Οργή προκαλεί η εκ νέου κακοποίηση των 57 νεκρών του κρατικού – καπιταλιστικού εγκλήματος των Τεμπών, των συγγενών και των εκατοντάδων επιζησάντων θυμάτων, στη Λάρισα όπου η δίκη άρχισε με απαράδεκτα προβλήματα και διακόπηκε άρον άρον για 1/4. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ INFOLIBRΕ
Οι συγγενείς των νεκρών του κρατικού – καπιταλιστικού εγκλήματος των Τεμπών, περίμεναν τρία χρόνια για να αρχίσει η δίκη, αγωνίστηκαν ενάντια στις αλλεπάλληλες μεθοδεύσεις για μπάζωμα των εγκληματικών ευθυνών, με τη στήριξη της κοινωνίας που εκδήλωσε με τον πιο μαζικό και εκκωφαντικό τρόπο την αλληλεγγύη και την απαίτησή της για κοινωνική δικαιοσύνη και ανατροπή αυτού του συστήματος που βάζει τα κέρδη πάνω από τις ανθρώπινες ζωές.
Τρία χρόνια μετά, τόσο οι ίδιοι, όσοι οι τραυματίες και οι συνήγοροί τους στοιβάχτηκαν, κάτω από απαράδεκτες συνθήκες, στο χώρο του πανεπιστημίου Θεσσαλίας που είχε επιλεγεί από το κράτος ως δικαστική αίθουσα. Η αίθουσα που η διαμόρφωσή της κόστισε πάνω από ένα εκατομμύριο και είχε διαφημιστεί από την κυβέρνηση, αποδείχθηκε ανεπαρκής. Συγγενείς αναγκάστηκαν να καθίσουν σε έδρανα κατηγορούμενων γιατί δεν υπήρχαν θέσεις. Ζητήθηκε από δημοσιογράφους να αποχωρήσουν για να απελευθερωθούν καθίσματα. Από την απίστευτη ταλαιπωρία και την ένταση, δεν έλειψαν τα λιποθυμικά επεισόδια. Μια κατάσταση που τραυμάτισε συγγενείς και θύματα, για άλλη μια φορά προκαλώντας θυμό και αγανάκτηση τόσο στην αίθουσα όσο και έξω από αυτή. Την απαράδεκτη κατάσταση κατήγγειλε, μιλώντας στο infolibre ο Πάνος Ρούτσι, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι αποτελεί “άλλο ένα μπάζωμα”.
“Δυστυχώς, η συγκάλυψη συνεχίζεται ακόμα και είναι ντροπή αυτό που συνέβη, που πάλι αμαύρωσαν τη μνήμη των θυμάτων. Στην ουσία σήμερα πάλι κατηγορούμενοι ήταν οι δολοφονημένοι στα Τέμπη“, κατήγγειλε ο πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών. Ο κ. Ασλανίδης, δήλωσε επίσης ότι “η πολυδιαφημιζόμενη αίθουσα που στοίχισε ένα εκατομμύριο εκατό χιλιάδες ήταν ένα φιάσκο. Δεν χωρούσαν οι δικηγόροι, δεν χωρούσαν οι κατηγορούμενοι. Στις θέσεις των κατηγορουμένων καθόντουσαν οι συγγενείς και διάφοροι δικηγόροι. Η επιλογή μάλλον δεν ήταν καθόλου τυχαία. Δεν θέλουν με τίποτα αυτή η δίκη να αρχίσει.” Τις συνθήκες της δίκης κατήγγειλαν μετά την απόφαση για διακοπή, συγγενείς θυμάτων και οι συνήγοροί τους.
Συγκέντρωση έξω από την αίθουσα πραγματοποίησαν με πανό και συνθήματα, εκατοντάδες διαδηλωτ(ρι)ες, που μετέβησαν στη Λάρισα από όλη την ελληνική γεωγραφία. Διαδηλωτ(ρι)ες έγραψαν τα ονόματα των 57 νεκρών του κρατικού – καπιταλιστικού εγκλήματος, με κόκκινη μπογιά, έξω από τη δικαστική αίθουσα.
Η δίκη διακόπηκε για την 1η Απριλίου, με τη συγκεκριμένη ημερομηνία να φαντάζει ως μακάβρια φάρσα του κράτους σε βάρος των συγγενών, των τραυματιών και της κοινωνίας, καθώς μέχρι αυτή τη στιγμή δεν έχει προκύψει καμία απόφαση που να διασφαλίζει την απρόσκοπτη συνέχισή της ώστε να μην υπάρξουν εκ νέου καθυστερήσεις.
