Ένα πλαίσιο, και πώς εξελίχθηκε η μάχη κόντρα στη “Χρυσή εποχή του φλαμανδικού εθνικισμού”.
Πολλές φορές “χωριολούβεν” φωνάζουμε τη πόλη μας, και συνήθως συνοδεία πάει κι ο χαρακτηρισμός της ως μη-τόπος, μια κοιτίδα συσσώρευσης κεφαλαίου δηλαδή, θαρρείς εκκενωμένη από τη φλεγόμενη επικαιρότητα, οργανωμένη γύρω απ’ το καλοστημένο, πράγματι, πανεπιστημιακό/ερευνητικό αναπτυξιακό πλάνο, με την εξακονταετή του ιστορία – ναι, είχε 600 χρόνια να θέσει θεμέλια μιας πλούσιας πανεπιστημιούπολης, μέσα σε ένα ισχυρό αποικιοκρατικό κράτος. Μη-τόπο την αποκαλούμε τη πόλη μας, πεινασμένοι για ό,τι, μεταξύ άλλων, της λείπει, ακριβώς λόγω της οικονομικής δομής της, και της συναφούς ταξικότητας που παράγεται.
Διάβασε περισσότερα