Από τις αρχές Νοεμβρίου, μαζικές απεργίες πείνας ξεκίνησαν σε βρετανικές φυλακές από πολιτικούς κρατούμενους που κρατούνται χωρίς δίκη για τη συμμετοχή τους στη δράση Palestine Action. Τις τελευταίες εβδομάδες, αυτές οι απεργίες πείνας ενέπνευσαν παρόμοιες απεργίες και πράξεις αλληλεγγύης σε όλη την Ευρώπη, τόσο μέσα όσο και έξω από τις φυλακές.
Έχουμε δει αναρχικούς συντρόφους όπως τον Μάσιμο Παζαμάνι και τον Λούκα Ντόλτσε στην Ιταλία, καθώς και τον Δημήτρη Χατζηβασιλειάδη εδώ στην Ελλάδα, να ανακοινώνουν τη συμμετοχή τους στην απεργία πείνας, σε ένδειξη αλληλεγγύης προς αυτούς στις βρετανικές φυλακές.
Συμφωνούμε με τη θέση ότι οι φυλακές είναι κρίσιμα πεδία αντίστασης και θεωρούμε πολιτική μας υποχρέωση να στηρίξουμε τους αγώνες που διεξάγονται αυτή τη στιγμή. Πάνω απ’ όλα, δεν πρέπει να σταματήσουμε να μιλάμε για τον αγώνα που συνεχίζει να δίνει ο παλαιστινιακός λαός απέναντι στη μηχανή του ιμπεριαλιστικού πολέμου, ειδικά σε αυτήν την κρίσιμη συγκυρία όπου οι προσπάθειες φίμωσης και καταστολής τους εντείνονται.
Η ΕΕ, στη συνεχιζόμενη και αμετακίνητη στήριξή της προς τη σιωνιστική οντότητα, επιχειρεί επίσης να καταστείλει τη διαφωνία εντός των δικών της συνόρων, μέσω της φυλάκισης και απέλασης Παλαιστίνιων ακτιβιστών. Αυτή τη στιγμή, Παλαιστίνιοι που ζουν στο Βέλγιο και στη Γερμανία έχουν απελαθεί πίσω στην Ελλάδα βάσει του Κανονισμού του Δουβλίνου, ο οποίος ορίζει ότι η υποχρέωση εξέτασης των αιτούντων άσυλο ανήκει στην πρώτη «ασφαλή» χώρα στην οποία εισήλθαν.
Αυτή η κατάσταση έχει αποδειχθεί συχνά καταστροφική για τα άτομα που απελαύνονται,οι συνθήκες κράτησης είναι αβίωτες, τόσο στα ελληνικά κέντρα κράτησης όσο και στο εξωτερικό. Έχοντας ήδη αναγκαστεί να εγκαταλείψουν τα σπίτια, τις οικογένειες και τις κοινότητές τους, αυτοί οι πολιτικοί κρατούμενοι αρπάζονται ξανά μακριά από τις κοινότητες που κατάφεραν να δημιουργήσουν. Πρόκειται, όπως λέει η adrienne maree brown, συχνά για «την πιο βίαιη τιμωρία για ένα είδος που είναι αλληλοεξαρτώμενο», ένα είδος που θεμελιωδώς βασίζεται στις σχέσεις και την κοινότητα.
Τη δεδομένη στιγμή, έχουν ήδη πραγματοποιηθεί απελάσεις προς την Ελλάδα. Οι απελαθέντες είναι πολιτικά ενεργοί άνθρωποι, κυρίως από την Παλαιστίνη, που υπήρξαν στην πρώτη γραμμή των διαδηλώσεων σε όλη την Ευρώπη. Όσοι βρίσκονται σε απεργία πείνας εξασθενούν σωματικά μέρα με τη μέρα· πολλοί έχουν νοσηλευτεί. Κι όμως η αποφασιστικότητά τους παραμένει ακλόνητη.
Όλα αυτά δεν μπορούν να αναφερθούν χωρίς να αναφερθούμε και στους 10.000 κρατούμενοι στα σιωνιστικά μπουντρούμια, πολλοί από τους οποίους υφίστανται βασανιστήρια, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής κακοποίησης από τους δεσμοφύλακές τους. Επαναλαμβανόμενες αποκαλύψεις για βιασμούς Παλαιστινίων κρατουμένων δεν προκάλεσαν εξεγέρσεις εναντίον του σιωνιστικού στρατού, αλλά το αντίθετο. «Ταραχές υπέρ των βιαστών», σε υπεράσπιση στρατιωτών-βιαστών και ενάντια σε κάθε προσπάθεια λογοδοσίας, έχουν ξεσπάσει ξανά και ξανά, κάνοντας το επίπεδο στήριξης των αποικιοκρατών προς τον βιασμό Παλαιστινίων ορατό σε όλους.
Για τους Παλαιστίνιους κρατούμενους στην Κατεχόμενη Παλαιστίνη, όπως και για όσους βρίσκονται σε κέντρα κράτησης και φυλακές εδώ και σε όλη την Ευρώπη, πρέπει να συνεχίσουμε να αντιμετωπίζουμε τη σιωνιστική αποικιοκρατική οντότητα και τους υποστηρικτές της με κάθε τρόπο που μπορούμε.
Σας καλούμε στους δρόμους την Παρασκευή, 19 Δεκεμβρίου, στις 18:00, στην Βρετανία πρεσβεία .
Από την Κατεχόμενη Παλαιστίνη ως την Ευρώπη, Φωτιά στις Φυλακές!
Μέχρι την Καταστροφή και του Τελευταίου Κελιού!
Λευτεριά στην Παλαιστίνη από τον Ποταμό ως τη Θάλασσα!
Συνέλευση Αλληλεγγύης στην Παλαιστινιακή Αντίσταση
Starting in early November, coordinated hunger strikes were lauched in British prisons by political prisoners held without trial for their participation in Palestine Action. Over the last weeks, these hunger strikes have inspired similar hunger strikes and acts of solidarity throughout Europe, both inside and outside of prisons.
We have seen anarchist comrades like Massimo Pasamani and Luca Dolche in Italy, as well as Dimitris Hatzivassiliades here in Greece announce their participation in the hunger strike, in solidarity with those in the British prisons.
We agree with the position that prisons are critical fields of resistance, and consider it our political duty to support the struggles that are currently taking place. Above all, we must not stop talking about and
supporting the struggle that the Palestinian people continue to wage against the imperialist war machine, particularly at this critical juncture when efforts to silence and suppress them are intensifying.
The EU, in its continued and unwavering support for the Zionist entity, is attempting to suppress dissent within its own borders as well, by means of the incarceration and deportation of Palestinian activists. Currently, Palestinians living in Belgium and Germany have been deported back to Greece under the Dublin Protocol, which stipulates that the obligation to investigate asylum seekers lies with the first ‘safe’ country they entered.
This situation has often proved disastrous for the individuals being deported; the conditions in which they are incarcerated are unliveable, both in Greek detention centers and abroad. Already having been forced to leave their homes, their families and their communities, these political prisoners are once again snatched from the communites they have built. This is, as adrienne maree brown states, often “the most violent punishment for an interconnected species,” one that depends fundamentally on relationships and community.
At this moment, deportations to Greece have already taken place. The deportees are politically active people, mainly
from Palestine, who have been at the forefront of protests throughout Europe. Those on hungerstrike grow physically weaker each day; multiple have been hospitalised. And yet their resolve is unwavering.
All this cannot be mentioned without also mentioning the 10,000 detainees in Zionist dungeons, many of whom are subject to torture, including sexual abuse at the hands of their captors. Repeated exposures of the rape of Palestinian prisoners have not provoked riots against the Zionist military but the opposite. ‘Pro-Rape Riots’ in defence of rapist soldiers and against any attempt at accountability have broken out again and again, making levels of coloniser support for the
rape of Palestinians visible for all to see.
For Palestinian prisoners in Occupied Palestine, as well as those in detention centers and prisons here and throughout Europe, we must continue to confront the Zionist colonial entity and its backers in any way we can.
See you in the streets Friday, December 19th at 18:00, at the British Embassy .
From Occupied Palestine to Europe, Fire to the Prisons!
Until the Destruction of the Last Cell!
Free Palestine from the River to the Sea!
Assembly in Solidarity with the Palestinian Resistance
Συγκέντρωση αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό
Νίκη στην απεργία πείνας της Palestine Action στις Βρετανικές φυλακές
Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου, 18:00, Βρετανική Πρεσβεία στην Αθήνα
Το ελληνικό κράτος εξυπηρετώντας τόσο τα ιδιαίτερα συμφέροντά του όσο και αυτά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συνέδραμε με πολλούς τρόπους τον ισραηλινό στρατό κατοχής στην επιχειρούμενη καθυπόταξη και εξόντωση του παλαιστινιακού λαού και των αντιστάσεων του.
Η ελληνο-ισραηλινή συμμαχία που υλοποιείται μέσα από την εξάπλωση του τουριστικού και κτηματομεσιτικού ισραηλινού κεφαλαίου, τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις, την προμήθεια των απαιτούμενων ενεργειακών πόρων για τη συνέχιση της πολεμικής μηχανής του Ισραήλ, καθιστούν το ελληνικό κράτος συνένοχο στη γενοκτονία. Ένα πεδίο αυτής της συνεργασίας είναι και η ανάπτυξη ερευνητικών στρατιωτικών προγραμμάτων στα ελληνικά -όπως και διεθνή- πανεπιστήμια η οποία έχει προκαλέσει μια σειρά κινητοποιήσεων από φοιτητές/φοιτήτριες και την πανεπιστημιακή κοινότητα σε όλων τον κόσμο για τη διακοπή κάθε σχέσης με το Ισραήλ.
Ανάλογη είναι η στάση και των περισσότερων κρατών της Ε.Ε που στηρίζουν και δικαιολογούν τη βαρβαρότητα του ισραηλινού κατοχικού στρατού τόσο ιδεολογικά όσο και υλικά θέτοντας στη διάθεσή του τις στρατιωτικές τους βάσεις για τις θανατηφόρες αεροπορικές επιδρομές και παράλληλα αντιμετωπίζουν στο εσωτερικό τους κατασταλτικά κάθε εκδήλωση αλληλεγγύης στην παλαιστινιακή αντίσταση.
Παρόμοια αντιμετώπιση έχουν και τα αγωνιζόμενα υποκείμενα σε όλο τον λεγόμενο δυτικό κόσμο. Από άγριους ξυλοδαρμούς σε συγκεντρώσεις αλληλεγγύης προς τον παλαιστινιακό λαό και την αντίσταση του μέχρι ειδικούς τρομονόμους και φυλακίσεις. Χαρακτηριστική περίπτωση είναι η υπόθεση του κινήματος Palestine Action στην Βρετανία που χαρακτηρίστηκε συλλήβδην τρομοκρατική οργάνωση. Τα φυλακισμένα μέλη του Palestine Action βρίσκονται σε απεργία πείνας από τις αρχές του Νοέμβρη στις Βρετανικές φυλακές διεκδικώντας την παύση κάθε δίωξης προς αυτά αλλά και σε αλληλεγγύη με τους κατοίκους της Γάζας που συνεχίζουν να βιώνουν, παρα την υποτιθέμενη εκεχειρία, τις ειδεχθείς βιαιότητες του σιωνιστικού κράτους.
Η Λωρίδα της Γάζας μετά και την κατ΄επίφαση εκεχειρία παραμένει πολιορκημένη με το μεγαλύτερο μέρος της, τη λεγόμενη «κίτρινη ζώνη»; να παραμένει υπό στρατιωτική κατοχή. Η ανθρωπιστική βοήθεια που εισέρχεται είναι ελάχιστη σε σχέση με τις βασικές ανάγκες των Παλαιστινίων και οι επιθέσεις του Ισραήλ συνεχίζονται καθημερινά με τους νεκρούς Παλαιστίνιους και Παλαιστίνιες να είναι εκατοντάδες κατά τη διάρκεια της «εκεχειρίας»; Ταυτόχρονα στη Δυτική Όχθη βρίσκεται σε εξέλιξη στρατιωτική επιχείρηση με έρευνες και συλλήψεις, δολοφονίες, κατεδαφίσεις σπιτιών και πάνω από 20.000 Παλαιστίνιους για ακόμη μια φορά εκτοπισμένους.
Η Παλαιστίνη όμως παραμένει ανυπότακτη και με κέντρο τη Γάζα, την καρδιά της εξεγερμένης αξιοπρέπειας όλου του κόσμου, δίνει σήμερα έναν γενναίο αγώνα για την επιβίωσή της στοχεύοντας πάντα στην απελευθέρωση ολόκληρης της παλαιστινιακής γης από τη σιωνιστική κατοχή όσο δυσμενείς κι αν φαντάζουν οι συνθήκες. Μια αντίσταση σε βάθος χρόνου και σε κάθε επίπεδο της κοινωνικής ζωής που διαπνέεται από την αντοχή, την επιμονή και την ακατάβλητη διάθεση αντεπίθεσης, για τη ζωή, την ελευθερία, τη γη και την ιστορία. Αυτός ο αγώνας είναι και δικός μας αγώνας, είναι υπόθεση όλων των ανθρώπων που αγωνίζονται σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Στεκόμαστε αλληλέγγυα στο πλευρό του αγωνιζόμενου παλαιστινιακού λαού, δυναμώνουμε τη φωνή του, στηρίζουμε την αντίστασή του μέχρι τη νίκη, μέχρι την απελευθέρωση.
Πρωτοβουλία Αναρχικών για την Παλαιστίνη
Αναρχική Συλλογικότητα Απόπειρα
Αθήνα, Δεκέμβρης 2025
ΑΜΕΣΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΣΤΟΥΣ KΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ
Οι απεργοί πείνας είναι οι Amu Gib, Qesser Zuhrah, HebaMuraisi, Jon Cink, T Hoxha, Kamran Ahmed, LewieChiaramello και Umer Khalid και κρατούνται απο το Βρετανικό κράτος επειδή διαμαρτύρονται κατά της γενοκτονίας του Παλαιστινιακού λαού. Η απεργία πείνας ξεκίνησε στις 2 Νοεμβρίου και βρίσκεται πλέον στον δεύτερο μήνα. Εισέρχονται σε ένα κρίσιμο σημείο, το οποίο τους θέτει σε σοβαρό κίνδυνο για την υγεία τους. Πέντε από τους απεργούς έχουν ήδη νοσηλευτεί. Κατά τη διάρκεια της νοσηλείας τους, τους απαγορεύτηκε να επικοινωνήσουν με τους συγγενείς τους και τη νομική τους ομάδα, κάτι που αποτελεί παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους.
Όλοι τους αντιμετωπίζουν άνευ προηγουμένου καθυστερήσεις στην εκδίκαση της υπόθεσής τους, που υπερβαίνουν κατά πολύ το νόμιμο όριο των έξι μηνών. Επίσης, έχουν υποστεί επανειλημμένα κακομεταχείριση στη φυλακή. Τα αιτήματα των απεργών πείνας στάλθηκαν στο Υπουργείο Εσωτερικών του Η.Β. τον Οκτώβριο του 2025 και μέχρι σήμερα δεν έχουν λάβει καμία απάντηση.
Συνολικά τριάντα τρεις κρατούμενοι για την Παλαιστίνη στη Βρετανία έχουν φυλακιστεί άδικα ως αποτέλεσμα της άμεσης εμπλοκής του Ηνωμένου Βασιλείου στη συνεχιζόμενη γενοκτονία του ισραηλινού κράτους εναντίον του Παλαιστινιακού λαού. Πολλοί έχουν φυλακιστεί με την κατηγορία ότι έλαβαν μέτρα εναντίον της Elbit Systems, της μεγαλύτερης εταιρείας κατασκευής όπλων του Ισραήλ.
ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ!
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥΣ!
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ
Συγκέντρωση Πέμπτη 18 Δεκεμβρίου, Βρετανική Πρεσβεία, Πλουτάρχου 1, 10:30
Άγιος Νικόλαος, Βόλος, 10:30
Στηρίζουμε το κάλεσμα στη συγκέντρωση Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου, Βρετανική Πρεσβεία, 18:30
Μητέρες κατά της γενοκτονίας
