-Διαδήλωση μνήμης και αγώνα για τον Χρήστο Τσουτσουβή, στις 19:00 στην πλατεία Γκύζη
-Εκδήλωση – Συζήτηση – Προβολή Ντοκιμαντέρ για τον Χρήστο Τσουτσουβή, στις 19:30 στο Κ*ΒΟΞ
Διαδήλωση
Πάντα το Γκύζη κάτι θα θυμίζει
Στις 15 Μαΐου 1985 στην οδό Αμφίκλειας στο Γκύζη, ύστερα από ένοπλη συμπλοκή με ένστολους κρατικούς φρουρούς, έπεσε νεκρός ο Χρήστος Τσουτσουβής, αγωνιστής της ταξικής και επαναστατικής πάλης της μεταπολίτευσης.
Γεννημένος το 1953 στη Νεμέα, ο Τσουτσουβής πολιτικοποιήθηκε στα χρόνια της χούντας των συνταγματαρχών. Στην Αυστρία, όπου βρέθηκε ως φοιτητής, ήρθε αρχικά σε επ
αφή με αντιδικτατορικούς κύκλους και οργανώσεις της αριστεράς. Μετά την πτώση της δικτατορίας, εντάχθηκε στον «ΕΛΑ» και αργότερα μεταπήδησε στην ένοπλη αντιεξουσιαστική ομάδα «Αντικρατική Πάλη», η οποία τον Μάρτιο του 1985 ανέλαβε την πολιτική ευθύνη για την εκτέλεση του εισαγγελέα Γ.Θεοφανόπουλου, ενός «μισθοφόρου, που δεν δίσταζε να στέλνει τους άλλους, με απόλυτη ψυχρότητα, στη φυλακή, στα βασανιστήρια, ακόμα και στο θάνατο».
Η Αντικρατική Πάλη υπήρξε η πρώτη ιστορικά ομάδα ένοπλης πάλης η οποία πρόβαλλε αντικρατικά και αντικαπιταλιστικά προτάγματα και ο Χρήστος Τσουτσουβής, μέ
σα από τις γραμμές της, υπήρξε ο 2ος νεκρός της επαναστατικής δράσης της μεταπολίτευσης μετά τον Χρήστο Κασσίμη. Το όνομά του, συνδέθηκε – μέσα από τις οργανώσεις στις οποίες συμμετείχε – με αγωνιστικές ενέργειες της εποχής απέναντι σε κρατικούς στόχους, βασανιστές της χούντας και εκπροσώπους της δικαστικής εξουσίας. Ο Χρήστος Τσουτσουβής έφερε όλο το ιστορικό φορτίο της αντιδικτατορικής δράσης, των λαϊκών-ταξικών επιδιώξεων της εξέγερσης του 1973 και «του αγώνα που συνεχίζεται» μέσα στο πλαίσιο της αστικής δημοκρατίας
Η συμπλοκή στο Γκύζη μετά από ένοπλη ενέδρα των ένστολων κρατικών ραβδούχων, φανερώνει από την μία όλο το μεγαλείο της επαναστατικής αξιοπρέπειας και ηθικής
– με τον Τσουτσουβή να αποτελεί ζωντανή της ενσάρκωση – και από την άλλη την ποταπότητα εκείνων που κρατούν όπλα για να υπερασπιστούν την εξουσία , την αδικία και την εκμετάλλευση. Ο Τσουτσουβής έπεσε νεκρός από τον μπάτσο που μόλις του είχε χαρίσει την ζωή, αφού τον παρακάλεσε εξ’ ονόματος της οικογένειας του. Ο ίδιος αυτός μπάτσος, μπαμπέσικα τον πυροβόλησε. Αυτή η σφαίρα που πήρε την ζωή του Χρήστου Τσουτσουβή, ήταν η σφαίρα που τελικά υπέγραψε και τον δικό του θάνατο.
41 χρόνια μετά, δεν ξεχνάμε τους νεκρούς του κοινωνικού και ταξικού πολέμου. Δεν ξεχνάμε τους νεκρούς της επαναστατικής μας ιστορίας. Δεν ξεχνάμε τον Χρήστο Τσουτσουβή. Η αντιδικτατορική πάλη, οι αγώνες των πρώτων δεκαετιών της μεταπολίτευσης και τα αιματηρά τους κεκτημένα που στα χρόνια της κρίσης και των μνημονίων ξηλώνονται ένα προς ένα δεν χαρίζονται, δεν ξεπουλιούνται, δεν παραδίδονται! Είναι οι μήτρες των νέων αγώνων, οι αντιστασιακοί φάροι που φωταγωγούν τους δρόμους που καλούμαστε να βαδίσουμε σήμερα.
Οι νεκροί αγωνιστές και επαναστάτες, τα ιστορικά σύμβολα και οχυρά, τα κοινωνικά και ταξικά κεκτημένα, παραμένουν πεδίο διεκδίκησης, σημεία σύνδεσης του αγ
ωνιστικού χθες με το σήμερα. Ο Χρήστος Τσουτσουβής είναι παρόν στο αγώνα για την Κοινωνική Επανάσταση, σύμβολο και σημαία της αντικρατικής πάλης, σύμβολο και σημαία για μια άλλη κοινωνική και οικονομική οργάνωση χωρίς κράτη και εξουσία, χωρίς εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους.
ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ για τα 41 χρόνια από την ένοπλη συμπλοκή στο Γκύζη και την δολοφονία του Χρήστου Τσουτσουβή
Πλατεία Γκύζη, Παρασκευή 15 Μαΐου στις 19.00
ΦΕΝΤΕΡΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ
ΕΚΔΗΛΩΣΗ
«Το χαμόγελο που έσβησε γελώντας στον ήχο μιας πιστολιάς» – Ένα ντοκιμαντέρ για τον Χρήστο Τσουτσουβή
Θα μιλήσουν:
Γιάννης Σερίφης
Γιώργος Μπαλάφας
Θόδωρος Πισιμίσης
Ο Χρήστος Τσουτσουβής γεννήθηκε το 1953 στον Άγιο Βασίλειο Κορινθίας από γονείς αγρότες ενώ είχε και μια αδελφή τη Νότα, ενάμισι χρόνο μεγαλύτερη.
Από παιδί ήταν πρώτος στο σχολείο, στο παιχνίδι και στο χωράφι όπου βοηθούσε τον πατέρα του στις αγροτικές δουλειές.
Μισοσπούδασε στο Γκρατς της Αυστρίας ως πολιτικός μηχανικός αλλά η ανήσυχη κι ευαίσθητη φύση του τον ώθησαν στην πολιτική δράση επηρεασμένος και από το χουντικό καθεστώς της
Αθήνας. Έτσι οργανώθηκε στην αντιδικτατορική οργάνωση Ανεξάρτητη Αριστερά (ΑΑ) που φτιάχτηκε από μία εμβληματική παρουσία στο επαναστατικό κίνημα, τον Γιάννη Γαλανόπουλο (καπετάν Ανέστης).
Τον Αύγουστο του 1975 επέστρεψε μόνιμα στην Ελλάδα από τη Σουηδία και όπως έκανε και στο εξωτερικό ως γνήσιος προλετάριος βιοπορίστηκε σε πολλές δουλειές βοηθώντας οικονομικά και την οικογένειά του στο χωριό πάντα κοντά στον φτωχό και στον αδύναμο. Αμέσως δραστηριοποιήθηκε όχι μόνο στα σωματεία και στους εργατικούς αγώνες που ζωντάνευαν στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’70 αλλά και στο νέο αντάρτικο πόλης που σχηματίστηκε μεταπολιτευτικά μέσα από τις δράσεις του Ε.Λ.Α.
Τον Ιανουάριο του 1979 με την ομάδα «Ιούνης 78» συμμετείχε στην εκτέλεση του αρχιβασανιστή Πέτρου Μπάμπαλη στην Καλλιθέα ο οποίος κατά τη διάρκεια της χούντας διέπραξε φρικτά βασανιστήρια σε αντιφασίστριες και αντιφασίστες κι αργότερα «χαϊδεύτηκε» από τη δημοκρατική δικαιοσύνη.
Ο «κανίβαλος» (ένα από τα παρατσούκλια του Χρήστου) μετά τη διάσπαση του Ε.Λ.Α. μαζί με άλλους συντρόφους ίδρυσαν τον «Οχτώβρη ’80» που ευθυνόταν για τους εμπρησμούς των πολυκαταστημάτων Μινιόν και Κατράνζτος, την επίθεση στο κεντρικό φαρμακείο Μαρινόπουλος στην Ομόνοια, τα βομβιστικά χτυπήματα στα υποκαταστήματα της ΔΕΗ σε Ζωγράφου και Άγιους Ανάργυρους κ.α.
Αρχές 1982 έληξε η στρατιωτική αναβολή του κι αποφάσισε να βγει σε συνθήκες παρανομίας.
Την πρωταπριλιά του 1985 ως μέλος πια της «Αντικρατικής Πάλης» εκτέλεσε πάλι στην Καλλιθέα τον εισαγγελέα Γιώργο Θεοφανόπουλο που είχε διαχειριστεί όχι μόνο τις υποθέσεις των Τσάτσων, του Γκιωνάκη και της Κολιτσοπούλου αλλά συμμετείχε κατασταλτικά και στις εκκενώσεις των πρώτων καταλήψεων.
Την Τετάρτη 15 Μαΐου 1985 κι ενώ είχε προγγραματιστεί η διαφυγή του στο εξωτερικό 4 μερές μετά για κάποιο καιρό, ο αντάρτης πόλεων Χρήστος Τσουτσουβής σκοτώθηκε σε συμπλοκή με τρεις αστυνομικούς στο Γκύζη στην προσπάθεια μετακίνησης μαζί με σύντροφό του απαλλοτριωμένης μηχανής. Στην ανταλλαγή πυροβολισμών έχασαν τη ζωή τους και οι τρεις μπάτσοι. Ο ένας, ο Μπούρας, κατέληξε επί τόπου και οι άλλοι δύο, Γεώργου και Δουγένης 11 μέρες αργότερα. Μέχρι και σήμερα δεν έχει ταυτοποιηθεί ο σύντροφος που διέφυγε.
Μετά τον θάνατό του Χρήστου Τσουτσουβή ο Ε.Λ.Α. με προκήρυξη δημοσιοποίησε ότι ήταν μέλος του από το 1976 έως το 1980 και μάλιστα ότι ήταν παρών στη συμπλοκή της AEG όπου σκοτώθηκε ο επαναστάτης Χρήστος Κασίμης.
Η αστυνομία βάφτισε ως συνήθως «γιάφκα» το σπίτι διαμονής του Χρήστου στην οδό Αντιόπης στην Άνω Κυψέλη και με ευρήματα ανακοίνωσε την παρουσία του στη ληστεία της χρηματαποστολής του Σκλαβενίτη στις 6 Μαΐου στο Γαλάτσι όπου σκοτώθηκαν τα δύο ένοπλα μέλη που μετέφεραν τα χρήματα.
Οι Αβραάμ Λεσπέρογλου και Γιώργος Μπαλάφας ως βασικοί ύποπτοι βγήκαν αμέσως στην παρανομία ενώ η Νότα Τσουτσουβή ανακρίνονταν κάτω από αντίξοες συνθήκες μαζί με τον σύντροφό της για 4 μέρες στην Ασφάλεια χωρίς νομική υπεράσπιση καθώς συνεχώς προσάγονταν κι άλλα άτομα από το στενό περιβάλλον.
Ένας νέος κύκλος διώξεων, συλλήψεων, και δικαστικών υποθέσεων ξεκινά…
Αφήγηση: Νίκος Μπίσσας
Μίξη ήχου: Ανδρέας Γ.
Πιάνο (theme): Σταύρος
Σκίτσο: Κωνσταντίνος Κ.
Διάρκεια: 1h 36m
Παραγωγή: katrami 2025
p.s.1 Ο τίτλος του ντοκιμαντέρ είναι “κλεμμένος” από το τραγούδι των ΕΝ ΠΛΩ «Το όνειρο» το οποίο γράφτηκε από τον Ντίνο Σαδίκη εμπνεόμενος από τη φωτογραφία του Τσουτσουβή στις εφημερίδες το διήμερο που η αστυνομία αναζητούσε στοιχεία του. Το συγκρότημα αφιέρωσε το συγκεκριμένο τραγούδι και στον Μιχάλη Πρέκα που σκοτώθηκε στη μάχη της Καλογρέζας δυόμιση χρόνια μετά.
p.s.2 Ο Μπαλάφας συλλαμβάνεται το 1992 και ο Λεσπέρογλου τον Δεκέμβρη του 1999. Και οι δύο προφυλακίζονται. Και οι δύο αθωώνονται τελεσίδικα για όλα τα κακουργήματα. Ο πρώτος το 1998 και ο δεύτερος το 2002.
Παρασκευή 15 Μαΐου στις 19:30 στο Κ*ΒΟΞ
