Οργανώσεις, συλλογικότητες και κοινότητες αγώνα καλούν το Σάββατο 5/4 σε συγκεντρώσεις, πορείες και εκδηλώσεις ενόψει της γενικής απεργίας που έχει καλεστεί στις 9 Απριλίου, διαδηλώνοντας για το κρατικό – καπιταλιστικό έγκλημα των Τεμπών, για το νέο νόμο περί κατώτατου μισθού και τις συνθήκες εργασίας στους κλάδους.
Καλέσματα:
>Αθήνα:
– Σταθμός Μετρό Δάφνη 11:30μμ
– Κεντρική πλατεία Ιλίου 11:30μμ
– Πλατεία Ταπητουργείου (Βύρωνας) 12:00μμ
– Σταθμός Λαρίσης 12:00μμ
– Πλατεία Πρωτομαγιάς 12:00μμ
– Κεντρική πλατεία Χαλανδρίου 12:00μμ
– Προπύλαια 14:00μμ
– Εξάρχεια 18:00
>Θεσσαλονίκη:
– Πάρκο ΕΡΤ 3 12:00μμ
– Πάρκο Νίκου Παπάζογλου 18:00μμ
>Ρέθυμνο:
– Δημαρχείο Ρεθύμνου 12:00μμ
>Πάτρα:
– Πλατεία Τριών Συμμάχων 12:00μμ
>Ξάνθη
Α.Κ.Χ Xanadu 19:00
>Λάρισα
Παλιά Ιατρική 19:00
Αναλυτικά τα καλέσματα ανα πόλη:
-
ΑΘΗΝΑ
Σταθμός Μετρό Δάφνη:
Πρωτοβουλία εργαζομένων/ανέργων στα νότια
Το Σάββατο 5 Απρίλη ως Πρωτοβουλία εργαζομένων/ανέργων στα νότια καλούμε σε συγκέντρωση στις 11.30πμ πάνω από το σταθμό του μετρό στη Δάφνη, για να προπαγανδίσουμε τη Γενική Απεργία της Τετάρτης 9 Απρίλη. Να ξαναβγούμε όλοι και όλες στους δρόμους!
Όσο ολοένα και περισσότεροι και περισσότερες αποκλειόμαστε από τη δυνατότητα να καλύπτουμε τις βασικές ανάγκες μας για τροφή, στέγαση, υγεία, ενέργεια, εκπαίδευση, μετακινήσεις, ψυχαγωγία,…
Όσο -την ίδια ώρα- η κυβέρνηση επιχειρεί και πάλι να μας παραπλανήσει με αυξήσεις-ψίχουλα στον κατώτατο μισθό…
Όσο ακόμα και το πενιχρό επίδομα ανεργίας μετατρέπεται σε προπληρωμένη κάρτα για αγορές σε σούπερ μάρκετ ή για την πληρωμή λογαριασμών…
Όσο η ταξική και κοινωνική αδικία-ανισότητα γίνεται νόμος…
Όσο συνεχίζονται οι κρατικές και καπιταλιστικές δολοφονίες σε σύνορα, σε ράγες, σε νοσοκομεία, σε χώρους δουλειάς… Και όσο αυτές παραμένουν και ατιμώρητες ή όσο μεθοδεύεται η αθώωση των κύριων ενόχων…
Όσο από τα Τέμπη και τα «κάθε Τέμπη» μέχρι τα σύνορα και τα εργοτάξια οι ανθρώπινες απώλειες γίνονται ψυχρές στατιστικές στα ισοζύγια υπουργείων και εταιρειών…
Όσο η κερδοφορία του κεφαλαίου καταλήγει να είναι ο ρυθμιστικός παράγοντας για τα πάντα…
Όσο οι ζωές μας καθίστανται εξοντωτικές, υποτιμημένες, αναλώσιμες, φθηνές…
…Τόσο θα συνεχίζουμε και θα δυναμώνουμε τους αγώνες ενάντια σε αυτή τη δυστοπική πραγματικότητα, που εξαναγκαζόμαστε να βιώνουμε.
ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ :: ΤΕΤΑΡΤΗ 9 ΑΠΡΙΛΗ 2025
Να προσφέρουμε απλόχερα στα αφεντικά και το κράτος την οργή μας και αγώνα ταξικό! Με ταξική συνείδηση ενάντια σε πλαστούς διαχωρισμούς. Με συναδελφική αλληλεγγύη αντί για ρουφιανιλίκι. Με την από τα κάτω οργάνωση σε χώρους δουλειάς και γειτονιές κόντρα στον ατομισμό. Με συλλογικές αντιστάσεις ενάντια στη μοιρολατρία.
ΝΑ ΞΑΝΑΒΓΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ :: ΣΑΒ. 5/4, 11.30ΠΜ, ΜΕΤΡΟ ΔΑΦΝΗΣ
Πρωτοβουλία εργαζομένων/ανέργων στα νότια
facebook.com/prwterganenotia/
Κεντρική πλατεία Ιλίου:
Συγκέντρωση για την Αλήθεια και τη Δικαιοσύνη
Συγκέντρωση και παρέμβαση στην Κεντρική πλατεία του Ιλίου, διοργανώνεται από εργαζόμενους και νεολαία της περιοχής, το Σάββατο 5 Απρίλη στις 11.30, με σκοπό την επιτυχία της Γενικής Απεργίας της 9ης Απρίλη.
Πλατεία Ταπητουργείου (Βύρωνας):
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΓΩΝΑ ΣΤΙΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΕΣ ΣΥΝΟΙΚΙΕΣ:
ΔΕΝ ΕΧOYME ΟΞΥΓΟΝΟ!
Μετά τις μαζικές απεργιακές διαδηλώσεις της 28/2 σ’ όλη την χώρα, τίποτα πλέον δεν μπορεί να είναι το ίδιο.
Χιλιάδες εργαζόμενοι-ες σπάσαμε τον φόβο μας και συλλογικά ασκήσαμε το αυτονόητο δικαίωμά μας στην απεργίακάνοντας πράξη το σύνθημα “Τα κέρδη τους, οι ζωές μας”. Εκατοντάδες χιλιάδες κατακλύσαμε δρόμους και πλατείες σεδεκάδες πόλεις της χώρας δίνοντας ανάσες οξυγόνου και αισιοδοξίας σε όλους-ες μας ότι ενωμένοι μπορούμε νανικήσουμε. 2 χρόνια μετά την κρατική δολοφονία 57 ανθρώπων στα Τέμπη και τα παραμύθια συγκάλυψης τωνπολιτικών-ποινικών ευθυνών τους, φωνάξαμε το αυτονόητο: “η ανάπτυξή τους με αίμα είναι βαμμένη, όλοι θαπληρώσετε το αίμα από τα Τέμπη!”.
ΑΠΟ ΤΑ ΤΕΜΠΗ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ,ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΜΑΣ ΚΛΕΒΟΥΝ ΤΟ ΟΞΥΓΟΝΟ
Έστω και για λίγο, ο φόβος άλλαξε πλευρά. Η κυβέρνηση θέλησε ν’αποκρούσει την κοινωνική δυναμική της 28/2 μεμια προανακριτική-παρωδία και έναν ανασχηματισμό-φιάσκο. Προπαγανδίζει την “αξιολόγηση στο δημόσιο” για ναβγάλει λάδι τις διαχρονικές κυβερνητικές ευθύνες στην υποβάθμιση των δημοσίων αγαθών και υποδομών:υγείας,παιδείας, μεταφορών κ.α. Η γνωστή τους τακτική: πρώτα μας στερούνε το «οξυγόνο» και μετά θέλουν να μας πείσουνπως δεν φταίνε. Πρώτα, βάφτισαν την ακρίβεια «εισαγόμενη» και μας κορόιδευαν κατάμουτρα με το «καλάθι τουνοικοκυριού», όταν διαπιστώσαμε πως οι «προσωρινές αυξήσεις» ήταν μόνιμες και ποτέ δεν «αυτορυθμίστηκαν από τηναγορά». Πόσες φορές είδαμε μπάτσους, κοράκια και δικαστές να πετάνε οικογένειες στον δρόμο για χρέη μερικώνχιλιάδων ευρώ ενώ απαλλάσσονταν από χρέη εκατομμυρίων διάφοροι άεργοι «επενδυτές» και «επιχειρηματίες».
Όμως, η ασφυξία της κοινωνίας είναι γενικευμένη. Μισθοί πείνας και αυξήσεις-κοροϊδία ενώ οι τιμές βασικά αγαθά/ρεύμα/καύσιμα μόνο ανεβαίνουν, ελαστικοποίηση της εργασίας και απολύσεις, τα ενοίκια στον ουρανό, 14 επιδόματαμειώνονται και μετατρέπονται κατά 50% σε “προπληρωμένες κάρτες”. Καθημερινά θρηνούμε τσακισμένους καινεκρούς συναδέλφους-ισσές μας στους χώρους δουλειάς, στοιβαζόμαστε στις εφημερίες των υποβαθμισμένωνδημόσιων νοσοκομείων, αναζητούμε χώρο και αναψυχή στους δημόσιους χώρους και τα πάρκα που απειλούνται από τατραπεζοκαθίσματα και τις αναπλάσεις δημάρχων και εργολάβων.
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΠΑΝΤΟΥ, ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΛΕΣ
Αυτό το άδικο σύστημα που μας στερεί το οξυγόνο δεν μπορεί να δικαστεί σε καμιά δικαστική αίθουσα μεδικηγόρους, δικαστές και εισαγγελείς. Όλοι εμείς, οι άνθρωποι που μοχθούμε, είμαστε οι καθημερινοί μάρτυρεςτης “νόμιμης” αδικίας που μας περιβάλλει και με τις δικές μας δυνάμεις μπορούμε να αντισταθούμε και νααποδώσουμε την πραγματική δικαιοσύνη.
ΜΑΖΙ με τα εκατοντάδες σωματεία που διεκδικούν συλλογικές συμβάσεις εργασίας και πραγματικές αυξήσεις σεμισθούς και συντάξεις, μ’ αυτούς και αυτές που στις 28/2 άσκησαν για 1η φορά το πιο σημαντικό δικαίωμα, τοδικαίωμα στην απεργία. Με τους κατοίκους των γειτονιών μας που αντιστέκονται στην ακρίβεια, τις εξώσεις και τουςπλειστηριασμούς
ΜΑΖΙ με τους συμβασιούχους εργαζόμενους-ες στον Δήμο Βύρωνα που αντιστέκονται στην ομηρία τους καιδιεκδικούν την μονιμοποίησή τους, με τους εργαζόμενους στην καθαριότητα του Δήμου Ζωγράφου που διεκδικούν ταΜΑΠ του 2024 που η δημοτική αρχή Ζωγράφου ακόμα τους στερεί
ΜΑΖΙ με τους κατοίκους της Καισαριανής που υπερασπίζονται έμπρακτα τον ελεύθερο και πράσινο χαρακτήρα τουΣκοπευτηρίου Καισαριανής, μαζί με τους κατοίκους σε Υμηττό-Δάφνη που αντιστέκονται στην ανέγερση ολόκληρηςΥπουργειούπολης στην έκταση της ΠΥΡΚΑΛ
ΜΑΖΙ μ’ όσους-ες στερήθηκαν φίλους, συμφοιτητές, συναδέλφισσες, παιδιά και συγγενείς στα δολοφονικάεγκλήματα κράτους και κεφαλαίου: στα Τέμπη, την Πύλο,το Μάτι, την Μάνδρα. Στους δρόμους των πόλεων και τουςχώρους δουλειάς…
Στις 28/2 συνειδητοποιήσαμε ποια είναι η δύναμή μας και τι μπορούμε να καταφέρουμε όταν κατεβαίνουμε στονδρόμο. Στις 9 Απρίλη συνειδητά να πράξουμε το ίδιο μετατρέποντας και πάλι τις γειτονιές μας σ’ έναν μεγάλοχείμαρρο που κατακλύζει τους δρόμους! Στην τοπική διαδήλωση της 5 Απρίλη να διασπείρουμε αυτό ακριβώς τομήνυμα αντίστασης! Χωρίς καμία αναμονή για αυτόκλητους προστάτες και σωτήρες, να οργανώσουμε συλλογικά τιςαντιστάσεις μας στους χώρους εργασίας και στις γειτονιές μας. Με όπλα μας την οργάνωση και την αλληλεγγύη, ναμοιραστούμε τους αγώνες και τις διεκδικήσεις του καθενός και της καθεμίας. Μόνο με τους συλλογικούς μαςαγώνες μπορούμε να διεκδικήσουμε και να επιβάλλουμε το δίκιο μας σε κάθε πτυχή της ζωής μας, να πάρουμεπίσω το οξυγόνο και όλα όσα μας στερούν οι δολοφονικές πολιτικές τους.
Συνέλευση κάθε Δευτέρα 20:00, 28ης Οκτωβρίου 1,
Καρέας, 162 33 Βύρωνας Αττικής (1η ΤΟΜΥ Βύρωνα)
email επικοινωνίας: protovoulia.anatolika@espiv.net
facebook: Πρωτοβουλία Αγώνα στις ανατολικές συνοικίες
Υπόγειος Ιλισός – Αναρχική ομάδα στην Αθήνα:
ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ;
Στην απεργία στις 28 Φλεβάρη του 2025, 2 χρόνια μετά το κρατικό έγκλημα στα Τέμπη, σε πάρα πολλές πόλεις πανελλαδικά, ο κόσμος βγήκε στους δρόμους, ζητώντας να αποδοθεί δικαιοσύνη. Η μέρα αυτή γράφτηκε στην ιστορία μιας και δεν έχουν ξανασυμβεί ποτέ στην ελλάδα τόσο μαζικές συγκεντρώσεις σε όλη την επικράτεια. Ειδικά δε στην Αθήνα, ο κόσμος ήταν τόσο οργισμένος με όσα συμβαίνουν που με επιμονή παρέμενε συγκεντρωμένος στο Σύνταγμα παρά τις επιθέσεις των μπάτσων και παρά την προσπάθεια των ΜΜΕ και της αριστεράς, να ονομάσουν την οργή «προβοκάτσια». Οι 57 αυτοί θάνατοι δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας τραγικής σύμπτωσης. Είναι το αποτέλεσμα της στρατηγικής για την «διάσωση» της οικονομίας, ή καλύτερα της κερδοφορίας, που νοιάζεται μόνο για τα κέρδη και λογαριάζει την ασφάλειά μας ως κόστος. Στις 28/02/25 το σύνθημα «οι ζωές μας ή τα κέρδη τους» εντυπώθηκε στις συνειδήσεις μιας τεράστιας μάζας ανθρώπων.
Στις 28/02 λοιπόν, όσο ετερόκλητοι άνθρωποι κι αν κατέβηκαν στις διαδηλώσεις, όλοι απαιτούσαν να αποδοθεί δικαιοσύνη. Μπορεί να αποδοθεί δικαιοσύνη για ένα τέτοιο έγκλημα και αν ναι πως; Εάν αποδειχθεί από το αστικό δικαστήριο ότι υπάρχει συγκάλυψη και οδηγηθούν στην φυλακή όλοι οι υπαίτιοι, τότε θα έχει αποδοθεί δικαιοσύνη;
Ας ξεκινήσουμε από την εύρεση της αλήθειας. Είναι αλήθεια ότι από την στιγμή που συνέβη το έγκλημα και μετά υπάρχει μια μεθοδευμένη προσπάθεια συγκάλυψης (μπάζωμα, βίντεο, έκρηξη) με ενορχηστρωτές πολιτικά πρόσωπα, δημοσιογράφους, την ίδια την Hellenic train και πλήρης αποποίηση των ευθυνών μεταξύ των κυβερνόντων πετώντας το μπαλάκι το ένα κόμμα στο άλλο. Είναι ξεκάθαρη και η υποκρισία των αριστερών κομμάτων που όταν κυβερνούσαν ως ΣΥΡΙΖΑ, πούλησαν τα τρένα στην Hellenic Train και τώρα εμφανίζονται με θράσος στις συγκεντρώσεις. Είναι αλήθεια επίσης ότι χωρίς τον αγώνα του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών θα γνωρίζαμε πολύ λιγότερα για το τι πραγματικά συνέβη. Το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας είναι σίγουρο ότι η αλήθεια θα προσεγγιστεί μέσω του αγώνα που δίνουν οι συγγενείς και όχι παρακολουθώντας τις τοποθετήσεις των υπεύθυνων για το δυστύχημα στην τηλεόραση. Ωστόσο αν θέλουμε όντως να προσεγγίσουμε την αλήθεια πρέπει να πιάσουμε το νήμα του χρόνου από πολύ πριν συμβεί το δυστύχημα.
Οι πραγματικές αιτίες που οδήγησαν στο έγκλημα βρίσκονται στον πυρήνα ενός συστήματος όπου το χρήμα και η εξουσία καθορίζουν τις ζωές των ανθρώπων. Εκκινώντας από την πλήρη απαξίωση έως την επικίνδυνη εγκατάλειψη των δημόσιων αγαθών και υποδομών, που δεν περιορίζεται μονάχα στους σιδηρόδρομους αλλά επεκτείνεται σε όλες τις πτυχές της ζωής μας από την υγεία μέχρι την παιδεία, με την πρόφαση της κρίσης, οδηγηθήκαμε στις πολιτικές των μνημονίων (με αριστερές και δεξιές κυβερνήσεις). Οι ιδιωτικοποιήσεις με συμβάσεις που έχουν σαν επίκεντρο την κερδοφορία έναντι της ασφάλειας ήρθαν σαν λύση στην υπολειτουργία ή και δυσλειτουργία των σιδηροδρόμων συγκεκριμένα. Οι ιδιωτικές εταιρείες, που κερδίζουν από την εκμετάλλευση των σιδηροδρομικών γραμμών, δεν έχουν καμία πραγματική δέσμευση για την ασφάλεια των επιβατών, παρά μόνο για τα κέρδη τους. Τα θύματα, λοιπόν, δεν είναι απλώς στατιστικά, αλλά οι συνέπειες ενός ολοένα και πιο απάνθρωπου καπιταλιστικού συστήματος.
Η υπεράσπιση της αλήθειας είναι μια μορφή δικαιοσύνης που επιβάλλουν οι συγγενείς και οι αγωνιστές. Από μια ελευθεριακή σκοπιά το επόμενο βήμα είναι η απονομή δικαιοσύνης. Η απονομή της δεν μπορεί να περιορίζεται στην τιμωρία των θυτών και μάλιστα για το παρόν έγκλημα, απαιτώντας οι υπαίτιοι να πάνε φυλακή, γιατί ξέρουμε πολύ καλά ότι αυτό δεν εξασφαλίζει την ασφάλειά μας στο μέλλον. Ακόμα κι αν πάνε φυλακή κομβικά πολιτικά πρόσωπα ή ακόμα κι αν αλλάξουν εντελώς οι διαχειριστές του κράτους γνωρίζουμε ότι θα εξυπηρετήσουν ακριβώς τα ίδια πολιτικά συμφέροντα και θα εφαρμόσουν τις ίδιες πολιτικές με τους προηγούμενους. Το κράτος έχει συνέχεια για να μπορεί να διαιωνίζει το ρόλο του και όποιον κι αν στείλει φυλακή θα συνεχίσει να το κάνει. Εμείς από την άλλη επικεντρωνόμαστε στην αποκατάσταση της βλάβης μέσω της στήριξης της πλευράς που την υπέστη και φυσικά εξασφαλίζοντας ότι δεν θα ξανασυμβεί προκειμένου να έχει νόημα η απονομή δικαιοσύνης σαν έννοια. Στην συγκεκριμένη περίπτωση οφείλουμε να στηρίξουμε τον αγώνα που δίνουν οι συγγενείς των θυμάτων και ταυτόχρονα να παλέψουμε ώστε να μη χαθεί καμία άλλη ζωή στο βωμό του κέρδους.
Για να συμβεί όμως αυτό οφείλουμε να αγωνιστούμε ενάντια στην υποτίμηση των ζωών μας συνολικά. Ενάντια στην εκμετάλλευση που οδηγεί σε θύματα καθημερινά από την φτώχεια, τις εργατικές δολοφονίες, τις κρατικές δολοφονίες από πυρκαγιές σε όλη την ελλάδα, τις πλημμύρες στην Θεσσαλία, το ναυάγιο της Πύλου, κρατικές δολοφονίες από χέρι μπάτσων ειδικά αν είσαι Ρομά.
Να πάρουμε μια ξεκάθαρη θέση στον κοινωνικό πόλεμο που διεξάγεται από τους ισχυρούς. Αν κάτι αποδεικνύει αυτή η τραγωδία, είναι η ανάγκη για μια κοινωνία χωρίς κράτος και κεφάλαιο, μια κοινωνία όπου οι ανάγκες των ανθρώπων και η προστασία της ζωής τους έρχονται πρώτες και όχι τα κέρδη των εταιρειών. Να αποφύγουμε αυταπάτες ότι ένα «καλύτερο κράτος» θα έλυνε το πρόβλημα. Πιο συγκεκριμένα για το ζήτημα των σιδηροδρόμων της χώρας που εξακολουθούν να είναι επικίνδυνοι πρέπει να προτάξουμε άμεσα την παύση της κερδοφορίας για την Hellenic train και για το ελληνικό κράτος και να διασφαλίσουμε ότι τα έσοδά τους θα δίνονται αποκλειστικά και μόνο στις διαδικασίες αυτές που απαιτούνται ώστε να γίνουν ασφαλή για τους ανθρώπους που τα χρησιμοποιούν και για τους εργαζόμενους.
Δικαιοσύνη μπορούμε να αποδώσουμε μόνο μέσα από τον αγώνα.
Η αλληλεγγύη, η αντίσταση και η κοινή δράση πρέπει να γίνουν η απάντηση στην κοινωνική αδικία.
Στηρίζουμε τα καλέσματα των αγωνιστών/ριών από τα ανατολικά για πορεία γειτονιάς το Σάββατο 05/04 12.00 στο Ταπητουργείο και την απεργιακή προσυγκέντρωση την Τετάρτη 09/04 στις 10.00 στην πλατεία Δεληολάνη.
ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ
Σταθμός Λαρίσης:
Αναρχικοί/ες, Κομμουνιστ(ρι)ες ενάντια στο κρατικό – καπιταλιστικό έγκλημα στα Τέμπη:
Συζήτηση για την συγκρότηση μπλοκ την ημέρα της απεργίας 9 Απρίλη και οργάνωση της συγκέντρωσης – μοτοπορειας μνήμης και αγώνα στο πλαίσιο της πανελλαδικής ημέρας δράσης ενάντια στο κρατικό καπιταλιστικό έγκλημα των Τεμπών (Σάββατο 5 Απρίλη, 12:00 στο σταθμό Λαρίσης)
Επόμενες συνελευσείς της διαδικασίας της ανοιχτής συνέλευσης Αναρχικών, Κομμουνιστ(ρι)ων ενάντια στο κρατικό – καπιταλιστικό έγκλημα στα Τέμπη
- Τρίτη 1/04, 18:30 ΑΣΣΟΕ
- Πέμπτη 3/04, 18:30 ΑΣΣΟΕ
Συζήτηση για την συγκρότηση μπλοκ την ημέρα της απεργίας 9 Απρίλη και οργάνωση της συγκέντρωσης – μοτοπορειας μνήμης και αγώνα στο πλαίσιο της πανελλαδικής ημέρας δράσης ενάντια στο κρατικό καπιταλιστικό έγκλημα των Τεμπών (Σάββατο 5 Απρίλη, 12:00 στο σταθμό Λαρίσης)
Ταξικη Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστ(ρι)ών):
ΤΑ ΠΛΟΥΤΗ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΙΜΑ ΜΑΣ – ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ [Όλοι/ες στη Γενική Απεργία Τετάρτη 09/04 | Σάββατο 05/04 Μοτοπορεία Σταθμός Λαρίσης 12μμ]
Σε συνέχεια των ιστορικών διαδηλώσεων για το κρατικό καπιταλιστικό έγκλημα στα Τέμπη, καλείται στις 9 Απριλίου από συνδικάτα, σωματεία, εργατικά κέντρα και μαζικούς φορείς νέα πανελλαδική – πανεργατική απεργία. Λίγες μόνο μέρες μετά την ανακοίνωση (κοινωνικό εμπαιγμό) του πρωθυπουργό για την αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 50 ευρώ και ενώ η κυβέρνηση προαναγγέλλει νέες στρατιωτικές νατοϊκές δαπάνες και παροχές δεκάδων δις στο μεγάλο κεφάλαιο εγκρίνοντας ταυτόχρονα τα νέα αντικοινωνικά/πολεμοκάπηλα δημοσιονομικά προγράμματα της ΕΕ του Rearm Europe, ο κόσμος της εργασίας βγαίνει ξανά δυναμικά στους δρόμους σε μια απεργία ταξικής διεκδίκησης και αγώνα, σε μια απεργία απάντηση στην εξελισσόμενη κυβερνητική επιχείρηση συκοφάντησης-καταστολής του κινήματος των Τεμπών. Η ασφυκτική καθημερινότητα της φτώχιας, η αδυσώπητη πραγματικότητα των αλλεπάλληλων εργατικών δολοφονιών, η καθημερινή ταξική βία της ακρίβειας, των ιδιωτικοποιήσεων και της συνεχούς απαξίωσης των βασικών δημοσίων αγαθών (μεταφορές, υγεία, παιδεία, νερό, στέγαση), η στοίχιση του ελληνικού κράτους στο πλευρό των σιωνιστών και των ΗΠΑ, η όξυνση της κρατικής τρομοκρατίας θέτουν εμφατικά την ανάγκη της συνέχειας και της κλιμάκωσης των ταξικών αγώνων, θέτουν εμφατικά την ανάγκη της ευθείας αναμέτρησης με το κεφάλαιο, το κράτος και τους μηχανισμούς τους.
Η αναγγελία του πρωθυπουργού, την Τετάρτη 26/03, για αύξηση του κατώτατου μισθού σε περίπου 740 ευρώ (καθαρά), στα πλαίσια της εφαρμογής του ψηφισμένου από τον περασμένο Δεκέμβρη αντεργατικού νόμου για τον μονομερή καθορισμό του κατώτατου μισθού μέσω «ειδικών αλγορίθμων», δεν ξεγελά τα κόσμο της δουλειάς και του μεροκάματου που βιώνει για τουλάχιστον μια δεκαπενταετία τις μνημονιακές και μεταμνημονιακές πολιτικές των αστικών κυβερνήσεων. Τα παραμύθια της κυβέρνησης για οικονομική ανάπτυξη της χώρας, μείωση της ανεργίας και πέρασμα σε μια εποχή ευημερίας δεν πείθουν πλέον κανέναν. Τα επικοινωνιακά παιχνίδια περί τεράστιας ποσοστιαίας αύξησης του μισθού από το ξέσπασμα της κρίσης το 2010-2012 γκρεμίζονται πάνω στην πραγματικότητα της αύξησης των φορολογικών δεικτών, του διαρκώς διογκωμένου πληθωρισμού και της πρωτοφανούς ακρίβειας σε όλα τα βασικά αγαθά. Οι αδιάκοπες αυξήσεις στις τιμές στα ράφια των σούπερ μάρκετ, στα καύσιμα, στο ρεύμα και τα ενοίκια, οι οποίες φυσικά δεν μπλοκάρονται από καμία κυβερνητική πολιτική, αλλά αντιθέτως αβαντάρονται για χάρη των «ιερών αξιών» της ανταγωνιστικότητας και της ελεύθερης αγοράς, σφίγγουν ακόμα περισσότερο τη θηλιά γύρω από το λαιμό της εργατικής τάξης. Την ώρα μάλιστα που η ακροδεξιά νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ψηφίζει στην Ευρωβουλή και σε συνεργασία με τις αντιλαϊκές κυβερνήσεις των υπόλοιπων χωρών νέα μεσοπρόθεσμα προγράμματα ματωμένων- πρωτογενών πλεονασμάτων, και συνάπτει συμφωνίες εκατοντάδων εκατομμυρίων με το κράτος – δολοφόνο του Ισραήλ για να προωθήσει, μέσω αυτών τις business του ελληνικού κεφαλαίου και τους πολεμοκάπηλους μεγαλοϊδεατισμούς του στην Ν/Α Μεσόγειο – ξεπλένοντας έτσι πλήρως τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού -, την ώρα που ανακοινώνει νέες αυξήσεις στις στρατιωτικές δαπάνες (πάνω από το 2% του ΑΕΠ) μέσα στους νέους όρους (του Rearm Europe) που τίθενται για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία και τις στρατηγικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η αντιστοιχία της αύξησης του βασικού μισθού σε 1 ευρώ περίπου την ημέρα δεν μπορεί παρά να μας εξοργίζει περισσότερο.
Παράλληλα, η κλιμακούμενη επίθεση κράτους και κεφαλαίου στα εργατικά κεκτημένα και δικαιώματα μέσα από τους συνεχείς αντεργατικούς νόμους μετατρέπει καθημερινά τις ζωές εκατομμυρίων εργαζομένων σε αγώνα επιβίωσης. Οι χώροι δουλειάς έχουν μετατραπεί σε ταξικά σφαγεία, με τα νούμερα στα εργατικά «ατυχήματα» και τις δολοφονίες να ξεπερνούν κάθε χρονιά τα υπάρχοντα «ρεκόρ». Αντίθετα από ότι η καθεστωτική προπαγάνδα ισχυρίζεται, οι συνεχείς θάνατοι στις σκαλωσιές, στα ναυπηγεία, στους δρόμους δεν αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά, ούτε βέβαια αποτέλεσμα του ανθρώπινου λάθους, αλλά εργοδοτικά εγκλήματα που πραγματοποιούνται στο αδιάκοπο κυνήγι του μέγιστου κέρδους. Για τους «τυχερούς» και τις «τυχερές», πάλι, που δεν τραυματίζονται ή δεν αφήνουν την τελευταία τους πνοή στους χώρους δουλειάς τους, η υπερεργασία, τα ελαστικά ωράρια, οι συρρικνωμένοι μισθοί, η επισφάλεια και οι απολύσεις είναι μόνο μερικά από τα ζητήματα που έχουν να αντιμετωπίσουν μέσα στην καπιταλιστική κόλαση που αποτελεί πλέον καθημερινότητα για τον καθένα και την καθεμία μας. Η απεργία της 9ης Απριλίου, λοιπόν, όπως και κάθε απεργία, ως ένα από τα ισχυρότερα όπλα στη φαρέτρα της εργατικής τάξης, οφείλει να καταδείξει εμφατικά τις παραπάνω συνθήκες αρένας που επικρατούν στους εργασιακούς χώρους και να αποτελέσει ένα ακόμα πεδίο ευθείας αντιπαράθεσης μας με τον ταξικό εχθρό, ένα ακόμα πεδίο εκδίπλωσης των εργατικών στόχων διεκδίκησης και πάλης, που οι δυναμικοί αγώνες της τελευταίας περιόδου (Τeleperformance, ΕFood, λιμενεργάτες, εκπαιδευτικοί) έχουν αναδείξει πολύμορφα : Συλλογικές συμβάσεις, πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς, μείωση ορίων συνταξιοδότησης, μέτρα προστασίας στους χώρους εργασίας, κατάργηση των αντεργατικών νόμων και της ποινικοποίησης του συνδικαλιστικής δράσης άρση των ιδιωτικοποιήσεων, δημόσιες δωρεάν υποδομές).
Η απεργία της 9ης Απριλίου είναι ταυτόχρονα κι ένας σταθμός του μεγαλειώδους κινήματος ενάντια στο κρατικό καπιταλιστικό έγκλημα στα Τέμπη. Ένα έγκλημα που δύο χρόνια μετά και -παρά τη λυσσαλέα προσπάθεια του αστικού μπλοκ να το αποπολιτικοποιήσει και να το κάνει να ξεχαστεί – παράγει τεκτονικούς τριγμούς, αναδεικνύοντας τις κυρίαρχες (και ανειρήνευτες) ταξικές αντιθέσεις και αντιφάσεις που διαπερνούν τον ελληνικό καπιταλισμό. Δύο χρόνια μετά τις 28/2/2023 και τη δολοφονία των 57 συνανθρώπων μας στα Τέμπη, ο λαός βγήκε ξανά, ίσως πιο δυναμικά από ποτέ τις τελευταίες δεκαετίες στους δρόμους, συγκρουόμενος πολύπλευρα με το κράτος και τις παραφυάδες του, θέτοντας με αυτόν τον τρόπο ξανά στο τραπέζι ζωτικά πολιτικά και ταξικά επίδικα. Όπως τις ιδιωτικοποιήσεις των κοινωνικών αγαθών, την ανυπαρξία ασφάλειας στις δημόσιες συγκοινωνίες, τη δολοφονική φύση του κεφαλαίου, τη λειτουργία του κράτους στην καπιταλιστική αναπαραγωγή, τον ρόλο της ΕΕ και του ξένου κεφαλαίου, το χαρακτήρα της αστικής Δικαιοσύνης, την κραυγαλέα κυβερνητική συγκάλυψη. Όπως επίσης το ζήτημα της ταξικής οργάνωσης, των μορφών πάλης, της επαναστατικής τακτικής και στρατηγικής. Σε αυτό ακριβώς το έδαφος απελευθερώθηκαν τεράστιες λαϊκές και ταξικές δυναμικές αμφισβήτησης της καθεστηκυίας τάξης πραγμάτων, που όξυναν και διεύρυναν τα -πάντα υπαρκτά- κοινωνικά ρήγματα.
Η απεργία της 9ης Απριλίου αποτελεί ένα κάλεσμα όξυνσης των ρηγμάτων αυτών, κάλεσμα αναβάθμισης (πολιτικής και οργανωτικής) του αντικαπιταλιστικού αγώνα, κάλεσμα για τη συνολική αντεπίθεση της τάξης μας. Η αδυσώπητη αντεργατική -αντικοινωνική επίθεση που βρίσκεται σε εξέλιξη, όσο και ο νέος γύρος της που προετοιμάζεται εντατικά για τους αμέσως επόμενους μήνες να μας βρει σε θέσεις μάχης! Άλλος δρόμος δεν υπάρχει: μοναδική διέξοδος για τους εργαζόμενους -ες, τους άνεργους – ες , τις νέες και τους νέους, για όλους εμάς που βλέπουμε το παρόν μας συνθλίβεται μέσα στην ανέχεια, τη φτώχεια, την κρατική τρομοκρατία και το μέλλον μας να υποθηκεύεται -ακόμα και ως κρέας για κανόνια – στο όνομα αστικών και ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών και ανταγωνισμών, είναι αυτή του ανυποχώρητου και συγκρουσιακού κοινωνικού και ταξικού αγώνα.
Του αγώνα για αυξήσεις στους μισθούς και περιφρούρηση των εργατικών κατακτήσεων. Του αγώνα για κατάργηση των αντεργατικών νόμων. Του αγώνα για κοινωνική ασφάλιση, δωρεάν δημόσια υγεία και μεταφορές, για στέγαση, τροφή, νερό και ρεύμα απέναντι στην ταξική βία της ακρίβειας και την τρομοκρατία της ανέχειας. Του αγώνα για -προλεταριακή- δικαιοσύνη για τα Τέμπη και την Πύλο.
Ενός αγώνα που επικοινωνεί και αλληλεπιδρα με τον αγώνα ενάντια στο ΝΑΤΟ, την Ε.Ε., τον πόλεμο, τον εθνικισμό, τον φασισμό, την πατριαρχία και ο οποίος οριοθετεί αυτή τη στιγμή τα αντίπαλα ταξικά μέτωπα και τις αντιτιθέμενες ταξικές στρατηγικές στην ελληνική κοινωνία.
Από την μια το μέτωπο της εργατικής τάξης, της νεολαίας, της κοινωνικής και ταξικής αλληλεγγύης. Το μέτωπο των σακατεμένων από τα εργατικά δυστυχήματα, το μέτωπο των παραγωγών του κοινωνικού πλούτου. Το μέτωπο της απεργίας, της μαχητικής διαδήλωσης, του αντιφασιστικού αγώνα.
Και από την άλλη το μέτωπο του ελληνικού κράτους και κεφαλαίου, του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε, το μέτωπο αυτών που δολοφονούν στα Τέμπη την Πύλο, την Παλαιστίνη, το μέτωπο των ληστών του κοινωνικού πλούτου, των σύγχρονων τοκογλύφων και μαυραγοριτών, το μέτωπο του πολέμου και της κρατικής τρομοκρατίας.
Αυτή η ιστορικού χαρακτήρα αντίθεση θέτει σήμερα εμφατικά την ανάγκη επαναστατικής υπέρβασης της!
Δύναμη και αλληλεγγύη σε όλους εργατικούς αγώνες και σε κάθε εστία εργατικής αντίστασης
Ταξικό μέτωπο ενάντια στο εργασιακό σφαγείο, τις ιδωτικοποίησεις, τις καπιταλιστικές αναδιάρθρωσεις, για τις σύγχρονες κοινωνικές και λαϊκές ανάγκες
Τεμπή -Πύλος – Παλαιστίνη Δεν υπάρχει Ειρήνη χωρίς Δικαιοσύνη
Όλοι/ες στη Γενική Απεργία Τετάρτη 09|04 (Συμετέχουμε στο μπλοκ της Ανοιχτης Συνέλευσης Αναρχικών & Κομμουνιστ(ρι)ών για το κρατικό καπιταλιστικό έγκλημα στα Τέμπη) | Σάββατο 05/04 Μοτοπορεία Σταθμός Λαρίσης 12μμ
Κίνηση της Βιολέττας (ΚτΒ):
Έπειτα από τις μεγαλειώδεις διαδηλώσεις της Γενικής Απεργίας της 28ης Φλεβάρη ενάντια στη συγκάλυψη του κεφαλαιοκρατικού εγκλήματος των Τεμπών που -παρά την εργοδοτική τρομοκρατία- πραγματοποιήθηκε με πρωτοφανή μαζικότητα στους χώρους δουλειάς όλης της χώρας, την Τετάρτη 9 Απρίλη ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ:
Γιατί η ακρίβεια που θερίζει τα πάντα όλα, τελειώνει τους μισθούς πριν από τα μισά του μήνα και η αύξηση – ψίχουλο των 34 ευρώ του κατώτατου μισθού -που ανακοινώθηκε με τυμπανοκρουσίες από τα κυβερνητικά παπαγαλάκια- είναι μια ξεδιάντροπη κοροϊδία για όλον τον κόσμο της δουλειάς.
Γιατί ο επανεξοπλισμός – μαμούθ της ιμπεριαλιστικής ΕΕ και οι αντίστοιχα υπέρογκες “αμυντικές δαπάνες” του ελληνικού κράτους, ισοδυναμούν για όλους και όλες εμάς -την ντόπια και μεταναστευτική εργατική Τάξη που ζει και εργάζεται σ’ αυτόν τον τόπο- με την περαιτέρω επιδείνωση των συνθηκών δουλειάς και διαβίωσης μας και την -ολοένα και πιο ξεκάθαρη- μετατροπή μας σε πιθανό κρέας για τα κανόνια του ιμπεριαλιστικού πολέμου.
Γιατί η θανατοπολιτική του Κεφαλαίου και του Κράτους του, συνεχίζει να δολοφονεί συγκαλύπτωντας τα εγκλήματα της στα Τέμπη και το Μάτι, την Πύλο και τα ελληνικά σύνορα της Ευρώπης – Φρούριο, τα ΑΤ, τις φυλακές και τα στρατόπεδα κράτησης προσφύγων και μεταναστ(ρι)ών, στις οικοδομές και τ’ άλλα κάτεργα της μισθωτής σκλαβιάς.
Γιατί η Συμμαχία Ελλάδας – Ισραήλ που ψηφίστηκε από τους Τσιπροκαμμένους και εμπεδώνεται όλο και περισσότερο από τον Μητσοτάκη τον (υ)ιό, αποτελεί κομμάτι της νεοαποικιοκρατικής πολεμικής εκστρατείας των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ στη Μέση Ανατολή και σημαίνει συνενοχή στο γενοκτονικό έγκλημα πολέμου που διαπράττεται από το σιωνισμό και τον ευρωατλαντικό ιμπεριαλισμό -μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου- ενάντια στον μαρτυρικό και αδούλωτο λαό της Παλαιστίνης.
Γιατί η εργατική υποτίμηση και η επισφάλεια, η εντατικοποίηση της εκμετάλλευσης και η δουλειά μέχρι τα βαθιά γεράματα για τη διασφάλιση και τον πολλαπλασιασμό της καπιταλιστικής κερδοφορίας, παγιώνονται και βαθαίνουν παράλληλα με την όξυνση της κρατικής καταστολής και της εργοδοτικής τρομοκρατίας, με την αυταρχικοποίηση και την αστυνομοκρατία, με τις πειθαρχικές διώξεις και τις πολιτικές απολύσεις αγωνιζόμενων εργαζομένων, με την ευθεία επίθεση ενάντια στα εργατικά σωματεία και το -κατακτημένο με αίμα- δικαίωμα μας στη συναδελφική – συνδικαλιστική οργάνωση και την Απεργία.
ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 9 ΑΠΡΙΛΗ ΑΠΕΡΓΟYΜΕ & ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ – ΛΙΓΟΤΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ – ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕ ΠΛΗΡΗ ΚΑΛΥΨΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ & ΙΣΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ & ΟΛΕΣ!
ΑΜΕΣΗ ΛΗΨΗ & ΤΗΡΗΣΗ ΜΕΤΡΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤ(ΡΙ)ΩΝ ΑΞΙΖΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ!
ΔΗΜΟΣΙΕΣ, ΔΩΡΕΑΝ & ΑΣΦΑΛΕΙΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ – ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΔΑΠΑΝΩΝ & ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ & ΠΑΙΔΕΙΑ & ΟΧΙ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟ & ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ!
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ & ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥ – ΜΕ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΤΗ ΒΑΣΗ & ΕΝΟΤΗΤΑ ΣΤΗ ΔΡΑΣΗ: ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΒΑΖΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ!
Το Σάββατο 5 Απρίλη στηρίζουμε – συμμετέχουμε στην Μοτοπορεία Αγώνα & Μνήμης που καλείται από την Ανοιχτή Συνέλευση Αναρχικών – Κομμουνιστ(ρι)ών ενάντια στο κρατικό – καπιταλιστικό έγκλημα στα Τέμπη, στο πλαίσιο Πανελλαδικού Καλέσματος: Συγκέντρωση στο Σταθμό Λαρίσης στις 12.00
Τετάρτη 9 Απρίλη. 24ωρη Γενική Απεργία. Κανένας & Καμία στη δουλειά. Όλοι & Όλες στους δρόμους του Αγώνα, τις απεργιακές διαδηλώσεις & τις περιφρουρήσεις στους χώρους δουλειάς.
Διαρκής Αγώνας ★ για την ταξική απελευθέρωση:
Συμμετέχοντας στις δράσεις εν όψει της απεργίας της 9ης Απριλίου, στηρίζουμε την μοτοπορεία το Σάββατο 5 Απρίλη, στις 12.00, στον σταθμό Λαρίσης.
Όπως λέγαμε και σε προηγούμενα κείμενά μας :
“…Το έγκλημα στα Τέμπη δεν μπορεί να ιδωθεί ως κάτι ξέχωρο από τις πολιτικές της εξαθλίωσης του κεφαλαίου και του κράτους του, δεν μπορεί να παρουσιαστεί ως μια «κακιά στιγμή» ή ένα «ανθρώπινο λάθος». Μέσα στις εκατοντάδες περιπτώσεις ξεπουλήματος και ιδιωτικοποιήσεων, χαρακτηριστική ήταν και αυτή του ΟΣΕ, με επακόλουθο την υποβάθμιση των σιδηροδρόμων και την πλημμελή συντήρηση των γραμμών, με απολύσεις και μειώσεις μισθών, με αύξηση των τιμών των εισιτηρίων, αλλά και ελλιπή μέτρα προστασίας της υγείας και της ζωής των εργαζομένων και των επιβατών, με πολλαπλασιασμό εργατικών ατυχημάτων, καθυστερήσεων και θανατηφόρων δυστυχημάτων.
Οι ιδιωτικοποιήσεις, η απορρύθμιση και η υποχρηματοδότηση των δημόσιων υποδομών δεν είναι συγκυριακά φαινόμενα, αλλά δομικά χαρακτηριστικά του σύγχρονου καπιταλισμού. Το σιδηροδρομικό δίκτυο δεν αφέθηκε στην τύχη του, δεν ήταν αποτέλεσμα απλής αδιαφορίας, αλλά στρατηγική επιλογή: οι αστικές κυβερνήσεις και οι επιχειρηματικοί όμιλοι εξακολουθούν να βάζουν το κέρδος πάνω από τις ζωές μας, να εξυπηρετούν τη διάλυση κάθε δημόσιου αγαθού, συντελώντας στην πλήρη υποτίμηση της ζωής της εργατικής τάξης και έπειτα, να συγκαλύπτουν με κάθε μέσο τα δολοφονικά τους εγκλήματα.
[…] Η υποτίμηση της ζωής μας όμως, δεν σταματά στους σιδηροδρόμους. Η καθημερινότητα που βιώνουμε αντικατοπτρίζει τη σκληρή και ολομέτωπη επίθεση που εξαπολύουν το κεφάλαιο και το κράτος του σήμερα: Μία επίθεση που εκδηλώνεται με τους πετσοκομμένους μισθούς που παραμένουν καθηλωμένοι παρά τις αυξήσεις-κοροϊδία του κατώτατου, καθώς η ακρίβεια και οι ανατιμήσεις στα βασικά αγαθά αυξάνονται διαρκώς. Που εκδηλώνεται με τις δραματικές αυξήσεις των ενοικίων και την πλήρη απελευθέρωση των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας και των εξώσεων να θέτουν υπό αμφισβήτηση το δικαίωμα στην στέγαση. Με αντεργατικά νομοσχέδια που νομιμοποιούν την δραματική εντατικοποίηση της εργασίας, τα ελαστικά ωράρια, τα μειωμένα ή μηδενικά ένσημα και τα ανύπαρκτα μέσα προστασίας και υγιεινής.
…Για το κεφάλαιο, είμαστε «η αναγκαία θυσία, για να πάμε μπροστά». Όσο όμως οι άνθρωποι της τάξης μας πεθαίνουν στους χώρους δουλειάς, σε κρατικά εγκλήματα όπως τα Τέμπη, στις πυρκαγιές τα καλοκαίρια, στις πλημμύρες στην Θεσσαλία, στα ναυάγια των μεταναστών, τόσο η λαϊκή οργή γιγαντώνεται..
…Βρισκόμαστε σε μια χρονική στιγμή και περίοδο αγώνα όπου δημιουργούνται οι ευκαιρίες για ρήγματα, με την πληττόμενη κοινωνική πλειοψηφία να έχει τα μάτια και τα αυτιά της ανοιχτά, φανερώνοντας επιτακτικά το καθήκον των οργανωμένων πολιτικών δυνάμεων να συμβάλλουν με την παρουσία τους και το πολιτικό τους πλαίσιο κάνοντας ακόμα πιο ξεκάθαρο το δίπολο «τα κέρδη τους ή οι ζωές μας»..
..Πέρα από τους τωρινούς ή τους μελλοντικούς ελιγμούς πολιτικής αποφόρτισης της κρατικής διαχείρισης, οι μαζικές απεργίες και διαδηλώσεις που ακολούθησαν με αφορμή το καπιταλιστικό έγκλημα στα Τέμπη, οι εκατοντάδες χιλιάδες που βγήκαν στους δρόμους, η οργή που ξέσπασε ενάντια στο κράτος και τις κυβερνήσεις δείχνουν ότι υπάρχει ένας άλλος δρόμος.
Κόντρα στη λήθη που προσπαθεί να επιβάλλει η αστική τάξη και το πολιτικό της προσωπικό, στους πολιτικούς ελιγμούς αποσυμπίεσης των κοινωνικών αντιδράσεων αλλά και στην κυρίαρχη αφήγηση που ξεπλένει και καλύπτει το κρατικό-καπιταλιστικό έγκλημα των Τεμπων, η μνήμη, η οργή και ο αγώνας δεν ξεθωριάζουν αλλά συνεχώς δυναμώνουν.
Κόντρα στις συνθήκες επισφάλειας και της διαρκούς φτωχοποίησης που μας επιβάλλουν, κόντρα στη διαφθορά και την βία που ασκεί η άρχουσα τάξη, να οργανωθούμε για να τους ανατρέψουμε.”
Όλοι/ες στην απεργία της 9ης Απριλίου.
Μαζική οργάνωση – Μαχητική διεκδίκηση – Ταξικός αγώνας
Τάξη εναντίον Τάξης.
Πλατεία Πρωτομαγιάς:
Επιτροπή Αντίστασης και Αλληλεγγύης Γκύζη – Πολυγώνου:
Τοπική συγκέντρωση – μικροφωνικη ενάντια στο καπιταλιστικό – κρατικό έγκλημα στα Τέμπη
Σάββατο 5 Απρίλη, 12:00, Πλατεία Πρωτομαγιάς
Το έγκλημα στα Τέμπη δεν πρέπει να ξεχαστεί!
Ο λαός, η εργατική τάξη και η νεολαία με την πάλη τους να απαιτήσουν την πραγματική δικαιοσύνη για τους 57 νεκρούς, την πτώση της κυβέρνησης των δολοφόνων και της συγκάλυψης και το τσάκισμα της πολιτικής των ιδιωτικοποιήσεων.
Όπως στην μαζική συγκέντρωση της 26ης Γενάρη.
Όπως στις δεκάδες δυναμικές κινητοποιήσεις στις γειτονίες – ανάμεσα τους και σε αυτή του Γκύζη – στις 22-23 Φεβρουαρίου.
Όπως στην μεγαλειώδη απεργία της 28/2, στην οποία η παλλαϊκή συμμετοχή και η δυναμική αντίσταση στις δυνάμεις καταστολής άνοιξαν νέους ορίζοντες.
Έτσι και τώρα, ενόψει της πανελλαδικής απεργίας της 9 Απρίλη, να συνεχιστεί ο αγώνας για:
- Πτώση της κυβέρνησης
- Αποκλειστικά δημόσιες μεταφορές και κοινωνικά αγαθά (ρεύμα, νερό κλπ.), ενάντια στην πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων
- Δικαιοσύνη για τα θύματα των Τεμπών
Για το λόγο αυτό καλούμε κάθε κάτοικο της περιοχής, εργαζόμενο/-η, νέο/-α να δυναμώσει την αντίσταση στις γειτονιές μας και να στηρίξει την τοπική συγκέντρωση ενάντια στο κρατικο – καπιταλιστικό έγκλημα των Τεμπών το Σάββατο 5 Απρίλη, στις 12:00 στην πλατεία Πρωτομαγιάς.
Καλούμε τον κόσμο της περιοχής μας να απεργήσει και να βρεθεί ξανά στον δρόμο του αγώνα.
Μετά το πέρας της συγκέντρωσης, θα πραγματοποιηθεί ανοιχτή συνέλευση για το πώς συνεχίζουμε τον αγώνα στις γειτονιές μας !
ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΟΞΥΓΟΝΟ!
ΟΛΟΙ/-ΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ, ΟΛΟΙ/-ΕΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!
Κεντρική πλατεία Χαλανδρίου:
Κοινότητα αγώνα στα βορειοανατολικά:
Προπύλαια:
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΑ ΣΧΗΜΑΤΑ ΝΟΠΕ, ΠΑΔΑ, ΠΑΝΤΕΙΟΥ:
Καλούμε όλα, όλες, όλους το Σάββατο 5/4 στις 14.00 σε μικροφωνική συγκέντρωση στα προπύλαια ενάντια στο κρατικό-καπιταλιστικό έγκλημα στα Τέμπη και ενόψει της απεργίας στις 9/4
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΘΑΝΑΤΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ,
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΜΑΣ
Το αίμα των δηλωμένων 57 θυμάτων της δολοφονίας των Τεμπών, κυρίως νέων και φοιτητ(ρι)ών, από την θανατοπολιτική Κράτους και Καπιταλισμού φαίνεται πως εξακολουθεί, ακόμα και δύο χρόνια μετά, να ποτίζει με οργή την κοινωνία. Η νεοφιλελεύθερη κυριαρχία που βασίζεται στις ιδιωτικοποιήσεις με την ευρύτερη έννοια της εκμετάλλευσης κοινωνικών αγαθών και στην έντονη ενίσχυση των οργάνων καταστολής, χάνει το κάθε “δημοκρατικό” της προσωπείο. Ναι μεν διάχυτη και όχι τόσο συγκροτημένη, η συνειδητοποίηση πως το Κράτος δολοφονεί είναι παρόλα αυτά πλέον έντονα διαδεδομένη. Αυτό αποδείχθηκε και από την γενική απεργία της 28/2/2025, μια από τις μεγαλύτερες ιστορικά διαδηλώσεις στην χώρα, που ανέδειξε την δυνατότητα της κοινωνικής βάσης να αμφισβητεί τα θεμέλια της εξουσίας. Επιστρέφοντας τη βία στο σύστημα με μαζικότατες συγκρούσεις διαρκείας σε πολλαπλά μέτωπα και διατηρώντας την παρουσία τους στο δρόμο, οι εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου αντεπιτέθηκαν στην θανατοπολιτική Κράτους και Κεφαλαίου. Αυτή που εφαρμόζεται είτε μαζικά στα τρένα, στα σύνορα, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης είτε καθημερινά στα ΑΤ, στις κοινότητες των Ρομά, στους χώρους εργασίας μας, καθώς και έμμεσα από την ακρίβεια, τα υψηλά νοίκια, το κόστος φοίτησης, τις αναπλάσεις και τις ευρύτερες ταξικές καταπιέσεις. Η αντίσταση της κοινωνίας σε όλη αυτή την νεοφιλελεύθερη επέλαση δεκαετιών έφτασε σε μια ακραία κλιμάκωση όταν η διάχυτη οργή αυτή την ημέρα γέμισε τους δρόμους δημιουργώντας εξεγερσιακό κλίμα που στράφηκε κατά της Βουλής, δηλαδή του βασικού κέντρου της εξουσίας, ενώ εξακολούθησε να βρίσκεται στους δρόμους στις κινητοποιήσεις που ακολούθησαν με τον ίδιο συγκρουσιακό χαρακτήρα.
Η απάντησή και το πρόταγμα μας απέναντι σε ένα σύστημα που θέτει τις ζωές μας στο βωμό του κέρδους και της κυριαρχίας, δεν μπορεί παρά να είναι ο άμεσος κοινωνικός έλεγχος των αγαθών, των υπηρεσιών και κάθε κοινωνικής δομής. Η αυτοδιαχείριση των τρένων από τα ίδια τα εργαζόμενα, των πανεπιστημίων από την φοιτητική κοινότητα, των νοσοκομείων από το ιατρικό προσωπικό και κάθε πτυχή της κοινωνίας σε τελική ανάλυση από την ίδια, βάσει των αναγκών και των δυνατοτήτων μας, αποτελεί για εμάς τη μόνη διέξοδο από το ψευτοδίλημμα ιδιωτική ή κρατική διαχείριση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι αυτοοργανωμένες δράσεις πυρόσβεσης, οι οποίες αποδεικνύουν ότι η αυτοδιαχείριση μπορεί να επιτευχθεί στο εδώ και το τώρα, όσο το κράτος αφήνει βουνά να καίγονται όπως στην Πεντέλη, στην Εύβοια, στον Έβρο. Ενάντια στο κράτος, το οποίο ούτως ή άλλως αμελεί κι τις κοινωνικές ανάγκες, η δυνατότητα να αποφασίζουμε οριζόντια για σημαντικά ζητήματα δεν είναι ουτοπική αλλά ρεαλιστική λύση. Την αυτοδιεύθυνση των ζωών μας προτάσσουμε και μεταξύ άλλων εντός πανεπιστημιών με τη δημιουργία εστιών αγώνα, όπου οργανωνόμαστε και δρούμε οριζόντια και αντιιεραρχικά.
Η απόδοση “δικαιοσύνης” ήταν ένα από τα πιο σημαντικά αιτήματα των προηγούμενων κινητοποιήσεων, τόσο από τον Σύλλογο Συγγενών Θυμάτων όσο και από τους “αγανακτισμένους πολίτες” και τους κρατικούς-κομματικούς παράγοντες. Η δικαιοσύνη γίνεται αντιληπτή ως μια ανώτερη έννοια, ως κάτι αόριστο που θα αποδοθεί “θεϊκά” από τα αστικά δικαστήρια ή/και με την πτώση της κυβέρνησης. Είναι όμως σημαντικό να αντιληφθούμε ότι η αστική δικαιοσύνη, ως αναπόσπαστο μέρος συντήρησης και αναπαραγωγής του κράτους και της εξουσίας, δεν πρόκειται να αποδώσει καμία ευθύνη, ειδικά στο ίδιο το κράτος που την κατευθύνει και παρεμβαίνει σε αυτή. Άλλωστε, όλο αυτό το διάστημα το παρακολουθεί αμέτοχη να συγκαλύπτει το καπιταλιστικό έγκλημα στα Τέμπη και να είναι συμμέτοχο στην εξαφάνιση κομβικών στοιχείων, στην δολοφονία προσώπων που συνδέονται κατά τρόπο τινά με την υπόθεση και να κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να συνεχίσει την πολιτική του με κάθε κόστος. Πρόκειται για τον ίδιο κρατικό μηχανισμό -και όλες τις δομές εξουσίας του- που πραγματοποιεί εξώσεις πρώτης κατοικίας, ο οποίος ξεπλένει βιαστές και κυκλώματα trafficking, δολοφονεί σε ΑΤ, σύνορα, νοσοκομεία, λιμάνια και βουνά, διώκει όσα αντιστέκονται έμπρακτα στην καταπίεση που βιώνουμε, ενώ ταυτόχρονα μεταχειρίζεται με τον καλύτερο τρόπο κάθε είδους καταπιεστή, από τους μπάτσους-δολοφόνους μέχρι τα αφεντικά και τις κάθε λογής διαθέσεις του κεφαλαίου για κέρδος σε βάρος της κοινωνίας. Δεν ζητάμε να κάνει καλύτερα τη δουλειά του, καθώς την πραγματοποιεί με τεράστια επιτυχία. Η “δηκεοσινη” θα αποδοθεί στους δρόμους, από τα εξεγερμένα άτομα, απ’ όσα βιώνουν την καταπίεση και αντιστέκονται σε αυτήν, από τους κοινωνικούς μας αγώνες.
Ως σχήματα που οργανώνονται στη βάση και δρούν οριζόντια και αντι-ιεραρχικά, τα κυριότερα για μας μέσα πάλης-αντίστασης και κλιμάκωσης είναι οι καταλήψεις, οι συγκεντρώσεις-πορείες και οι απεργίες με ταξικά αιτήματα βάσει των κοινωνικών μας αναγκών. Επιδιώκουμε αυτός ο τρόπος οργάνωσης και λειτουργίας να πάρει μεγαλύτερες εκτάσεις και οι αποφάσεις εντός και εκτός σχολών να λαμβάνονται όσο πιο μαζικά μέσω συλλογικών διαδικασιών, από τα κάτω και για τα κάτω, ακηδεμόνευτα, χωρίς την παρέμβαση συστημικών δυνάμεων που αποσκοπούν στην κατάκτηση της εξουσίας και στην πυρόσβεση των κινημάτων, με τις “ρεαλιστικές” λύσεις της ανάθεσης, του “δεν μπορώ να κάνω κάτι παραπάνω” ή “δεν είναι ώριμες οι συνθήκες”. Τα μέσα πάλης μας δεν περιορίζονται από την νομιμότητα και τα συντεχνιακά όρια που τίθενται, αλλά διαμορφώνονται από τις δικές μας ανάγκες ταξικά και κοινωνικά, από τα συνθήματα μας σε μία πορεία εώς τον τρόπο με τον οποίο θα κάνουμε κατάληψη. Θέλουμε οι αποφάσεις να διαμορφώνονται συλλογικά και δεν αντιλαμβανόμαστε τα μέσα πάλης μας εργαλειακά και ευκαιριακά, ώστε να κερδίσουμε κάποιο μικροπολιτικό όφελος, αλλά για την δημιουργία κινημάτων επικίνδυνων για το κράτος και το κεφάλαιο. Προτάσσουμε καταλήψεις και προλεταριακές απεργίες διαρκείας, οι οποίες όχι μόνο αποσταθεροποιούν το κρατικό και καπιταλιστικό σύστημα πραγματικά και όχι συμβολικά, αλλά συγκροτούν πόλους αντίστασης, ριζοσπαστικές και μαχητικές κοινότητες αγώνα, αυτοδιαχειριζόμενους χώρους κοινωνικής και πολιτικής ζύμωσης. Σκοπός μας είναι η συνεχής κλιμάκωση με ανταγωνιστικά αιτήματα και όχι η μετάβαση σε “εξανθρωπισμένα” συστήματα καταπίεσης. Σε κάθε είδους κράτος και σύστημα που χτίζεται πάνω και διατηρείται μέσω της βίας, το να την επιστρέφεις με την μορφή της αντιβίας δεν είναι απλά επιλογή, αλλά αναγκαιότητα.
Ενόψει της μεγαλειώδους συγκέντρωσης ενάντια στο κρατικό-καπιταλιστικό έγκλημα των Τεμπων, ο κρατικός μηχανισμός προσπάθησε να περιορίσει την μαζική προσέλευση του κόσμου στους δρόμους. Έτσι, επιστρατεύοντας κάθε μέσο, από τις προηγούμενες ημέρες της συγκέντρωσης είχε ήδη ξεκινήσει να στήνεται η ρητορική της προβοκάτσιας στα μίντια, μέσω ανακοινώσεων της ΕΛΑΣ που έκαναν λόγο για ασφαλίτες ανάμεσα στους διαδηλωτές με σκοπό να διασπαστεί το κοινωνικό σώμα και η οργή να μεταβληθεί προς αυτά που θα συγκρουστούν. Αυτό αποτέλεσε έναυσμα κυρίως για το δήθεν ριζοσπαστικό και επαναστατικό κομμάτι της αριστεράς να καταδικάσει τις πρακτικές της αντιβίας ενάντια στην εξουσία και να σπείρει ακόμα περισσότερο τη ρητορική της προβοκατορολογίας, προφανώς προς δικό του όφελος.
Από τη δικιά μας σκοπιά, η ρητορική αυτή δεν αποτελεί τίποτα παραπάνω, παρά μια ακόμη μορφή καταστολής. Στοχοποιεί εκείνα που επιλέγουν να αναπτύξουν οποιαδήποτε μορφή συγκρουσιακής δράσης και να επιστρέψουν έστω και στο ελάχιστο τη βία που βιώνουμε από το σύστημα όλα μας καθημερινά σε όλες τις πτυχές των ζωών μας. Επίσης, να μην ξεχνάμε ότι και διαχρονικά οι μόνοι αγώνες που κατάφεραν να αντιμετωπίσουν στα ίσα το σύστημα είχαν συγκρουσιακή μορφή, με παραδείγματα την εξέγερση του ’08, το κίνημα ενάντια στα μνημόνια του 2011-2012 και διεθνώς στο τώρα στην Τουρκία και στο Μπαγκλαντές.
Παρ’όλα αυτά η τακτική της προβοκατορολογίας δεν μπορεί να μας επηρεάσει και έτσι θα συνεχίσουμε να μαχόμαστε δυναμικά ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας που μας καταπιέζει και μας στερεί την ελευθέρια μας.
ΟΛΑ/ ΟΛΕΣ/ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 9/4 ΣΤΙΣ 11.00 ΣΤΑ ΧΑΥΤΕΙΑ ΜΕ ΤΑ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ-ΤΑΞΙΚΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΒΑΣΗΣ
ΟΙ ΕΡΓΑΤΟΩΡΕΣ ΜΕ ΑΙΜΑ ΕΙΝΑΙ ΒΑΜΜΕΝΕΣ, ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΜΜΕΝΕΣ
ΤΕΜΠΗ, ΠΥΛΟΣ, ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΙΡΗΝΗ ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΕΣ, ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥH
ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ | Εκδήλωση-συζήτηση μπροστά στην απεργία 9 Απρίλη, Σάββατο 5/4
Ποιες αυξήσεις στους μισθούς; Μόνο για καραβανάδες και μπάτσους περισσεύουν
Την ώρα που για τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα μετρούν και το τελευταίο ευρώ, μια χαρά εξαγγέλλουν σημαντικές αυξήσεις στους στρατιωτικούς που, ούτως ή άλλως, έχουν ειδικό μισθολόγιο με μεγαλύτερες αποδοχές, εδώ και δεκαετίες. Μάλιστα υπόσχονται και νέα τσάμπα σπίτια, για να λύσουν το στεγαστικό τους, τα “παιδιά”, την ώρα που οι εξώσεις και οι πλειστηριασμοί για τον απλό λαό δίνουν και παίρνουν.
Στη συνέχεια διαμαρτύρονται οι πραιτοριανοί των σωμάτων ασφαλείας (που και αυτοί εμπίπτουν στα ειδικά μισθολόγια) και η κυβέρνηση σπεύδει να τους καθησυχάσει ότι τους έχει στα υπόψιν, ενόψει της ΔΕΘ. Σκέφτονται, λέει, να κάνουν κινητοποιήσεις. Τί λέτε; Ώρα είναι να “ξεσηκωθούν” τα … ειδικά μισθολόγια.
Όχι. Δεν είναι εκτός γραμμής Γεωργιάδης και Κικίλιας. Είναι απλώς “λαγοί” που προετοιμάζουν το έδαφος. Κάποιοι σ’ αυτή την κοινωνία είναι πιο “ίσοι” από τους υπόλοιπους. Είναι το “βαθύ κράτος”: στρατιωτικοί, σώματα ασφαλείας, δικαστικοί, παπάδες, καθηγητές πανεπιστημίου, διπλωμάτες. Αφήνουμε απέξω τους γιατρούς του ΕΣΥ, για προφανείς, βέβαια, λόγους.
Πρέπει πράγματι να είσαι “μπουκωμένος” για να καταπιέζεις τη νέα γενιά σε ένα στρατό ξένο προς τα συμφέροντά της, να δέρνεις αλύπητα διαδηλωτές και απεργούς, να κόβεις “συνταγματικά” τον 13ο και 14ο μισθό σε δημοσίους υπαλλήλους και συνταξιούχους, (πώς θα έκρινες αντισυνταγματικές τις δικές σου περικοπές και θα γινόσουνα μέχρι και Πρόεδρος της Δημοκρατίας;), να διαγράφεις φοιτητές υπό την προστασία της πανεπιστημιακής αστυνομίας, να αποκοιμίζεις το “ποίμνιο” κλπ κλπ.
Κι όταν διαμαρτύρεσαι, αγωνίζεσαι, αντιστέκεσαι, διεκδικείς και αποκαλύπτεις τί σημαίνει καπιταλιστικό καθεστώς και κράτος της αστικής τάξης είσαι … “λαϊκιστής”. Ή μήπως “μίασμα και ανθέλληνας”;
Το “ωραίο” είναι ότι δεν ξεσηκώθηκαν ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ γι’ αυτή την πρόκληση. Άλλωστε, υπολογίζουν να βγουν από την υποχρέωση στις 9 Απρίλη. Οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι, όμως, είναι σίγουρο ότι “βράζουν”. Όχι μόνο για την αδικία αλλά και για το θράσος και την κυνικότητα. Ας προετοιμάσουμε, όλος ο λαός, την απάντησή μας!
-
Θεσσαλονίκη
Πάρκο ΕΡΤ (Πεδίον του Άρεως):
Libertatia, συλλογικότητα για τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό:
ΝΑ ΓΚΡΕΜΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ – ΝΑ ΑΝΑΠΝΕΥΣΟΥΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΑ
Κάλεσμα σε συγκέντρωση | Σάββατο 5/4 στις 12:00 στο Πάρκο Ερτ3
Το βράδυ της 28/2 του 2023 δύο τραίνα της Hellenic Train, ένα επιβατικό και ένα εμπορικό, συγκρούονται στα Τέμπη με αποτέλεσμα τον θάνατο τουλάχιστον 57 ανθρώπων, δεκάδων αγνοούμενων και τραυματισμένων, ενώ μέχρι σήμερα ο αριθμός των επιβαινόντων συνολικά παραμένει ανακριβής. Τις επόμενες ημέρες το κράτος και τα φερέφωνά του προσπαθούν να θολώσουν τα νερά σχετικά με το συμβάν, επιχειρώντας να αποκρύψουν την εγκληματική διάσταση της σύγκρουσης των αμαξοστοιχιών και βέβαια την άμεση εμπλοκή τους σε αυτή.
Παρά τις μεγάλες προσπάθειές τους να δώσουν στην σύγκρουση τον χαρακτήρα του δυστυχήματος, της κακιάς στιγμής και του ανθρώπινου λάθους, γίνεται ολοφάνερο πως τα Τέμπη δεν ήταν σε καμία περίπτωση ατύχημα. Ήταν μια προδιαγεγραμμένη κρατική καπιταλιστική δολοφονία στο βωμό του κέρδους και της εξυπηρέτησης του κεφαλαίου, άλλο ένα έγκλημα σε βάρος της κοινωνικής βάσης για την εύρυθμη λειτουργία του καπιταλιστικού συστήματος των ιδιωτικοποιήσεων, της καταστροφής και του θανάτου. Η ΤΡΑΙΝΟΣΕ πριν λίγα χρόνια πέρασε από το ελληνικό δημόσιο σε ιδιωτικά συμφέροντα, που φρόντισαν να στελεχώσουν το σιδηροδρομικό δίκτυο με παλιές αμαξοστοιχίες και ελλιπή ή ανύπαρκτα συστήματα ελέγχου και συντήρησης παρά τις δεκάδες προειδοποιήσεις των εργαζομένων.
Τον καιρό που ακολούθησε τη δολοφονία στα Τέμπη, το κράτος φρόντισε να καλύψει τα χνάρια του, αποδίδοντας ευθύνες δεξιά και αριστερά για το συμβάν και μπαζώνοντας την περιοχή της σύγκρουσης, ένα σημείο-σταθμό στην έρευνα των εμπειρογνωμόνων για το ζήτημα καθώς εκεί βρισκόντουσαν τα μόνα υπαρκτά αποδεικτικά στοιχεία. Σε επίσημες ανακοινώσεις της η εξουσία αποκλείει τη μεταφορά παράνομων, εύφλεκτων υλικών από την εμπορική αμαξοστοιχία, κάτι που θα εξηγούσε τη φωτιά που ξέσπασε λίγο μετά την σύγκρουση. Και ενώ επί δύο χρόνια κάνει τα αδύνατα δυνατά για να συγκαλύψει τους πραγματικούς υπεύθυνους και χλευάζει τους συγγενείς των θυμάτων, έρχεται στο φως ένα πόρισμα των ειδικών και ηχητικό απόσπασμα του 112 από τα κινητά των θυμάτων, που αποδεικνύουν πως πράγματι, η εμπορική αμαξοστοιχία κουβαλούσε παράνομο χημικό, εύφλεκτο φορτίο το οποίο στοίχισε τη ζωή στα 30 από τα 57 θύματα των Τεμπών.
Το κρατικό-καπιταλιστικό έγκλημα στα Τέμπη δεν άφησε την κοινωνία ανεπηρέαστη. Η οργή για τη δολοφονία τουλάχιστον 57 ανθρώπων οδήγησε μεγάλα κομμάτια της κοινωνικής βάσης στους δρόμους, απαλλαγμένα από τη λογική της ηττοπάθειας και τη συνήθεια του θανάτου, με μεγάλες διαδηλώσεις να γίνονται σχεδόν καθημερινά σε ολόκληρη τη χώρα, με ξέσπασμα του φοιτητικού αγώνα με καταλήψεις σχολών -σε μια περίοδο που το κράτος περνούσε μεταρρυθμίσεις στην τριτοβάθμια εκπαίδευση – με καταλήψεις σχολείων και γενικές απεργίες, σε μια περίοδο έντονου αναβρασμού που διήρκησε εβδομάδες με σαφή ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά. Το ζήτημα των Τεμπών, από το 2023 έως και σήμερα παραμένει στα χείλη της κοινωνίας που μάχεται για την απονομή δικαιοσύνης για το έγκλημα που στέρησε τη ζωή δεκάδων ανθρώπων.
Την Παρασκευή 28/02 του 2025 πραγματοποιήθηκαν κινητοποιήσεις και συγκεντρώσεις εν όψει της καλεσμένης γενικής απεργίας σε όλη τη χώρα για τη συμπλήρωση δύο χρόνων από το έγκλημα στα Τέμπη. Τις συγκεντρώσεις στήριξαν πλήθος εργατικών σωματείων, φοιτητικών συλλόγων, ταξικών σχημάτων, πολιτικών πρωτοβουλιών και οργανώσεων, μαθητών αλλά και ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνικής βάσης, άνθρωποι όλων των ηλικιών που στάθηκαν απέναντι στην εξουσία και διαδήλωσαν απαιτώντας δικαιοσύνη για το έγκλημα. Η πραγματικά μεγαλειώδης προσέλευση του κόσμου σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, σε επαρχιακές πόλεις, χωριά και νησιά αλλά και σε διεθνές επίπεδο σε δεκάδες πόλεις του εξωτερικού με νούμερα που δεν έχουμε μέχρι στιγμής ως κινήματα αντικρύσει ξανά, απέδειξε την μεγάλη κοινωνική οργή που έχει πυροδοτηθεί από τη συγκάλυψη του κράτους δολοφόνου. Ενός κράτους που συνεχίζει μέχρι σήμερα να αποποιείται τις ευθύνες του, να χλευάζει τους συγγενείς των θυμάτων και να απομειώνει τις συγκεντρώσεις που πραγματοποιούνται, με μοναδικό αποτέλεσμα να μας πεισμώνει περισσότερο.
Μπροστά στα συγκεντρωμένα πλήθη, η εξουσία τρομοκρατημένη από τη συσσωρευμένη οργή και τη μαζική προσέλευση, προσπάθησε για άλλη μια φορά να καταστείλει τον κόσμο του αγώνα. Συγκεκριμένα, πριν την έναρξη της συγκέντρωσης στην Πάτρα, η κρατική ασφάλεια με παρουσία εισαγγελέα και συνοδεία των ΜΑΤ εισέβαλαν στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω, προσήγαγαν τρεις αγωνιστές που περιφρουρούσαν τον χώρο και λίγο αργότερα αποχώρησαν, αφού δεν βρήκαν τίποτε άλλο παρά μονάχα πολιτικό υλικό. Την ίδια στιγμή σε παρόμοια επιχείρηση προχώρησαν και στην κατάληψη του Παραρτήματος. Παράλληλα, στην Αθήνα προσήγαγαν 25 μέλη του Ρουβίκωνα, επειδή ανάρτησαν γιγαντοπανό στα κεντρικά γραφεία της Hellenic Train, ενώ συνολικά προχώρησαν σε 46 προσαγωγές στη Θεσσαλονίκη και 77 στην Αθήνα. Όσες προσαγωγές μετατράπηκαν σε συλλήψεις, τους αποδόθηκαν πλημμεληματικού αλλά και κακουργηματικού τύπου ποινές, ενώ το δικαστήριο δεν δίστασε να κρατήσει τους συλληφθέντες μέχρι και την Τρίτη 4/3 στα κρατητήρια, ως μια επίδειξη ισχύος που τίποτα άλλο δεν δείχνει παρά τον τρόμο της εξουσίας απέναντι στον κόσμο που αγωνίζεται. Ο κρατικός μηχανισμός, αντί να αποδώσει τις ευθύνες στους υπαίτιους του εγκλήματος των Τεμπών, οι οποίοι κυκλοφορούν ελεύθεροι χωρίς καμία παρέμβαση της αστικής δικαιοσύνης, συλλαμβάνει και φορτώνει βαριά κατηγορητήρια στον κόσμο που εξεγείρεται απέναντι στην αδικία. Όσοι μπάζωσαν τον χώρο του εγκλήματος και συνέβαλαν στην συγκάλυψή του, παραμένουν στο απυρόβλητο.
Οι συγκρούσεις που διαδέχτηκαν τις συγκεντρώσεις στο κέντρο της Αθήνας μπροστά από τη Βουλή αλλά και σε άλλες περιοχές της πόλης, στο Μεταξουργείο, στην Πατησιών, στο πάρκο του Ευαγγελισμού, πυροδότησαν την ήδη έντονη τάση που κυκλοφορούσε στο διαδίκτυο τις τελευταίες ημέρες για ύπαρξη προβοκατόρων, οι οποίοι πληρώνονται για να διαλύσουν τις συγκεντρώσεις. Φυσικά, όσοι πιστεύουν πως οι μπάτσοι επί ώρες συγκρούονταν με άλλους μπάτσους σε κάθε στενό της πόλης, διαλύονταν και έπειτα συγκεντρώνονταν για το κάνουν πάλι από τη αρχή και αυτό για 1000 ευρώ, είναι εμφανώς γελασμένοι. Η οργή του κόσμου είναι η μοναδική απάντηση και ο άνθρωπος που εξεγείρεται η μοναδική ελπίδα απέναντι στον θάνατο που σκορπούν κράτος και κεφάλαιο.
Στις 1 Νοεμβρίου 2024 στο Νόβι Σαντ της Σερβίας, η στέγη πάνω από την κύρια είσοδο του σιδηροδρομικού σταθμού της πόλης κατέρρευσε, οδηγώντας στον θάνατο 15 ανθρώπων, ενός στεγάστρου υποτιθέμενα προσφάτως ανακαινισμένου από ιδιωτικές εταιρείες σε συνεργασία με το Σερβικό κράτος. Η ξεκάθαρη κρατική δολοφονία οδήγησε τον λαό της χώρας σε μια μακρά περίοδο κοινωνικής αναταραχής που διαρκεί μέχρι σήμερα. Ο κόσμος βρίσκεται καθημερινά στον αγώνα πραγματοποιώντας τεράστιες πορείες και κινητοποιήσεις, καταλαμβάνοντας τα 2/3 των πανεπιστημίων της χώρας, προχωρώντας σε γενικές απεργίες και συγκρούσεις με τις δυνάμεις της καταστολής, απαιτώντας δικαίωση.
Ως αναρχικοί/ες αναγνωρίζουμε πως σε παγκόσμιο επίπεδο, ο πραγματικός εχθρός είναι ένας: το κράτος και το κεφάλαιο, που για χάρη του κέρδους εξαθλιώνουν την κοινωνική βάση, υποβαθμίζοντας την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και αδιαφορώντας σε εγκληματικό βαθμό για την ανθρώπινη ζωή. Στον αντίποδα του σάπιου εξουσιαστικού συστήματος βρισκόμαστε όλοι εμείς, προτάσσοντας την οργάνωση των από τα κάτω για να αγωνιστούμε ενάντια σε κάθε είδους εξουσία που μας στερεί τη ζωή και την ελευθερία. Με όπλο μας την διεθνιστική αλληλεγγύη να οργανώσουμε τις ταξικές μας αντιστάσεις και να υψώσουμε αναχώματα απέναντι στην επέλαση της κρατικής και καπιταλιστικής βαρβαρότητας, να παλέψουμε για την ανατροπή κράτους, κεφαλαίου και καπιταλισμού.
ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΤΥΧΗΜΑ – ΗΤΑΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ
ΚΑΜΙΑ ΔΙΏΞΗ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΈΝΤΩΝ/ΙΣΣΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ – ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ
ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ ΤΑ ΚΕΡΔΗ – ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΝΑ ΜΗ ΣΥΝΗΘΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ
ΌΛΟΙ/ΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΣΤΙΣ 9/4
Οριζόντια Κίνηση – Για την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό:
ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ
ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΖΩΕΣ ΑΞΙΟΒΙΩΤΕΣ
ΣΑΒΒΑΤΟ 5/4, 12:00, ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΕΡΤ3
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ, ΤΕΤΑΡΤΗ 9/4
Είμαστε ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ, ΑΝΕΡΓΟΙ, ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ, ΦΟΙΤΗΤΡΙΕΣ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΕΣ από το κράτος και την πατριαρχία ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΜΕΝΕΣ από το κεφάλαιο, τα μικρά και μεγάλα αφεντικά. “ΞΕΝΟΙ” & “ΝΤΟΠΙΕΣ”.
Είμαστε όλοι/ες εμείς που η εργασία μας καθημερινά υποτιμάται και ο μισθός δεν μας φτάνει ούτε μέχρι την μέση του μήνα, που οι κοινωνικές κατακτήσεις και τα δικαιώματα μας δέχονται ολομέτωπη επίθεση.
Και οι 57 ΝΕΚΡΟΙ/ΕΣ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ ΗΤΑΝ ΚΟΜΜΑΤΙ ΜΑΣ. Ήταν φίλοι και αδερφές μας. Παιδιά και εγγόνια μας. Συναδέλφισσες και γείτονές μας. ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ.
…Γιατί εμείς είμαστε αυτοί/ες που αναγκάζονται να χρησιμοποιούν καθημερινά τα επικίνδυνα και υποβαθμισμένα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Όπως ακριβώς είμαστε εμείς που αναγκαζόμαστε να περιμένουμε στις ουρές στα ραντεβού των διαλυμένων δημόσιων νοσοκομείων, που πέφτουμε από τις σκαλωσιές οικοδομών, εργαζόμενοι ακόμη στα 70 μας χρόνια, που αναγκαζόμαστε να φεύγουμε μετανάστριες λόγω των πολέμων των αφεντικών και αφήνουμε την τελευταία μας πνοή στα υδάτινα και χερσαία σύνορα της “Ευρώπης Φρούριο”, στο Βόρειο Αιγαίο, στην Πύλο. Που τα σπίτια μας μπορεί μια μέρα κατεδαφιστούν από τις βόμβες των πολεμικών μηχανών της Δύσης και των συμμάχων της.
Για όλα τα παραπάνω λοιπόν, ήρθε πλέον η ώρα ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ Να παραμείνουμε στους δρόμους για να αποδοθεί ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ αλλά και για κάθε πτυχή της καθημερινότητας που μας βασανίζει, να οργανωθούμε στις γειτονιές μας, τους χώρους εργασίας μας, τις σχολές μας. Να ανακτήσουμε τις ανθρώπινες σχέσεις με τους/τις διπλανούς/ες μας.
Μας θέλουν διαιρεμένους ανάλογα με την φυλή, το φύλο, την θρησκεία μας. Να ενωθούμε με βάση την Τάξη μας και τα συμφέροντα μας!
Φάμπρικα Υφανέτ:
Οι μεγάλες κινητοποιήσεις του Φλεβάρη για το έγκλημα των Τεμπών δημιούργησαν ρωγμές στην κανονικότητα καθώς έσπασαν το κλίμα κοινωνικής συναίνεσης απέναντι στον θάνατο και την υποτίμησή μας. Η καθημερινότητά μας για κάποιες μέρες άλλαξε και έβαλε μπροστά άλλες προτεραιότητες πέρα από το κυνήγι της επιβίωσης και της εργασίας. Μας γέμισαν με αισιοδοξία για τις δυνατότητες που ανοίγονται στο σήμερα να αμφισβητήσουμε το σύστημα εκμετάλλευσης που γεννάει τον θάνατο. Μας έδωσαν τη δύναμη να οραματιστούμε και να αγωνιστούμε για ένα μέλλον που δεν διαφεντεύεται από το κέρδος.
Αυτή η αλλαγή κλίματος κατέστη δυνατή τώρα, γιατί η ιστορία των Τεμπών έδειξε εκκωφαντικά πως έχουν διαμορφωθεί οι συνθήκες ζωής μας. Μας πέταξε στα μούτρα, ότι οι ζωές μας δεν έχουν σημασία μπροστά στα κέρδη τους και ότι ο ρόλος του κράτους είναι η διαφύλαξη αυτής της κανονικότητας. Συγκάλυψε το έγκλημα, κατέστειλε τις όποιες αντιδράσεις και θα κάνει τα πάντα για να μην διαταραχθούν τα κέρδη των αφεντικών. Τα Τέμπη συμπυκνώνουν δύο δεκαετίες λιτότητας η οποία έχει οδηγήσει τις υποδομές σε οριακό σημείο αν όχι σε κατάρρευση, το κόστος ζωής στον θεό και συνολικά την αξία της ζωής στα τάρταρα. Όλη αυτή η φτωχοποίηση ήταν γνωστή. Αυτό που άλλαξε είναι ότι πλέον αποτελεί μια πλειοψηφική κοινωνική συνειδητοποίηση, διαταράσσοντας την κοινωνική νομιμοποίηση.
Στο τώρα, έχει σημασία αυτή τη δύναμη και όρεξη που έχουμε αποκτήσει να μην εξαφανιστεί, αλλά να δώσουμε διάρκεια στις κινητοποιήσεις για τα Τέμπη με ξεκίνημα την απεργία της 9 Απριλίου και να απλώσουμε το κύμα αμφισβήτησης σε κάθε πτυχή της υποτίμησης. Να αγωνιστούμε για τη βελτίωση των συνθηκών ζωής μας. Να μην αφήσουμε την κανονικότητα να πάρει το πάνω χέρι.
Αναρχική ομάδα Θεσσαλονίκης Πυρανθός:
Την Τετάρτη στις 09 Απριλίου έχει καλεστεί γενική απεργία. Η αναγκαιότητα να απεργήσουμε ενάντια σε αυτούς που μας κλέβουν τη ζωή είναι μεγάλη. Μέσω των απεργιακών κινητοποιήσεων προβάλουμε την εναντίωσή μας σε κράτος και αφεντικά που με τα αντεργατικά τους νομοσχέδια επιχειρούν να επιβάλλουν σιγή νεκροταφείου και να εντείνουν – ακόμα περισσότερο- την εκμετάλλευση της τάξης μας. Οι σακατεμένοι και οι δολοφονημένοι στο μεροκάματο είναι πλέον καθημερινό φαινόμενο, αποτέλεσμα της εντατικοποίησης της εργασίας, των εξοντωτικών ωραρίων και των ανύπαρκτων μέτρων ασφαλείας. Οι μαχητικές απεργίες και κινητοποιήσεις του προηγούμενου διαστήματος (ντελιβεράδες, υγειονομικοί, ναυτεργάτες, εκπαιδευτικοί) δείχνουν τον δρόμο για ολόκληρη την εργατική τάξη.
Στην ήδη πολύ δύσκολη συνθήκη που βιώνουμε ήρθε να προστεθεί κ η εξωφρενική ακρίβεια, οι αυξήσεις στους λογαριασμούς ,τα εξοντωτικά ενοίκια και η ακραία φορολογία. Για να έχουμε ελπίδες για βελτίωση των συνθηκών της ζωής μας, μόνο οργανωμένη οφείλει να είναι η απάντηση μας στην επίθεση που δεχόμαστε.
Το ταξικό καθήκον του προλεταριάτου, των φτωχών, των απόκληρων είναι να βάλει φρένο στην επέλαση του κεφαλαίου και των κρατικών πολιτικών που οδηγούν στην περαιτέρω υποτίμηση μας. Μέσα από σωματεία βάσης και ταξικές πρωτοβουλίες να οργανωθούμε αντιερχαρχικά και αδιαμεσολάβητα, να αποφασίζουμε εμείς για εμάς. Δεν χρειαζόμαστε καμία πρωτοπορία και κανέναν εργατοπατέρα – «αυθεντία», μόνο εμείς ξέρουμε και μπορούμε να λύσουμε τα προβλήματα μας κόντρα στον γραφειοκρατικό συνδικαλισμό.
Να βάλουμε φρένο στις ιδιωτικοποιήσεις στην υγεία και την εκπαίδευση.
Μέσα από συνελεύσεις στις γειτονιές και ομάδες προλεταριακής αυτοάμυνας να σταματήσουμε τις εξώσεις και τους πλειστηριασμούς Α κατοικίας, με απεργίες ενοικίου να απαιτήσουμε να πέσουν τα νοίκια και να μπει ένα τέλος στο Airbnb, να μην επιτρέψουμε να μείνει κανένας συνάνθρωπος μας χωρίς ρεύμα, νερό και internet. Να τσακίσουμε τους φασίστες τα πιστά σκυλιά των αφεντικών που προσπαθούν να ρίξουν το ρατσιστικό τους δηλητήριο με στόχο να διασπάσουν την εργατική τάξη και τους φτωχούς σε ντόπιους και μετανάστες. Να μην επιτρέψουμε τα pushbacks και τις δολοφονίες των ταξικών μας αδερφών στα σύνορα. Να βάλουμε τέλος στην καταστολή και στις δολοφονίες σε φυλακές και τμήματα.
Να ανακόψουμε την προετοιμασία του μεγάλου πολέμου, να μην γίνουμε κρέας για τις οβίδες, να τελειώσει τώρα η γενοκτονία των Παλαιστινίων.
Οι τελευταίες ογκωδέστατες κινητοποιήσεις με αφορμή το ζήτημα των Τεμπών έδωσαν την αίσθηση ότι υπάρχει σιωπηρός κοινωνικός αναβρασμός που έχει διάρκεια και απαιτεί δικαιοσύνη για τα θύματα του κρατικού αυτού εγκληματος. Κυρίαρχο ζητούμενο στο έγκλημα των Τεμπών είναι η απονομή δικαιοσύνης στην μνήμη των θυμάτων. Όμως όποιο και να είναι το αποτέλεσμα της δικαστικής εξουσίας σε σχέση με τις ποινικές ευθύνες των εμπλεκόμενων η πραγματική δικαιοσύνη θα αποδοθεί στους γεμάτους δρόμους και πλατείες της χώρας, από όλους αυτούς που θα ανταποκριθούν στο κάλεσμα των απεργιών, των συγγενών όλων των συλλογικοτήτων και φορέων της κοινωνίας που θα σπάσουν τον φόβο απαιτώντας δικαιοσύνη.
Οι υποχρεώσεις και οι ευθύνες της τάξης μας είναι πολλές. Να τελειώνουμε με τον κόσμο του κράτους και του καπιταλισμού , τον κόσμο της εξαθλίωσης, της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης. Το κράτος και το κεφάλαιο μας προσφέρουν μόνο δυστυχία και θάνατο. Με οργάνωση και ταξική συνείδηση να δημιουργήσουμε τους όρους για το χτίσιμο ενός καινούριου κόσμου που θα βασίζεται στην ισότητα, στην αλληλεγγύη και να συμβάλλουμε στον αγώνα για κοινωνική απελευθέρωση. Να αγωνιστούμε για ένα καλύτερο αύριο, πιο ανθρώπινο. Ενάντια στον θάνατο που μας επιφυλάσσει η κυριαρχία, να αγωνιστούμε για τη ζωή .
Όλοι και όλες στην Γενική Απεργία, Τετάρτη 09/04, 11:00 Καμάρα
Στηρίζουμε τα μπλοκ των Σωματείων Βάσης και των Ταξικών Πρωτοβουλιών.
αναρχική ομάδα Θεσσαλονίκης Πυρανθός
-
Ρέθυμνο
Δημαρχείο Ρεθύμνου:
Ελευθεριακή Συνέλευση Τερμίτες:
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ
Μετά τις ιστορικές κινητοποιήσεις του τελευταίου διαστήματος, με αποκορύφωμα την απεργία στις 28/02, τίποτα δεν τελειώνει . Αντίθετα, όλα ξεκινάνε τώρα. Η οργή για το κρατικό-καπιταλιστικό έγκλημα στα Τέμπη να γίνει αγώνας ενάντια σε κάθε μορφή καταπίεσης, ενάντια σε κάθε κρατικό καπιταλιστικό-πατριαρχικό έγκλημα. Δεν έχουμε εθνικό πένθος, έχουμε ταξικό πόλεμο και αυτός ο πόλεμος είναι καθημερινός. Για όλες ους/α όσες/ους/α δολοφονούνται στα κάτεργα της μισθωτής σκλαβιάς, στα σύνορα, στα νοσοκομεία, στους δρόμους από τα ένστολα σκουπίδια της ΕΛ.ΑΣ., για όλες όσες δολοφονούνται από τους «έντιμους» νοικοκυραίους και συζύγους. Σε μία ακόμα περίοδο όπου η εξουσία εναποθέτει όλα της τα όπλα, βάζοντας ( επιπλέον ) ταξικούς φραγμούς σε κάθε κοινωνικό αγαθό και ποινικοποιώντας κάθε αντίσταση, οφείλουμε να σταθούμε απέναντι.
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΞΕΓΕΡΣΗ
Η σύγκρουση με τους καταπιεστές μας είναι δίκαιη και αναγκαία. Ενάντια στην προσπάθεια απονοηματοδότησης των μαχητικών συγκρούσεων μέσω της προβοκατορολογίας, που ως στόχο έχει τον αποπροσανατολισμό της οργής της κοινωνικής βάσης και την εδραίωση της επιταγής για ειρηνική παρουσία στο δρόμο, ώστε να επιβεβαιώνεται το κρατικό μονοπώλιο στη βία. Είναι ξεκάθαρο πως οι μπάτσοι δεν χρειάζονται ως αφορμή κάποιασύγκρουση για να πνίξουν στα χημικά διαδηλωτ(ρι)ές, ούτε για να επιτεθούν σε περαστικούς και τραυματίες.
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΜΑΣ
Να ενώσουμε τους ταξικούς, κοινωνικούς αγώνες. Δεν θα μας χαριστεί τίποτα αν δεν αγωνιστούμε. Αγώνας διαρκείας ενάντια σε κράτος, καπιταλισμό και πατριαρχία.
ΣΕ ΤΕΜΠΗ – ΠΥΛΟ – ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΙΡΗΝΗ ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ
-
Πάτρα
Πλατεία Τριών Συμμάχων:
Αναρχική Ομάδα “Δησύνιος Ίππος”:
Σάββατο 5 Απριλίου Συγκέντρωση στις 12:00 στην πλ. Τριών Συμμάχων Στο πλαίσιο της Πανελλαδικής ημέρας πολιτικών δράσεων
Τετάρτη 9 Απριλίου Όλοι στην Γενική Απεργία
Προσυγκέντρωση στο Παράρτημα 09.30 και πορεία10.30 από την πλατεία Γεωργίου
Ξάνθη
Εκδήλωση του Πέλοτο για το κρατικό καπιταλιστικό έγκλημα στα Τέμπη
Καλούμε σε ανοιχτή συζήτηση στον Α.Κ.Χ Xanadu για το κρατικό/καπιταλιστικό έγκλημα των Τεμπών, τις αιτίες και τις προεκτάσεις του καθώς και τα καθήκοντα και τις προοπτικές των κοινωνικών αντιστάσεων.
Λάρισα
Ανοιχτή συνέλευση προετοιμασίας της απεργιακής κινητοποίησης της 9/4
Σάββατο 5/4 ημέρα ορατότητας και οργάνωσης!
Η Σπορά – συμμετέχοντας στην πρωτοβουλία πανελλαδικής ημέρας πολιτικής δράσης για το κρατικό/καπιταλιστικό έγκλημα των Τεμπών- καλεί, μαζί με το Ελευθεριακό φοιτητικό σχήμα Λάρισας, σε δράσεις ορατότητας και οργάνωσης.
Καλούμε ατομικότητες και συλλογικότητες στην πολιτική παρέμβαση στις 18:00 στην πλατεία ταχυδρομείου και στις 19:00 εντός του κτηρίου Κατσίγρα στην ανοιχτή συνέλευση προετοιμασίας της απεργιακής κινητοποίησης της 9/4.
Παρεμβαίνουμε στο δημόσιο χώρο επικοινωνώντας τον πολιτικό μας λόγο και τα προτάγματά μας στην τοπική κοινωνία. Επανοικειοποιούμαστε το χώρο του δημοσίου πανεπιστημίου για την οργάνωση της γενικής απεργίας στις 9/4, από τα κάτω και οριζόντια.
Για το έγκλημα των Τεμπών και όλα τα Τέμπη του κόσμου, δηλώνουμε παρούσες και παρόντες στο κάλεσμα για την οργάνωση των συλλογικών αντιστάσεων…
