενώ η πρόεδρος της έδρας εκσφενδόνισε κάθε σεξιστική αθλιότητα που είχε στο οπλοστάσιό της, η Σ. απαντούσε με αδιανόητη καθαρότητα ότι αυτό που της συνέβη δεν μπορεί να το καταλογιστεί η ίδια. Κατηγορήθηκε επανειλημμένα για πράγματα που δεν έκανε σωστά, για διαδικασίες που δεν τήρησε και για όρια που δεν έθεσε. Μας εξοργίζει που αναγκάστηκε εξηγήσει το αυτονόητο: ότι απέναντι στην βία που ασκεί όργανο του κράτους και μάλιστα σε Α.Τ. σε καθεστώς πλήρους νομιμοποίησης, το μόνο που θα μπορούσε κάποιο να κάνει είναι να προσπαθήσει να επιβιώσει. Και αυτό αν είναι τυχερό. Ωστόσο η Σ. κατάφερε να φύγει και η έδρα τη ρώτησε γιατί δεν έφυγε νωρίτερα, έκανε παρατήρηση για την κάμερα που την κατέγραφε διαρκώς και ρωτήθηκε πως γίνεται να είχε την ψυχραιμία να το κάνει, ζήτησε τον αξιωματικό και ρωτήθηκε γιατί δεν το έκανε περισσότερες φορές.
Τα Α.Τ. είναι διαχρονικά σημεία βασανισμού και εξευτελισμού. Και όποιο δεν αντέξει τα βασανιστήρια μπορεί να καταλήξει δολοφονημένο από τους μπάτσους βασανιστές. Δεν είναι λίγες αυτές οι περιπτώσεις.
Στο δεύτερο τμήμα που πήγε να καταθέσει το τι της συνέβη, ο μπάτσος απάντησε ξεκάθαρα: “Εμείς είμαστε μία κλίκα μεταξύ μας”. Αυτό που αγνοεί επιδεικτικά η πρόεδρος είναι ότι δεν υπάρχει άνθρωπος σε αυτό τον πλανήτη που μπορεί να τα βάλει μόνος του με αυτή την κλίκα. Η μόνη ερώτηση που πρέπει να γίνει είναι: με ποιους είσαι; Εμείς θα είμαστε πάντα στο πλευρό της Σ.
Αντιλαμβανόμαστε την απίστευτη βία που κρύβεται πίσω από αντίστοιχες δικαστικές διαδικασίες και δεν μπορούμε παρά να αναγνωρίσουμε και να υποστηρίξουμε την απόφαση να καταγγείλεις τον βιαστή σου. Η πρακτική της καταγγελίας δεν είναι κάτι που κάνει καμία χωρίς βαριές προσωπικές συνέπειες και είναι άκρας σημασίας να είμαστε εκεί για όσες την επιλέγουν. Γνωρίζουμε ότι το δικαστήριο δεν θα δικαιώσει κανένα αγώνα, όμως δεν θα αφήσουμε να μας επιτίθενται με πρόφαση την αστική δικαιοσύνη, ούτε θα αφήσουμε να διαστρεβλώνουν τα βιώματά μας.
Δεν θέλουμε πιο ανθρώπινα ή φεμινιστικά Α.Τ. Θέλουμε μόνο καμμένα Α.Τ.
Δεν θέλουμε περισσότερη καταστολή για τους βιαστές. Αυτοί που καταστέλλουν είναι και οι ίδιοι βιαστές και βασανιστές.
Σε αμέριστη αλληλεγγύη με την Σ.
Ποτέ καμία μόνη.
Δεν ξεχνάμε Μοχάμεντ Καμράν, Εμπουκά Μαμάν Σούμπεκ, Μία Χαριζούλ και όλες τις δολοφονημένες και βασανισμένες στα κολαστήρια της χώρας.
aqua tofana
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ, ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ, ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΒΙΑ ΕΜΕΙΣ ΣΕ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ
tw σεξουαλική βία
Το 2022 μία κοπέλα ζήτησε βοήθεια από δύο μπάτσους για ένα εργασιακό της ζήτημα. Αυτοί την παρέπεμψαν στο τμήμα και της είπαν ότι θα την βοηθήσουν με τη διαδικασία. Φτάνοντας εκεί την οδήγησαν σε ένα δωμάτιο και την βίασαν. Η ίδια στη συνέχεια βρήκε το θάρρος και κατήγγειλε το περιστατικό αργότερα και η δικη είναι τώρα σε εξέλιξη.
Στις δικάσιμους μέχρι στιγμής η επιζήσα έχει υποβληθεί σε ένα βασανιστήριο, με καταθέσεις ωρών, ερωτήσεις να την κατηγορούν για τη συμπεριφορά και το χαρακτήρα της και σχόλια για το πως πρέπει να φέρεται ένα τέλειο θύμα. Η έδρα προσέχει τόσο πολύ να μην κατηγορηθούν οι εν ενεργεία αστυνομικοί που διατίθεται να αμφιβάλει για κάθε λεπτομέρεια των λεγόμενών της. Η υποτιθέμενη ουδέτερη στάση της έδρας λειτουργεί στην πραγματικότητα ως εκδικητικός μηχανισμός για όσες τολμήσουν να υποδείξουν το πως λειτουργεί πραγματικά η συμμορία στα Α.Τ. Αυτή η στάση κάθε άλλο παρά τυπική και ουδέτερη δεν είναι. Η λογική τους είναι ότι αν κάνεις έναν τέτοιο ισχυρισμό ο καθένας έχει δικαίωμα να σου υποδείξει πως πρέπει να φέρεσαι. Αυτές οι υποδείξεις όπως τις ανέπτυσσε η πρόεδρος, αλλά και οι δικηγόροι υπεράσπισης των μπάτσων, δεν έχουν καμία επαφή με την πραγματικότητα και σε οποιοδήποτε άλλο συγκείμενο θα προκαλούσαν γέλιο.
Η στάση της έδρας ούτε μας εκπλήσσει, ούτε και τρέφουμε αυταπάτες ότι θα μπορούσε να λειτουργήσει διαφορετικά. Οι δικαστές και όλος ο συρφετός τους δεν είναι εκεί για να υπερασπιστούν οποιαδήποτε από εμάς, βρίσκονται εκεί για να εξασφαλίσουν τη θέση του κράτους και της πατριαρχίας. Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα και από το πώς έχουν κυλήσει ως τώρα οι δίκες αυτής της υπόθεσης αλλά και από χιλιάδες άλλες όπως αυτή της Ηλιούπολης και του Κολωνού.
Η στάση της καταγγέλουσας στο δικαστήριο από τη μία και τα καλέσματα αλληλεγγύης για τη στήριξή της από την άλλη, είναι σημεία που αλληλοτροφοδοτούνται. Το ένα δίνει πάτημα στο άλλο. Ως άτομα που έχουμε βιώσει την βία της πατριαρχίας, τέτοια πατήματα μας δίνουν δύναμη. Τη τριπλή επίθεση που δέχεται η καταγγέλουσα, πατριαρχική, αστυνομική και δικαστική, δεν πρέπει να την περάσει μόνη της.
Εμείς δεν πρόκειται να αφήσουμε κανένα μόνο του απέναντι σε αυτή τη σαπίλα. Θα είμαστε πάντα δίπλα σε όποιο από εμάς βρεθεί στη θέση που βρίσκεται σήμερα η Σ. Κι’ όσο κι’αν προσπαθούν να μας διώξουν μακριά θα μας βρίσκουν πάντα μπροστά τους.
Σε αμέριστη αλληλεγγύη με την Σ.
Ποτέ καμία μόνη.
Δεν ξεχνάμε τα δολοφονημενα στο ΑΤ Ομονοιας, δεν ξεχναμε Μοχάμεντ Καμράν, Εμπουκά Μαμάν Σούμπεκ, Μία Χαριζούλ και όλες τις δολοφονημένες και βασανισμένες στα κολαστήρια της χώρας.
αναρχική συλλογικότητα κατατόπια
